เที่ยวให้คุ้มเมืองที่รวมเสน่ห์ญี่ปุ่นไว้ครบ! 16 สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในอาซากุสะ

อาซากุสะเที่ยวได้ทุกฤดูกาล แต่ถ้าเลือกได้อยากแนะนำให้มาในเดือนพฤษภาคม
เพราะช่วงวันศุกร์–อาทิตย์สัปดาห์ที่ 3 ของเดือนพฤษภาคม จะมีงานเทศกาลชื่อดังระดับประเทศ “ซันจะมัตสึริ” (Sanja Matsuri) จัดที่วัดเซ็นโซจิ คุณจะได้ชมการร่ายรำของกลุ่มเกอิชา ขบวนมิโคชิ และสัมผัสวัฒนธรรมญี่ปุ่นได้ลึกยิ่งขึ้น

ด้านล่างคือวิธีเดินทางและเวลาโดยประมาณจากสถานีหลัก ๆ ในโตเกียวไปยัง “สถานีอาซากุสะ” (Asakusa Station) ซึ่งอยู่ใกล้วัดเซ็นโซจิและเป็นจุดตั้งต้นเที่ยวอาซากุสะ
เพราะย่านนี้อยู่ห่างจากแหล่งท่องเที่ยวหลักในเมืองเล็กน้อย ควรเผื่อเวลาเดินทางให้พอ

สถานที่ส่วนใหญ่จะกระจุกอยู่รอบวัดเซ็นโซจิ (ยกเว้นโตเกียวสกายทรี) เลยเที่ยวเดินได้สบาย
ส่วนวิธีเดินทางที่อยากแนะนำเป็นพิเศษคือรถลากญี่ปุ่น (จินริคิฉะ)
ระหว่างนั่งคุณจะได้แวะชมสถานที่สำคัญ พร้อมฟังคำอธิบายจุดเด่นต่าง ๆ ไปด้วย
ลองนั่งรถลากแล้วค่อย ๆ ซึมซับบรรยากาศอาซากุสะดูสักครั้งก็ได้
หากจะไปโตเกียวสกายทรี ให้ขึ้นสาย Tobu Skytree Line จาก “สถานีอาซากุสะ” ไปลง “สถานีโตเกียวสกายทรี” (Tokyo Skytree Station)

แหล่งท่องเที่ยวชื่อดังที่เป็นตัวแทนของอาซากุสะ มีผู้มาสักการะอย่างน้อย 30 ล้านคนต่อปี เป็นวัดที่เป็นตัวแทนของโตเกียว และมีงานประเพณีตลอดปี เช่น ฮัตสึโมเดะ (ไหว้พระปีใหม่) และเซ็ตสึบุน
คามินาริมงซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ของอาซากุสะ มีโคมแดงขนาดใหญ่ห้อยอยู่ และมีเทพลมกับเทพสายฟ้าประดิษฐานอยู่สองข้าง จากคามินาริมงไปถึงวิหารหลักมีระยะประมาณ 250 เมตร โดยสองฝั่งของ “ถนนนากามิเสะ” เต็มไปด้วยร้านของฝากและร้านอาหาร

สวนสนุกที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่อาซากุสะ โตเกียว มีเครื่องเล่นสไตล์เรโทรที่เปิดให้บริการมายาวนานหลายอย่าง
นอกจากเครื่องเล่นสุดหวาดเสียวอย่าง “รถไฟเหาะ” ที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น และ “สเปซช็อต” ที่ดิ่งลงจากความสูง 60 เมตรแล้ว ยังมีเครื่องเล่นสำหรับเด็กเล็ก เช่น “ชิงช้าสวรรค์เด็ก” และรถ “แพนด้าคาร์” อันเป็นเอกลักษณ์ด้วย

โรงละครการแสดงที่จัดการแสดงแนว “อิโรมโนะ” (เช่น มันไซและมันดัน) ในอาซากุสะซึ่งมีวัฒนธรรมความขำขันฝังรากมายาวนาน ชื่อทางการคือ “Asakusa France-za Engeijo Toyokan” (Asakusa Furansu-za Engeijo Toyokan) เคยมีศิลปินชื่อดังอย่าง อัตสึมิ คิโยชิ และ ฮิงาชิ ฮาจิโระ ขึ้นเวที และต่อมาเติบโตเป็นดาราทีวี
ปัจจุบันจัดการแสดงรอบกลางวันทุกวันตลอดปี เวลา 12:30–17:00 มีนักแสดงประมาณ 15–20 คณะต่อวัน ตั้งแต่รุ่นใหม่ไปจนถึงรุ่นใหญ่ นำเสนอทั้งมันไซ มันดัน สเก็ตช์ มายากล และกายกรรมหลากหลายรูปแบบ

