วัดซุยชินอิน

หากพูดถึงสถานที่ที่ชวนให้นึกถึงโอโนะ โนะ โคมาจิ (Ono no Komachi) วัดซุยชินอิน (Zuishinin) คือหนึ่งในชื่อที่มักถูกกล่าวถึง วัดแห่งนี้เป็นวัดใหญ่ของนิกายชินงอน สาขาเซ็นสึจิ และเล่ากันว่าเป็นสถานที่ที่กวีหญิงในสมัยเฮอันผู้นี้ใช้ชีวิตบั้นปลาย ปัจจุบันอาคารต่าง ๆ ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ตั้งแต่สมัยเคโจเป็นต้นมา ภายในอาคารหลักแบบชินเด็นสึคุริประดิษฐานพระประธานประติมากรรมพระเนียวอิรินคันเซองโบซัตสึนั่ง ซึ่งเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญ รวมถึงพระคงโกซัตตะนั่ง ผลงานของไคเค และพระอมิตาภพุทธะนั่งที่เชื่อกันว่าเป็นผลงานของโจโช

ภายในวัดยังคงมีโบราณสถานจำนวนมาก เช่น “บ่อน้ำแต่งหน้า” ที่เล่ากันว่าโอโนะ โนะ โคมาจิเคยใช้ และ “โคมาจิฟุมิสึกะ” ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสถานที่ฝังจดหมายรักกว่าพันฉบับที่ส่งถึงเธอ นอกจากนี้ อีกจุดที่ได้รับความนิยมบนโซเชียลมีเดียในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาคือ “ภาพวาดโคมาจิกับกลิ่นหอมของดอกบ๊วยสีสันสด” ที่วาดอยู่ในห้องโนของอาคารโอโมเตะโชอิน เป็นภาพบนบานเลื่อนที่ถวายโดยกลุ่มศิลปินจากเกียวโต “ดารุมะโชเต็น” ถ่ายทอดชีวิตของโอโนะ โนะ โคมาจิไว้อย่างมีสีสันงดงาม

ที่นี่ยังเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งชมดอกบ๊วยบานช้า โดยในเดือนมีนาคมจะเปิดให้เข้าชม “สวนบ๊วยโอโนะ” ที่ปลูกต้นบ๊วยประมาณ 200 ต้น และในวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนมีนาคม ยังมีการแสดง “ฮาเนซึโอโดริ” ซึ่งเด็กสาวในชุดสีฮาเนซึจะร่ายรำจากเรื่องราวความรักของโอโนะ โนะ โคมาจิและฟูกากุสะโชโช