จำนวนรีวิวทั้งหมด 10/ จำนวนไลก์ทั้งหมด 33
ชามิเนะ ทตโตริ
ศูนย์การค้าซึ่งเชื่อมต่อโดยตรงกับสถานี JR ทตโตริ ได้รับความนิยมทั้งจากคนท้องถิ่นที่มาใช้บริการในชีวิตประจำวัน และนักท่องเที่ยวที่มาเยือนจังหวัด จึงคึกคักตลอดทั้งวันและคืน
เหมาะมากสำหรับแวะเดินดูก่อนขึ้นรถหรือหลังถึงสถานี ไม่เสียเวลาเลย ถ้าอยากซื้อของฝากจากทตโตริให้ครบในที่เดียว มาที่นี่ก็แทบจะจบครบได้เลย
คันดะเมียวจิน
ศาลเจ้าเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงในเรื่องพรด้านความรัก การค้ารุ่งเรือง ปัดเป่าเคราะห์ร้าย และเสริมดวงการแข่งขัน ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจใจกลางเมือง ช่วงต้นปีจึงมีบริษัทต่าง ๆ มาสักการะจำนวนมาก ถือเป็นศาลเจ้าที่ไม่ควรพลาดสำหรับผู้ที่อยากเสริมดวงการงาน อีกทั้งยังได้รับความนิยมในฐานะแหล่งท่องเที่ยวสำหรับแฟนอนิเมะ มีการมอบเอมะ เครื่องราง และสินค้าที่ร่วมคอลแลบกับอนิเมะด้วย
ศาลเจ้าสะอาดเป็นระเบียบ ดูออกเลยว่าได้รับการดูแลอย่างใส่ใจ ไม่ค่อยให้ความรู้สึกแบบแหล่งท่องเที่ยว ถ้าชอบบรรยากาศเงียบสงบน่าจะชอบมาก
ล่องเรือชมคลองและพื้นที่ชุ่มน้ำโอมิฮาจิมัง
จุดเริ่มต้นของโอมิฮาจิมังคือการที่โทโยโทมิ ฮิเดโยชิสั่งให้ฮิเดสึงุ ผู้เป็นหลาน สร้างปราสาทฮาจิมังยามะแทนปราสาทอาซุจิ เพื่อให้เป็นศูนย์กลางของแคว้นโอมิ เมื่อนำเรือที่สัญจรไปมาบนทะเลสาบบิวะเข้าสู่คูเมืองด้านในของปราสาทฮาจิมังยามะ ซึ่งก็คือคลองฮาจิมังโบริ ที่นี่จึงกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของแคว้นโอมิ และต่อมาเป็นถิ่นกำเนิดของพ่อค้าโอมิที่รุ่งเรืองในภายหลัง
ระบบคลองยังคงรักษาบรรยากาศแบบดั้งเดิมไว้ได้ดี ตลอดทางจะเห็นอาคารเก่าและโบราณสถานที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี ทำให้รู้สึกราวกับได้ย้อนเวลากลับไปในอดีต
เทศกาลโอสึ
หนึ่งใน “สามเทศกาลใหญ่แห่งโคะโคคุ” และเป็นประเพณีประจำฤดูที่บอกการมาเยือนของฤดูใบไม้ร่วงในจังหวัดชิงะ เป็นพิธีเทศกาลของศาลเจ้าเท็นซงที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองโอสึ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบบิวะ ไฮไลต์สำคัญที่สุดซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกวัฒนธรรมพื้นบ้านไร้รูปแบบที่สำคัญของประเทศ คือขบวนแห่ฮิกิยามะอันสง่างามและทรงพลัง โดยมีรถแห่ 13 คันที่สร้างขึ้นในสมัยเอโดะเคลื่อนไปทั่วเมือง
บนรถแห่ยังมีหุ่นกลไกที่ประณีตมาก แสดงฉากและท่าทางต่าง ๆ ได้อย่างมีชีวิตชีวา ดูเพลินจนแทบไม่รู้จะมองตรงไหนก่อน
พิพิธภัณฑ์คติชนโองะชินซันและพิพิธภัณฑ์นามาฮาเงะ
นามาฮาเงะแห่งโองะเป็นประเพณีดั้งเดิมที่สืบทอดกันบนคาบสมุทรโองะ ได้รับการกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมพื้นบ้านที่จับต้องไม่ได้ที่สำคัญของประเทศ และขึ้นทะเบียนเป็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโก ในคืนวันสิ้นปี นามาฮาเงะจะเดินไปตามบ้านพร้อมตะโกนว่า มีคนขี้เกียจอยู่ไหม! มีเด็กขี้แยอยู่ไหม! เพื่อเตือนสติไม่ให้ทำสิ่งไม่ดี แม้ท่าทางและรูปลักษณ์ที่น่ากลัวจะดูคล้ายอสูร แต่แท้จริงแล้วเป็นเทพผู้มาเยือนที่ช่วยปัดเป่าภัยพิบัติ และนำพาความอุดมสมบูรณ์ในการเพาะปลูก การประมง และสิ่งมงคลมาให้
ที่นี่เล่าถึงตำนานและวัฒนธรรมประเพณีเก่าแก่ของคาบสมุทรโองะ ทุกคืนวันสิ้นปีจะมีกิจกรรมดั้งเดิมของท้องถิ่น ผู้คนจะสวมหน้ากากยักษ์แล้วตะโกนเสียงดัง ว่ากันว่าถ้าได้ตกใจแล้วจะนำโชคดีมาให้