ศาลเจ้าที่อยู่ติดกับวิหารหลักของ “วัดเซ็นโซจิ” (Sensoji) ซึ่งเป็นที่รู้จักจากคามินาริมง
เนื่องจากอัญเชิญเทพประจำถิ่น 3 องค์ผู้มีส่วนสำคัญในการก่อตั้งวัดเซ็นโซจิ จึงถูกเรียกอีกชื่อว่า “ซันจะซามะ”
แม้ไม่ทราบปีที่แน่ชัด แต่เชื่อกันว่า “ศาลซันจะกงเก็น” ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของศาลเจ้าอาซากุสะ ได้รับการสร้างขึ้นตั้งแต่ปลายสมัยเฮอันถึงหลังช่วงต้นสมัยคามาคุระ

“ถนนคัปปะบาชิ โดกุกาย” (Kappabashi Dougu-gai) คือย่านการค้ายาวเหนือ–ใต้ประมาณ 800 เมตร อยู่ระหว่างอาซากุสะกับอุเอโนะในโตเกียว
เป็นถนนช้อปปิ้งที่หายาก เพราะมีร้านเกี่ยวกับ “อาหาร” รวมกันประมาณ 170 ร้าน ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ทำครัว ภาชนะ ไปจนถึงป้ายร้านอาหารก็มีขาย
ทุกปีในเดือนตุลาคมจะมี “เทศกาลโดกุ” ขนาดใหญ่ มีทั้งโปรโมชันลดราคาสุดคุ้มและกิจกรรมจับรางวัล! ช่วงงานยังมีร้านแผงลอยให้ได้อิ่มอร่อยด้วย

ใจกลาง “โตเกียวสกายทรีทาวน์” (Tokyo Skytree Town) คือ “โตเกียวสกายทรี” (Tokyo Skytree) หอคอยสูง 634 เมตร ซึ่งเป็นทั้งหอส่งสัญญาณและสถานที่ท่องเที่ยว ภายในหอคอยมีจุดชมวิว 2 แห่ง ได้แก่ “เท็มโบเด็ค” ที่ความสูง 350 เมตร และ “เท็มโบไคโร” ที่ความสูง 450 เมตร
บริเวณฐานหอคอยมี “โตเกียวโซรามาจิ(R)” (Tokyo Solamachi) สำหรับช้อปปิ้งและรับประทานอาหาร อาคารสำนักงาน “Tokyo Skytree East Tower” “Konica Minolta Planetarium ‘Tenku’ in Tokyo Skytree Town(R)” และ “พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำสุมิดะ” เป็นแหล่งพักผ่อนยอดนิยมที่คึกคักทั้งนักท่องเที่ยวในและต่างประเทศ รวมถึงคนท้องถิ่นในช่วงวันหยุด

ศูนย์การค้าที่รวมร้านค้ามากกว่า 300 ร้าน ให้บรรยากาศคึกคักแบบย่านชิตะมาจิของโตเกียว พื้นที่โดยรอบที่มีหอคอยสูง 634 เมตร “โตเกียวสกายทรี” (Tokyo Skytree) เรียกรวมว่า “โตเกียวสกายทรีทาวน์” (Tokyo Skytree Town) โดยส่วนศูนย์การค้าคือ “โตเกียวโซรามาจิ”
แบ่งเป็น 3 โซน ได้แก่ เวสต์ยาร์ด ทาวเวอร์ยาร์ด และอีสต์ยาร์ด นอกจากช้อปปิ้งแฟชั่นและของใช้แล้ว ยังมีสถานที่บันเทิงอย่างพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำและท้องฟ้าจำลองด้วย

พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่อยู่ชั้น 5 และ 6 ของเวสต์ยาร์ดในโตเกียวสกายทรีทาวน์
เป็นพิพิธภัณฑ์แบบในอาคารทั้งหมด ใช้ระบบผลิตน้ำทะเลสังเคราะห์เฉพาะ ทำให้ตู้จัดแสดงสวยงามและอยู่สบายสำหรับสิ่งมีชีวิต
ใช้คีย์เวิร์ดว่า “ยิ่งเข้าใกล้ ยิ่งชอบมากขึ้น” และเปิดโอกาสให้ชมสัตว์ต่าง ๆ ได้อย่างใกล้ชิด

