สำนักงานใหญ่ฟูจิทีวี
“สำนักงานใหญ่ฟูจิทีวี” ที่โดดเด่นด้วยลูกโลกสีเงินให้บรรยากาศล้ำอนาคต เป็นสถาปัตยกรรมที่ออกแบบโดย เค็นโซ ทังเกะ และเป็นแลนด์มาร์กของโอไดบะ แม้จะเป็นสถานีโทรทัศน์ แต่ก็มีบางชั้นที่เปิดให้เข้าชมได้
ดีไซน์ของตัวอาคารโดดเด่นมาก ลูกกลมนั้นมองเห็นได้แต่ไกลจนยากจะไม่สะดุดตา
เทพีเสรีภาพ (ไดบะ)
“เทพีเสรีภาพ” ที่ตั้งอยู่โดยมีสะพานเรนโบว์บริดจ์แห่งโอไดบะเป็นฉากหลัง เป็นอนุสาวรีย์ที่สื่อถึงมิตรภาพระหว่างญี่ปุ่นและฝรั่งเศส ในฐานะสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพญี่ปุ่น-ฝรั่งเศส รูปปั้นเทพีเสรีภาพจากกรุงปารีสถูกย้ายมาตั้งที่โอไดบะแบบจำกัดเวลาในปี 1998 และได้รับความนิยมอย่างมาก ก่อนจะได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการจากกรุงปารีสให้ติดตั้งถาวรในปี 2000
ตอนอากาศดี พอมีสะพานเรนโบว์บริดจ์เป็นฉากหลัง ภาพรวมออกมาสวยมาก ถ่ายมุมไหนก็ดูดี
ไชน่าทาวน์โยโกฮามะ
"ไชน่าทาวน์โยโกฮามะ" หนึ่งในไชน่าทาวน์ 3 แห่งที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น เป็นย่านที่เรียงรายไปด้วยร้านอาหารจีนมากมาย ตั้งแต่อาหารราคาย่อมเยาที่อร่อยได้ทั้งแบบซื้อกลับและบุฟเฟต์ ไปจนถึงอาหารจีนสไตล์ต้นตำรับ สามารถเลือกสนุกได้ตามงบประมาณ
ได้เห็นศาลเจ้าลัทธิเต๋าแบบดั้งเดิมของจีนในญี่ปุ่นแล้วรู้สึกคุ้นเคยและอบอุ่นมาก
สวนโยโยงิ
สวนโยโยงิเป็นสวนขนาดใหญ่ พื้นที่กว้าง 544,711.27 ตร.ม. ที่เต็มไปด้วยทัศนียภาพของน้ำและสีเขียวอันอุดมสมบูรณ์ จนแทบไม่น่าเชื่อว่าอยู่ใจกลางเมือง ภายในสวนแบ่งออกเป็น “สวนป่า” ทางฝั่งเหนือ และ “โซนลานกว้าง” ทางฝั่งใต้ซึ่งมีเวทีกลางแจ้ง สนามกีฬา และสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ในฤดูใบไม้ผลิ ซากุระประมาณ 800 ต้นจะบานสวยในช่วงที่ดีที่สุด โดยเฉพาะบริเวณรอบสระน้ำพุทางด้านทิศใต้ของลานกลางที่เป็นจุดชมซากุระยอดนิยม
สวนสาธารณะขนาดใหญ่ใจกลางเมือง ช่วงวันหยุดคนแน่นมาก
หลายคนพาน้องหมามาเดินเล่นด้วย
ถนนช็อปปิ้งซุงาโมะ จิโซโดริ
ถนนช็อปปิ้งซุงาโมะ จิโซโดริ ที่คุ้นเคยกันในชื่อ “ฮาราจูกุของคุณยาย” แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ได้รับความสนใจในฐานะแหล่งท่องเที่ยวที่คนทุกเพศทุกวัยสามารถเพลิดเพลินได้ ภายในถนนช็อปปิ้งยาวประมาณ 780 เมตร มีร้านค้าประมาณ 200 ร้านเรียงราย ครอบคลุมหลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นขนมญี่ปุ่น ขนมตะวันตก ร้านเบเกอรี่ ร้านชา ร้านเซ็มเบ้ และร้านเครื่องพุทธบูชา
ที่นี่ได้ชื่อว่าเป็นฮาราจูกุของผู้สูงอายุ ขายของสำหรับผู้สูงวัยเป็นหลัก และมีของใช้ในชีวิตประจำวันครบครัน
เมจิจิงูกาเอ็น
