บนเนินเขาแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของปราสาทสึรุยามะ (Tsuruyama) ซึ่งยามานะ ทาดามาสะสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1441 ก่อนจะถูกทิ้งร้างจากสงครามโอนินและบุมเมอิ ภายหลัง โมริ ทาดามาสะ (Mori Tadamasa) น้องชายของโมริ รัมมารุ ผู้เป็นที่รู้จักในฐานะคนสนิทของโอดะ โนบุนางะ ได้เปลี่ยนชื่อจาก “สึรุยามะ” เป็น “สึยามะ” และเริ่มก่อสร้างปราสาท ใช้เวลานาน 13 ปีนับจากปี ค.ศ. 1604 จึงแล้วเสร็จเป็นปราสาทขนาดใหญ่ และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามปราสาทฮิรายามะที่สำคัญของญี่ปุ่น
ในช่วงที่สร้างเสร็จใหม่ ๆ บริเวณรอบฮงมารุซึ่งมีหอคอยหลัก 5 ชั้นนั้น ถูกจัดวางด้วยนิโนะมารุและซันโนะมารุ อีกทั้งยังมีตำหนัก ป้อมยาม และประตูปราสาทรวมมากกว่า 80 หลัง แม้อาคารต่าง ๆ จะถูกรื้อถอนไปตามประกาศยกเลิกปราสาทในสมัยเมจิ แต่กำแพงหินสูงตระการตาที่มีความสูงถึง 10 เมตรยังคงเป็นของดั้งเดิมตั้งแต่สมัยก่อสร้าง
ป้อมบิทจูยางุระ (Bitchu Yagura) ซึ่งเป็นป้อมที่ใหญ่ที่สุดของปราสาทสึยามะ และว่ากันว่ามีความโดดเด่นรองจากหอคอยหลัก ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ในโครงการฉลองครบรอบ 400 ปีการสร้างปราสาท ภายในป้อมมีห้องปูเสื่อทาทามิซึ่งนับว่าค่อนข้างหาได้ยากสำหรับอาคารประเภทนี้ และเนื่องจากเคยเชื่อมต่อกับอาคารหลักด้วยระเบียงทางเดิน จึงมีความเป็นไปได้ว่าเคยถูกใช้งานเป็นส่วนหนึ่งของอาคารหลัก จากบริเวณฐานหอคอยหลักเดิม คุณสามารถชมทิวทัศน์เมืองสึยามะได้แบบกว้างไกล
รอบ ๆ ซากปราสาทแห่งนี้ได้รับการพัฒนาเป็นสวนสึรุยามะ และเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะแหล่งชมซากุระชื่อดังที่มีต้นซากุระบานสะพรั่งประมาณ 1,000 ต้น ในช่วงฤดูกาลชมดอกไม้ ยังสามารถชมซากุระที่ประดับไฟยามค่ำคืนจากด้านบนกำแพงหินได้ด้วย