ศาลเจ้าที่สักการะ อาเมะโนะฮิวาชิโนะมิโคโตะ และ ยามาโตะทาเครุ เป็นที่รู้จักจากงาน “โทริโนะอิจิ” (Tori no Ichi) ซึ่งจัดใน “วันไก่” ของเดือนพฤศจิกายนทุกปี เล่ากันว่า วันที่ยามาโตะทาเครุมาขอบคุณหลังอธิษฐานขอชัยชนะ ถูกกำหนดเป็นวันเทศกาลประจำศาลเจ้าโอโทริ และเป็นต้นกำเนิดของ “โทริโนะอิจิ” ในปัจจุบัน
ภายในงาน ผู้คนจำนวนมากจะมาซื้อ “คักโกเมะ (เครื่องรางคุมะเดะ)” ที่เชื่อว่าจะเสริมดวงและทำให้การค้ารุ่งเรือง

สวนของเขตไทโตที่ทอดยาวตามฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสุมิดะ ส่วนสวนที่อยู่ฝั่งตะวันออกเป็นสวนสุมิดะของเขตสุมิดะ ภายในสวนขนาดมากกว่า 10 เฮกตาร์ มีต้นซากุระจำนวนมาก โดยมี “ลานซากุระ” เป็นศูนย์กลาง

“ถนนช้อปปิ้งอาซากุสะ ชินนากามิเสะ” (Asakusa Shin-Nakamise Shopping Street) มีประวัติยาวนานราว 90 ปีนับตั้งแต่เริ่มต้นในช่วงต้นยุคโชวะ เมื่อเทียบกับ “ถนนนากามิเสะ” ที่วิ่งจากคามินาริมงไปยังวัดเซ็นโซจิ ถนนนี้พาดขวางตัวเมืองอาซากุสะในแนวตะวันออก–ตะวันตก มีความยาว 380 เมตร และประกอบด้วย 5 โซน ถือเป็นถนนช้อปปิ้งที่ใหญ่ที่สุดของอาซากุสะ

ศูนย์ข้อมูลท่องเที่ยวที่ตั้งอยู่ตรงหน้าคามินาริมง ให้ข้อมูลเกี่ยวกับอาซากุสะและเขตไทโต ภายใต้คอนเซ็ปต์ “ค้นหาได้-นำเสนอได้-สนับสนุนได้”

ชั้น 1 มีเคาน์เตอร์ข้อมูลท่องเที่ยวรองรับ 4 ภาษา (ญี่ปุ่น อังกฤษ จีน เกาหลี) พร้อมจุดแลกเงินและศูนย์จำหน่ายบัตรการแสดง ฯลฯ ชั้น 2 เป็นโซนข้อมูลท่องเที่ยว มีเครื่องค้นหาข้อมูล จุด Wi‑Fi ฟรี และนิตยสารท่องเที่ยว ส่วนชั้น 6 และ 7 เป็นพื้นที่อเนกประสงค์และพื้นที่จัดแสดง แนะนำสถานที่น่าสนใจ ประวัติศาสตร์ และอีเวนต์ต่าง ๆ ของเขตไทโต

ศาลเจ้าเก่าแก่และทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ เชื่อว่าศักดิ์สิทธิ์ด้านความรักและการขอคู่ เพราะเทพประจำศาลคือ “อิซานางิ” และ “อิซานามิ” ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นคู่สามีภรรยาคู่แรกของญี่ปุ่น ตั้งแต่ปี 2008 มีการจัด “งานพบปะเพื่อผูกดวงความรัก” เป็นประจำ ทำให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางยิ่งขึ้นในฐานะศาลเจ้าขอพรเรื่องคู่ครอง ผู้คนที่ขอพรเรื่องความสัมพันธ์ที่ดีจึงมาเยือนคึกคักทั้งวันหยุดและวันธรรมดา

ถนนช้อปปิ้งบนทางเข้าหลักของวัดเซ็นโซจิ เป็นทางเดินหินยาวประมาณ 250 เมตร จาก “คามินาริมง” ซึ่งเป็นประตูวัด ไปจนถึง “โฮโซมง” มีร้านอาหารและร้านของฝากเรียงราย เรียกว่า “นากามิเสะ” มีร้านประมาณ 90 ร้านตั้งอยู่สองฝั่งทางเดิน คึกคักทุกวันด้วยผู้มาสักการะและนักท่องเที่ยวจากทั้งในและต่างประเทศ