สวนด้านนอกของศาลเจ้าเมจิที่ก่อตั้งในปี 1926 สามารถเพลิดเพลินกับธรรมชาติที่เปลี่ยนไปตามฤดูกาลและสิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬาหลากหลายประเภท โดยมีหอศิลป์อนุสรณ์โชโตกุเป็นศูนย์กลาง รวมถึงสนามเบสบอลเมจิจิงูด้วย
มาแล้วหลายครั้ง ทุกครั้งที่เห็นก็ให้ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม
สวนสัตว์อุเอโนะ
สวนสัตว์แห่งแรกของญี่ปุ่นที่ก่อตั้งขึ้นในปี 1882 ตั้งอยู่ใจกลางกรุงโตเกียวแต่ยังคงรักษาธรรมชาติไว้ในรูปแบบสวนสัตว์เมือง มีสัตว์เลี้ยงดูประมาณ 300 ชนิด รวมราว 2,500 ตัว พื้นที่กว้างใหญ่ที่รายล้อมด้วยความเขียวขจีแบ่งเป็นสวนฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตก โดยแต่ละโซนจัดแสดงตั้งแต่สัตว์ยอดนิยมไปจนถึงสัตว์หายากในสภาพแวดล้อมที่ใกล้เคียงธรรมชาติ
มีนกหลายชนิดมาก เดินดูเพลินสุดๆ แนะนำพกของคลายร้อนมาด้วย เพราะแถวนั้นไม่ค่อยมีที่บังแดด
ย่านเมืองเก่าฮิดะทาคายามะ
ย่านเมืองเก่าฮิดะทาคายามะที่ยังคงบรรยากาศเมืองตั้งแต่สมัยเอโดะไว้จนถึงปัจจุบัน เต็มไปด้วยบ้านมาจิยะอันมีเสน่ห์และม่านร้านเก่าแก่ที่เรียงต่อเนื่องกัน จนได้รับการขนานนามว่าเป็นเมืองที่ยังคงภาพทิวทัศน์ดั้งเดิมของญี่ปุ่นไว้ เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของฮิดะ โดยมีบ้านมาจิยะแบบลูกกรงไม้ยื่นเรียงราย ให้สัมผัสได้ถึงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม อีกทั้งยังมีโรงต้มสาเก คาเฟ่ที่ดัดแปลงจากบ้านโบราณ และร้านขายของจุกจิกให้เดินชมได้อย่างเพลิดเพลิน
ทิวทัศน์ถนนสวยมาก โดยเฉพาะตอนหิมะตก!
สำนักงานกษาปณ์แห่งชาติอิสระ (พิพิธภัณฑ์กษาปณ์)
อาคารที่สร้างขึ้นในปี 1911 เพื่อใช้เป็นโรงไฟฟ้าพลังความร้อน ได้รับการปรับปรุงเป็น “พิพิธภัณฑ์กษาปณ์” โดยคงรูปลักษณ์ภายนอกแบบอิฐก่อในสมัยนั้นไว้ตามเดิม พิพิธภัณฑ์เปิดให้บริการในปี 1969 ในฐานะสถานที่จัดแสดงเหรียญกษาปณ์ล้ำค่าและสิ่งของสำคัญอื่น ๆ ที่สำนักงานกษาปณ์เก็บรักษาไว้ให้ประชาชนเข้าชม ต่อมาพิพิธภัณฑ์ยึดแนวคิด “พิพิธภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับผู้คน พิพิธภัณฑ์ที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อม และพิพิธภัณฑ์ที่น่าตื่นตา” พร้อมนำวิธีการจัดแสดงและอุปกรณ์สมัยใหม่มาใช้เพื่อให้เข้าถึงได้ง่ายยิ่งขึ้น หลังการปรับปรุงครั้งใหญ่ ได้เปิดใหม่อีกครั้งในเดือนเมษายน ปี 2009
เป็นจุดชมซากุระที่สวยมาก และมีชื่อเสียงมากกับอุโมงค์ซากุระ
เก็งคิวเอ็น
ปราสาทฮิโกเนะ ซึ่งเป็นสมบัติแห่งชาติ สร้างแล้วเสร็จในปี 1606 หลังใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 20 ปี ราว 50 ปีหลังจากปราสาทสร้างเสร็จ ในปี 1677 อิอิ นาโอโอกิ ไดเมียวลำดับที่ 4 แห่งแคว้นฮิโกเนะ ได้เริ่มสร้างสวนริมคูน้ำ และแล้วเสร็จในปี 1679 กลายเป็นสวนไดเมียวที่ชื่อว่าเก็งคิวเอ็น
สวนญี่ปุ่นสวยมาก เสียดายตอนที่ฉันไป ใบเมเปิลแดงยังมีไม่มากพอ