ไคยูคัง
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำในโอซาก้าที่ฉลองครบรอบ 30 ปีในปี 2020 ภายในอาคารมีการจำลองสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติรอบมหาสมุทรแปซิฟิก และเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตรวม 620 ชนิด จำนวน 30,000 ตัว
ช่วงปิดเทอมหน้าร้อนคนเยอะมาก แออัดมาก หลายโซนของสัตว์ก็เลยต้องข้ามไป ไม่ได้ดู
วัดเซ็นโซจิ
สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังที่เป็นตัวแทนของอาซากุสะ มีผู้มาสักการะต่อปีอย่างน้อย 30 ล้านคน เป็นวัดสำคัญที่เป็นตัวแทนของกรุงโตเกียว ซึ่งมีงานประเพณีตลอดปีหลากหลาย เช่น ฮัตสึโมเดะ (Hatsumode) และเซ็ตสึบุน (Setsubun) ประตูคามินาริมงซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ของอาซากุสะ แขวนโคมไฟสีแดงขนาดใหญ่ และมีเทพฟูจินกับเทพไรจินประดิษฐานอยู่ซ้าย-ขวา ที่ “ถนนช้อปปิ้งนากามิเสะ” ระยะประมาณ 250 เมตรจากคามินาริมงไปถึงวิหารหลัก มีร้านของฝากและร้านอาหารเรียงราย
พูดถึงอาซากุสะก็จะนึกถึงโคมไฟที่คามินาริมงเลย ซ้ายขวาเป็นเทพลมกับเทพสายฟ้าคอยเฝ้าอยู่
เดินลอดโคมไฟใบใหญ่เข้าไปก็จะเจอถนนร้านค้าที่คนแน่นตลอด
มาโกเมะจูกุ
นากาเซ็นโด หนึ่งในห้าเส้นทางสายหลักที่ได้รับการพัฒนาในสมัยเอโดะเพื่อเชื่อมเกียวโตกับเอโดะ โดยมาโกเมะจูกุเป็นเมืองที่พักแรมลำดับที่ 43 บนเส้นทางนากาเซ็นโดแห่งนี้ เป็นเมืองที่พักแรมที่ทอดยาวไปตามทางลาดปูหิน จึงยังคงสัมผัสบรรยากาศของสมัยเอโดะได้อย่างชัดเจน สองข้างทางเรียงรายไปด้วยร้านที่ขายโกเฮโมจิย่างสดและโอยากิ จึงเหมาะทั้งสำหรับเดินชิมของอร่อยและเดินเล่น
โซบะที่ Magomekan ข้างล่างอร่อยมากเลย 🤤
ศาลเจ้าอิซุโมะไทฉะ
ศาลเจ้าอิซุโมะไทฉะเป็นหนึ่งในศาลเจ้าโบราณที่สำคัญที่สุดของญี่ปุ่น เคียงคู่กับศาลเจ้าอิเสะ โดยมีบันทึกอยู่ใน “โคจิกิ” หนังสือประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 712 ประดิษฐานเทพโอกุนินุชิ โอโนะคามิ ซึ่งมีชื่อเสียงในฐานะเทพแห่งการผูกดวงความสัมพันธ์
งงกับวิธีไหว้ที่ศาลเจ้าอิซุโมะไทฉะนิดหน่อย พอเห็นคนญี่ปุ่นแถวนั้นไหว้ไม่เหมือนเรา ก็เลยลนไปหมดเลย
แต่เชื่อว่าถ้าไหว้ด้วยใจจริงก็พอ 🙏 เทพเจ้าคงไม่โกรธกันหรอก 😅
โดมปรมาณู (สวนอนุสรณ์สันติภาพ)
โดมปรมาณูเดิมสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1915 ในชื่อ “อาคารแสดงสินค้าจังหวัดฮิโรชิมะ” จากการออกแบบของ ยาน เรตสึล (Jan Letzel) สถาปนิกชาวเช็ก อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่มีการทิ้งระเบิดปรมาณู อาคารได้รับความเสียหายอย่างหนักในระยะใกล้เพียง 160 เมตรจากจุดศูนย์กลางระเบิด โครงเหล็กที่เผยให้เห็นและผนังด้านนอกที่ชำรุดทรุดโทรมยังคงถูกรักษาไว้ในสภาพเดิมหลังการถูกระเบิด และต่อมาจึงถูกเรียกว่า “โดมปรมาณู”
เห็นนักเรียนญี่ปุ่นหลายคนมาทัศนศึกษาที่นี่ แต่ละคนยืนไว้อาลัยอย่างเงียบสงบให้กับชีวิตผู้บริสุทธิ์ที่สูญเสียไปเพราะสงคราม