ถนนคาจิยะมาจิ
ตั้งแต่ศตวรรษที่ 12 ถึงศตวรรษที่ 19 เมืองฮิโตโยชิอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลซางาระ ซึ่งเป็นไดเมียวในยุคสงคราม พื้นที่แห่งนี้ยังคงหลงเหลือบรรยากาศของย่านช่างฝีมือที่ตระกูลนี้สร้างขึ้น และปัจจุบันอบอวลด้วยเสน่ห์แบบเมืองเก่า จนได้รับฉายาว่าเกียวโตน้อยแห่งคุมาโมโตะ
ถนนเส้นนี้มีกลิ่นอายเกียวโตเก่าชัดมาก เดินสบาย ไม่ค่อยเป็นเชิงพาณิชย์เกินไป ถึงจะไม่ยาวมาก แต่ร้านเล็ก ๆ แต่ละร้านก็มีเอกลักษณ์ดี ค่อย ๆ เดินดูแล้วอาจเจออะไรดี ๆ แบบไม่คาดคิด
โทคิวพลาซ่า ฮาราจูกุ “ฮาราคาโดะ”
ศูนย์การค้าแห่งนี้เปิดเมื่อเดือนเมษายน ปี 2024 ที่แยกจิงกุมาเอะ ซึ่งเป็นจุดกึ่งกลางระหว่างฮาราจูกุและโอโมเตะซันโดะ ภายในอาคารสูง 9 ชั้น ตั้งแต่ชั้นใต้ดิน 1 ถึงชั้น 7 และดาดฟ้า มีร้านค้าและร้านอาหารรวม 75 ร้าน พร้อมจุดแวะน่าสนใจที่มีเอกลักษณ์อย่างโรงอาบน้ำสาธารณะ แกลเลอรี และห้องสมุด อีกทั้งยังรวมร้านดังทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงร้านจริงของแบรนด์ที่ก่อนหน้านี้จำหน่ายเฉพาะออนไลน์หรือในต่างจังหวัดเท่านั้น
ดีไซน์ภายนอกของอาคารโดดเด่นมาก
ด้านล่างก็เป็นโซนแบรนด์หรูชื่อดัง
โทคิว พลาซ่า โอโมเตะซันโด “โอโโมคาโด”
ศูนย์การค้าที่ตั้งอยู่ใจกลางย่านโอโมเตะซันโด-ฮาราจูกุ รวมแบรนด์ยอดนิยมทั้งจากญี่ปุ่นและต่างประเทศไว้ครบครัน ตั้งแต่ชั้นใต้ดิน 1 ถึงชั้น 5 เป็นโซนช้อปปิ้ง มีร้านแฟชั่น ของใช้จุกจิก และแอ็กเซสซอรีที่มีเอกลักษณ์เรียงราย โดยเฉพาะร้านเครื่องสำอางที่ครบครันจนเป็นที่พูดถึง
ข้างในมีสินค้าเยอะ เดินเพลินมาก
ทางม้าลายชิบูยะ สแครมเบิล
ทางม้าลายแบบสแครมเบิลหน้า สถานีชิบูยะ ที่มักถูกเรียกว่าเป็นสี่แยกที่แออัดที่สุดในโลก และกลายเป็นภาพจำของโตเกียว จากสะพานเชื่อมที่เชื่อมระหว่างสาย JR ยามาโนเตะ กับสาย เคโอ อิโนะคาชิระ สามารถชมผู้คนที่เดินข้ามสี่แยกจากมุมสูงเฉียงได้
สัญลักษณ์ที่เป็นตัวแทนชิบูยะที่สุด
ทางเดินป่าไผ่ซากาโนะ
ซากาโนะ พื้นที่ที่มีทิวทัศน์งดงามและเป็นที่รักของชนชั้นสูงกับนักประพันธ์มาตั้งแต่สมัยเฮอัน (ค.ศ. 794-1185) จนมีการสร้างบ้านพักตากอากาศและกระท่อมจำนวนมาก ที่นี่มีทางเดินป่าไผ่ซากาโนะ ซึ่งเป็นเส้นทางเดินเล่นยาวประมาณ 400 เมตร จากศาลเจ้าโนโนมิยะ ผ่านประตูเหนือของวัดเท็นริวจิ ไปจนถึงโอโคจิซันโซ
ออกจากสถานีรถไฟแล้วเดินตามผู้คนไป ก็จะเจอทางเดินป่าไผ่ชื่อดังของเกียวโต
ปราสาทคารัตสึ
สร้างขึ้นโดยเทราซาวะ ฮิโระทากะ (Terasawa Hirotaka) ไดเมียวคนแรกแห่งแคว้นคารัตสึ ผู้เป็นขุนศึกของโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปีเคโจ 7 (ค.ศ. 1602) และใช้เวลาราว 7 ปีจึงแล้วเสร็จ ว่ากันว่าระหว่างการสร้างมีไดเมียวจากทั่วคิวชูมาช่วยสนับสนุน และยังนำวัสดุจากการรื้อปราสาทนาโกยะ (เมืองคารัตสึ) มาใช้ด้วย ปราสาทแห่งนี้ถูกเรียกอีกชื่อว่า “ปราสาทไมซึรุ” เพราะเมื่อมองโดยมีปราสาทเป็นแกนกลาง แนวป่าสนที่ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตกดูคล้ายปีกนกกระเรียนที่กางออก
ไม่คิดเลยว่าดอกไฮเดรนเยียที่ปราสาทไมซึรุก็สวยมากเหมือนกัน！
ปราสาทโอซาก้า
หอคอยหลักของปราสาทโอซาก้า ซึ่งโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1583 และแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1585 หลังจากรวมแผ่นดินสำเร็จในสมัยอาซุจิ-โมโมยามะ (ค.ศ. 1568-1600) ต่อมาได้พังทลายในศึกฤดูร้อนแห่งโอซาก้าในปี ค.ศ. 1615 แต่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่โดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในปี ค.ศ. 1626 อย่างไรก็ตาม หอคอยหลักขนาดใหญ่ถูกไฟไหม้จากฟ้าผ่าในปี ค.ศ. 1665 และหอคอยได้หายไปเป็นเวลานาน ก่อนจะได้รับการบูรณะจำลองขึ้นใหม่ตามแบบยุคโทโยโทมิในปี ค.ศ. 1931 จากเงินบริจาคของชาวเมืองโอซาก้า
พื้นที่กว้างใหญ่อลังการ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มาก