“TOKYO CRUISE” คือการล่องเรือแบบสบาย ๆ ไปตามเส้นทางแม่น้ำสุมิดะ พร้อมชมสถานที่ดังของโตเกียว “สายสุมิดะกาวะ” ที่ออกจากอาซากุสะจะผ่านสะพานสำคัญ 12 แห่ง เช่น สะพานอาสุมะบาชิและสะพานคิโยสึบาชิ รวมถึงชมโตเกียวสกายทรีและอาคารสำนักงานใหญ่ของกลุ่มอาซาฮี ส่วน “สายโอไดบะ” ที่เชื่อมท่าเรือฮิโนเดะกับสวนริมทะเลโอไดบะ จะได้ชมเรนโบว์บริดจ์และรูปปั้นเทพีเสรีภาพจากบนผิวน้ำ

ศาลเจ้าเก่าแก่ที่เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในปี 860 โดยพระเอ็นนิง (Jikaku Daishi Ennin) หลังได้รับนิมิตจากอวตารของสุซาโนะโอะ มีความศักดิ์สิทธิ์ด้านความอุดมสมบูรณ์ของพืชผล การขอคู่ การปัดเป่าสิ่งไม่ดีและเสริมโชค โดยสักการะเทพ 3 องค์ ได้แก่ “สุซาโนะโอะ” เทพผู้เชื่อว่าให้พรด้านต่าง ๆ, “อะเมะโนะโฮฮิโนะมิโคโตะ” เทพแห่งดวงอาทิตย์และรวงข้าว และ “ซาดะโทคิชินโน” ผู้ดูแลด้านเกษตรกรรมและการเพิ่มพูนวิชา จึงเป็นศาลเจ้าที่ได้รับความศรัทธาอย่างกว้างขวางในฐานะสถานที่ที่พร้อมรับคำอธิษฐานหลากหลาย

ก่อตั้งในปี 1895 เป็นร้านเก่าแก่ที่ได้รับความรักอย่างกว้างขวางจากคนท้องถิ่นไปจนถึงนักท่องเที่ยวมายาวนาน 130 ปี
เมนูซิกเนเจอร์อย่างสุกี้ยากี้ ใช้เนื้อวากิวคุโระเกะแม่พันธุ์ที่คัดสรรจากทั่วประเทศด้วยสายตาแบบมืออาชีพ เป็นร้านที่ได้รับการแต่งตั้งให้จำหน่ายเนื้อโกเบ และจัดซื้อเนื้อโกเบจากฟาร์มคู่สัญญา 2 แห่งในจังหวัดเฮียวโกะ นอกจากนี้ยังพิถีพิถันเรื่องผักที่ขาดไม่ได้สำหรับสุกี้ยากี้ โดยคัดเลือกทั้ง “ต้นหอมเซ็นจู” ที่ได้รับฉายาว่า “ที่สุดของต้นหอม” และเห็ดชิตาเกะเนื้อหนาหอมกรุ่นที่ไม่แพ้รสวาริชิตะ

“คิมุรายะ ฮอนเท็น” (Kimuraya Honten) ร้านเก่าแก่ที่ก่อตั้งในปี 1868 ถือเป็นร้านขนมหนิงเงียวยากิที่มีประวัติยาวนานที่สุดในบรรดาร้านมากมายในอาซากุสะ
ร้านที่อยู่ลึกสุดของถนนนากามิเสะ หลังผ่านคามินาริมงและเดินตรงไป จนเกือบถึงประตูโฮโซมงของวัดเซ็นโซจิ มักคึกคักด้วยนักท่องเที่ยวจำนวนมากเสมอ
หนิงเงียวยากิสูตรภูมิใจ—แป้งทำจากแป้งสาลีและไข่ ไส้ถั่วแดงกวนละเอียด—สืบทอดสูตรจากเจ้าของรุ่นแรก โดดเด่นด้วยความหวานกำลังดีและรสชาติเรียบง่าย กินได้เรื่อย ๆ

“คามิยะบาร์” (Kamiya Bar) ก่อตั้งในปี 1880 และเป็นที่รู้จักว่าเป็นบาร์แห่งแรกของญี่ปุ่น ได้รับความรักจากนักเขียนชื่อดังมากมาย เช่น ดะไซ โอซามุ และ ทะยะมะ คะไต จนชื่อร้านปรากฏในผลงานอยู่บ่อยครั้ง
อาคารร้านอยู่ใกล้สะพานอาสุมะบาชิในอาซากุสะ สร้างขึ้นในปี 1921 และเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมรูปแบบที่ขึ้นทะเบียนของประเทศ
เครื่องดื่มขึ้นชื่อ “เด็งคิบูรัน” เป็นค็อกเทลต้นตำรับที่ผู้ก่อตั้งคิดค้นขึ้น

ซูเปอร์มาร์เก็ตท้องถิ่นที่ขยายสาขาในโตเกียว
สาขาอาซากุสะ คามินาริมง อยู่ห่างจากคามินาริมงของวัดเซ็นโซจิ ซึ่งเป็นแลนด์มาร์กของการท่องเที่ยวอาซากุสะ เดินประมาณ 100 เมตร
จุดเด่นของ “โอเซคิ” คือผู้จัดซื้อของแต่ละสาขาจะไปตลาดเพื่อคัดสินค้าและจัดซื้อด้วยตัวเอง สินค้าที่ผู้จัดซื้อซึ่งมีสายตาเฉียบคัดมาให้ จึงคุณภาพดีและน่าไว้ใจ ทำให้ช้อปได้อย่างสบายใจ

ร้าน “ร้านตัวอย่างอาหารต้นตำรับ” (Ganso Shokuhin Sample-ya) ตั้งอยู่ใจกลางถนนคัปปะบาชิ โดกุกาย ย่านที่รวมอุปกรณ์ครัวตั้งแต่สำหรับมืออาชีพไปจนถึงใช้ในบ้าน เป็นร้านที่จำหน่ายสินค้ายูนีกซึ่งสร้างขึ้นจากเทคโนโลยีของ “บริษัท อิวาซากิ” (Iwasaki Co., Ltd.) ผู้บุกเบิกงานตัวอย่างอาหารที่มักจัดแสดงในตู้หน้าร้านของร้านอาหาร

ร้านอุปกรณ์ทำครัวเฉพาะทางที่ก่อตั้งในปี 1908 ภายใต้คอนเซ็ปต์ “เครื่องมือที่ดีมีเหตุผลที่ดี” คัดสรร “เรียวริโดกุ” (Ryoridogu) หรือเครื่องมือทำครัวคุณภาพ ที่ช่างฝีมือจากทั่วประเทศสืบทอดและผลิตด้วยมือ โดยยึดมั่นว่าจะช่วยเติมเต็มวัฒนธรรมอาหารญี่ปุ่นผ่านเครื่องมือที่คัดสรรมาเป็นพิเศษ และในฤดูใบไม้ผลิปี 2018 ยังเปิดสาขาต่างประเทศแห่งแรกที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสด้วย

ซันจะมัตสึริ (Sanja Matsuri) จัดขึ้นที่โตเกียว ย่านอาซากุสะ เป็นเวลา 3 วัน ตั้งแต่วันศุกร์ถึงวันอาทิตย์ โดยยึดวันเสาร์ที่ 3 ของเดือนพฤษภาคมเป็นหลัก เป็นงานเทศกาลใหญ่ประจำศาลเจ้าอาซากุสะที่ผู้คนเรียกว่า “ซันจะซามะ” และเป็นหนึ่งในเทศกาลตัวแทนของญี่ปุ่น โดยปกติใน 3 วันจะมีผู้เข้าร่วมประมาณ 1.8 ล้านคน

“อาซากุสะ ซัมบะ คาร์นิวัล พาเหรดคอนเทสต์” (Asakusa Samba Carnival Parade Contest) คืออีเวนต์ซัมบะที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น จัดในวันเสาร์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม เป็นขบวนพาเหรดรูปแบบการแข่งขันที่มีผู้เข้าร่วมอย่างน้อย 5,000 คนจากทั่วประเทศทุกปี แข่งขันกันทั้งอาเลโกเรีย (รถแห่) ที่ออกแบบอย่างสร้างสรรค์ และชุดกับท่าเต้นสไตล์ริโอแท้ ๆ ถือเป็นงานใหญ่ปิดท้ายฤดูร้อน

เทศกาลดอกไม้ไฟขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น จัดในวันเสาร์สุดท้ายของเดือนกรกฎาคมของทุกปี
มีประวัติยาวนาน โดยเชื่อกันว่าเริ่มต้นจากการจุดดอกไม้ไฟต่อเนื่องจากพิธีสุน้ำ (Suijin-sai) ที่โชกุนโยชิมุเนะลำดับที่ 8 จัดขึ้นเพื่ออุทิศให้ผู้เสียชีวิตจากทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในสมัยเอโดะ และเพื่อขอให้โรคระบาดสลายไป