ครั้งแรกที่มาไม่ได้เช็กเวลาน้ำขึ้นน้ำลงล่วงหน้า แต่ก็ยังได้เห็นแสงเย็นกับน้ำทะเล
พอมาครั้งที่สองเตรียมตัวมาดี แพลนก่อนหน้าก็ราบรื่น เลยได้เดินบน Angel Road ทั้งแสงเย็น ลมทะเล และความทรงจำดี ๆ ❣️
ครั้งแรกที่มาไม่ได้เช็กเวลาน้ำขึ้นน้ำลงล่วงหน้า แต่ก็ยังได้เห็นแสงเย็นกับน้ำทะเล
พอมาครั้งที่สองเตรียมตัวมาดี แพลนก่อนหน้าก็ราบรื่น เลยได้เดินบน Angel Road ทั้งแสงเย็น ลมทะเล และความทรงจำดี ๆ ❣️




ศาลเจ้าโคโตฮิรางู
ศาลเจ้าหลักของศาลเจ้าโคโตฮิระที่ตั้งอยู่บนภูเขาโซซุ ผู้มาสักการะมาเยือนประมาณ 4 ล้านคนต่อปี เทพโอโมโนะนุชิโนะคามิซึ่งเป็นเทพประธาน เป็นที่รู้จักมาตั้งแต่ก่อนยุคกลางว่าเป็นเทพผู้คุ้มครองการคมนาคมทางทะเล และเป็นเทพที่นำมาซึ่งความอุดมสมบูรณ์ของพืชผลทั้งห้า รวมถึงความรุ่งเรืองของอุตสาหกรรมและวัฒนธรรม
ฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้วไป Konpira ครั้งแรก ยังไม่รู้เวลาเข้าสักการะของศาลเจ้าหลัก เลยต้องขึ้นไปตอนมืดทั้งสองรอบ และไม่ได้ซื้อเครื่องรางตามที่ตั้งใจไว้ กลับมามือเปล่าเลย
ช่วงปิดเทอมฤดูหนาวได้กลับไปอีกครั้ง คราวนี้ไม่เพียงแค่ไปกลับศาลเจ้าหลักสองรอบ แต่ยังได้ขึ้นไปถึง Okusha สมใจด้วย พิชิตครบ 1368 ขั้น 😆 Okusha ที่มีหิมะบาง ๆ ปกคลุมสวยมาก
ระหว่างทางยังเจอน้องหมาน้องแมวหลายตัวเดินขึ้นเขาไปกับครอบครัว เป็นภาพที่น่ารักและน่าสนใจมาก







ปราสาทมัตสึยามะ
ปราสาทมัตสึยามะเป็นสัญลักษณ์ของเมืองมัตสึยามะ และมีชื่อเสียงว่าเป็นปราสาทที่ตีได้ยาก ภายในมีทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญถึง 21 รายการ รวมทั้งหอคอยปราสาท อีกทั้งยังมีจุดน่าสนใจมากมาย เช่น ประตูอิจิโนะมงและประตูชิคุโมะง ภายในหอคอยปราสาทยังจัดแสดงเอกสารและวัตถุอันทรงคุณค่าอีกด้วย
นั่งกระเช้าหรือเคเบิลคาร์ครั้งแรกอาจยังไม่คุ้น แต่พอนั่งครั้งที่สองก็จะชินเอง ของติดตัวต้องจับไว้ดีๆ ไม่งั้นถ้าทำตกลงไปอาจต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะเอาคืนได้
จะค่อยๆ เดินขึ้นปราสาทมัตสึยามะก็ได้ หรือจะนั่งกระเช้าก็สะดวก ตั๋วเป็นแบบไป-กลับ ควรเก็บไว้ให้ดี
ไอศกรีมส้มมิคังใต้ปราสาทมัตสึยามะอร่อยมาก 🍦😋 ใบไม้แดงในฤดูใบไม้ร่วง และหิมะที่โปรยลงมาบ้างในฤดูหนาวให้บรรยากาศสบายๆ ทำให้นึกว่าปราสาทมัตสึยามะในฤดูใบไม้ผลิก็คงสวยมากแน่ๆ 〜





สะพานเถาวัลย์คู่โอคุอิยะ
ลึกเข้าไปอีกจากสะพานเถาวัลย์แห่งอิยะในช่องเขาโอโบเกะ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในดินแดนเร้นลับของญี่ปุ่น ที่ระดับความสูงประมาณ 1,000 เมตร มีสะพานแขวน 2 แห่งที่สร้างจากเถาวัลย์ เช่น ชิราคุจิคาซึระ รวมเรียกว่า “สะพานเถาวัลย์คู่โอคุอิยะ” เนื่องจากประกอบด้วยสะพานชายและสะพานหญิง จึงมีอีกชื่อว่า “สะพานคู่สามีภรรยา”
ไปสะพานเถาวัลย์สองครั้งเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้วและช่วงต้นปีนี้ ทุกย่างก้าวชวนให้หวาดเสียว⋯หุบเขาลึกและเงียบสงัด แต่มีต้นไม้รกมากเกินไป ทิวทัศน์จึงไม่ได้สร้างความประทับใจที่ลึกซึ้งนัก


