โอฮานะ คฤหาสน์ตระกูลทาจิบานะ เจ้าแคว้นยานากาวะ
เมืองยานากาวะตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดฟุกุโอกะ ตระกูลทาจิบานะปกครองดินแดนแห่งนี้มาตั้งแต่ทาจิบานะ มูเนชิเงะเข้าครองปราสาทในปี 1587 ตามคำสั่งของโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ ต่อมาในช่วงกลางสมัยเอโดะ ทาจิบานะ ซาดาโยชิ เจ้าแคว้นรุ่นที่ 5 ได้ขยายพื้นที่เพื่อใช้เป็นคฤหาสน์ส่วนตัว ซึ่งก็คือโอฮานะในปัจจุบัน
ตระกูลทาจิบานะ เจ้าแคว้นยานากาวะ มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เรื่องราวทางประวัติศาสตร์และมรดกทางวัฒนธรรมของตระกูลนี้น่านับถืออย่างยิ่ง
สวนโทกุงาวะ
สวนญี่ปุ่นที่สร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของที่พำนักหลังเกษียณ “โอโซเนะยาชิกิ” ซึ่งมิตสึโทโมะ เจ้าแคว้นโอวาริรุ่นที่ 2 โปรดให้สร้างขึ้นในปี 1695 ว่ากันว่าในสมัยนั้นพื้นที่มีขนาดประมาณ 130,000 สึโบะ (ประมาณ 44 เฮกตาร์) รูปแบบสวนเป็นสวนไดเมียวสมัยเอโดะแบบบ่อน้ำเดินชมรอบสวน ซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุดในยุคนั้น ภาพลำธารใสไหลจากน้ำตกผ่านหุบเขาลงสู่สระที่เปรียบเสมือนท้องทะเล สื่อถึงทิวทัศน์ธรรมชาติของญี่ปุ่นได้อย่างเป็นสัญลักษณ์
สวนโทกุงาวะก็เป็นอีกจุดชมดอกวิสทีเรียที่มีชื่อเสียง
วัดนิฮอนจิแห่งภูเขาโนโคกิริ
วัดแห่งนี้ก่อตั้งโดยพระเกียวกิเมื่อประมาณ 1,300 ปีก่อน ด้วยประวัติศาสตร์อันยาวนาน จึงได้รับการขนานนามว่าเป็นสถานที่ประกอบพิธีอธิษฐานตามพระบรมราชโองการที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคคันโต เมื่อแรกก่อตั้งมีอาณาบริเวณกว้างขวางและประกอบด้วยหมู่อาคารวัดที่สมบูรณ์ ทั้งยังมีบันทึกว่าพระเถระผู้มีชื่อเสียงในอดีตอย่างพระโรเบ็นและพระคูไคเคยมาพำนักที่นี่
ทั่วทั้งยอดเขาดูราวกับถูกมีดตัด เมื่อยืนมองลงมาจากจุดชมวิวบนยอดเขาก็ทำให้รู้สึกหวาดกลัว คนญี่ปุ่นจึงเรียกที่นี่อีกชื่อว่าจุดชมวิวนรก
นากาโนะชิมะ
ย่านเกาะกลางน้ำที่คั่นอยู่ระหว่างแม่น้ำโดจิมะและแม่น้ำโทซาโบริ เป็นพื้นที่เมืองสำคัญที่เป็นตัวแทนของโอซาก้า เมืองแห่งสายน้ำ รายล้อมด้วยน้ำและพื้นที่สีเขียว ท่ามกลางกลุ่มอาคารสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ มีทั้งตึกสูงและอาคารสำนักงานตั้งเรียงราย พร้อมบรรยากาศในฐานะย่านธุรกิจชั้นนำของโอซาก้า
สวนสาธารณะนากาโนะชิมะเป็นสวนสาธารณะแห่งแรกของโอซาก้า มีประวัติยาวนานกว่าร้อยปี จุดเด่นที่สุดคือสวนกุหลาบด้านใน
หอประชุมกลางเมืองโอซาก้า
สถานที่จัดงานและการประชุมบนเกาะนาคาโนะชิมะ สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1918 (ปีไทโชที่ 7) ด้วยเงินบริจาคของเอโนะสุเกะ อิวาโมโตะ นายหน้าค้าหุ้นและชาวเมืองโอซาก้า อาคารอิฐแดงอันงดงามที่ออกแบบโดยมีสถาปัตยกรรมนีโอเรอเนซองส์เป็นพื้นฐาน ผสมผสานองค์ประกอบแบบบาโรกแห่งนี้ได้กลายเป็นแลนด์มาร์กของนาคาโนะชิมะ
หอประชุมในเวลากลางวันกับหลังเปิดไฟในตอนกลางคืนมีรูปลักษณ์แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง