จำนวนรีวิวทั้งหมด 5/ จำนวนไลก์ทั้งหมด 22
ตรอกฮาร์โมนิกะ
ตรอกเล็กๆ ที่รวมร้านค้าประมาณ 100 ร้าน อยู่ใกล้ทางออกด้านเหนือของสถานีคิจิโจจิทันที มีชื่อเรียกกันว่า “ตรอกฮาโมนิกะ” ว่ากันว่าชื่อนี้มาจากภาพของหน้าร้านแคบๆ ที่เรียงต่อกันคล้ายช่องเป่าของฮาร์โมนิกา ที่นี่มีของอร่อยขายมากมาย เดินชิมอาหารก็สนุก แต่ช่วงกลางคืนที่โคมแดงสว่างไสว การนั่งดื่มที่ร้านอิซากายะก็ได้รับความนิยมมากเช่นกัน
ตอนกลางคืนบรรยากาศดีเป็นพิเศษ ทั้งแสงไฟและเสียงผู้คน ให้ฟีลชีวิตกลางคืนแบบญี่ปุ่นมาก
ศาลเจ้าอาโสะ (โตเกียว)
ศาลเจ้าเก่าแก่ที่เชื่อกันว่าก่อตั้งขึ้นในปี 601 และกล่าวกันว่าได้รับความศรัทธาจากผู้มีอำนาจในประวัติศาสตร์ เช่น ไทระ โนะ มาซาคาโดะ และโทกุงาวะ อิเอยาสุ
ไม่ใช่จุดท่องเที่ยวใหญ่ แต่ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นมุมลับเล็กๆ ที่ถูกลืมไว้ในโตเกียว
วัดเซ็นโซจิ
สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังที่เป็นตัวแทนของอาซากุสะ มีผู้มาสักการะต่อปีอย่างน้อย 30 ล้านคน เป็นวัดสำคัญที่เป็นตัวแทนของกรุงโตเกียว ซึ่งมีงานประเพณีตลอดปีหลากหลาย เช่น ฮัตสึโมเดะ (Hatsumode) และเซ็ตสึบุน (Setsubun) ประตูคามินาริมงซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ของอาซากุสะ แขวนโคมไฟสีแดงขนาดใหญ่ และมีเทพฟูจินกับเทพไรจินประดิษฐานอยู่ซ้าย-ขวา ที่ “ถนนช้อปปิ้งนากามิเสะ” ระยะประมาณ 250 เมตรจากคามินาริมงไปถึงวิหารหลัก มีร้านของฝากและร้านอาหารเรียงราย
วัดเซ็นโซจิเป็นหนึ่งในไม่กี่ที่ในโตเกียวที่ยังมีความเป็นญี่ปุ่นเข้มข้น
พอเดินผ่านคามินาริมงเข้าไป ได้กลิ่นธูปกับเสียงผู้คน ก็รู้สึกเหมือนเวลาช้าลง
เห็นผู้หญิงใส่กิโมโนมาถ่ายรูปกันเยอะมาก สวยและบรรยากาศดี
ไม่ว่าจะเช้าหรือกลางคืน วัดเซ็นโซจิก็เป็นที่ที่เดินเงียบๆ แล้วค่อยๆ ซึมซับได้
คาคิยาสุ สาขากินซ่า
料亭 柿安 มีจุดเริ่มต้นจากร้านกิวนาเบะที่เปิดในปี 1871 ที่เมืองคุวานะ จังหวัดมิเอะ ที่นี่สามารถอิ่มอร่อยกับเนื้อมัตสึซากะระดับพรีเมียม แบรนด์ออริจินัล “มิเอะ คาคิยาสุกิว” และเนื้อวากิวขนดำ ในเมนูอย่างสุกี้ยากี้และย่างตะแกรงเตาถ่าน
เนื้อสด หั่นมาดี มีบางรีวิวบอกว่าการกระจายของไขมันในเนื้อดี กินแล้วนุ่มลื่น สัมผัสดีในปาก
คาชิยะ โยโกโจ
ตรอกแคบปูด้วยหินยาวประมาณ 80 เมตร อยู่ลึกเข้าไปจากถนนทาคาซาวะเล็กน้อย สองข้างทางเรียงรายด้วยร้านขนมโบราณชวนให้นึกถึงวันวาน เป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมของคาวาโกเอะ บรรยากาศของตรอกและกลิ่นหอมเรียบง่ายของขนมยังได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งใน “100 ทิวทัศน์แห่งกลิ่นหอม” ของกระทรวงสิ่งแวดล้อม การผลิตขนมในย่านนี้เริ่มขึ้นตั้งแต่ช่วงต้นสมัยเมจิ
บรรยากาศเหมือนเดินอยู่ในตรอกเล็กๆ สมัยโชวะของญี่ปุ่น มีเสน่ห์มาก ร้านมีไม่เยอะ แต่แต่ละร้านก็มีเอกลักษณ์ดี