สวนอุเอโนะ องชิ | รีวิวของ 蘇自強

ก่อนเดินทางได้ค้นหาทางอินเทอร์เน็ตว่าสถานที่ใดในญี่ปุ่นมีหิมะสะสมสูงที่สุด จากนั้นก็เลือกมาเที่ยวในเดือนกุมภาพันธ์ซึ่งหนาวที่สุดเพียงลำพังที่ “ฮิจิโอริออนเซ็น”
เติบโตมาตั้งแต่เล็กในประเทศเขตอบอุ่นและเขตร้อน หิมะสีขาวจึงเป็นสิ่งที่ราวกับความฝัน งดงาม ละเมียดละไม และเหมือนภาพวาด!
เมื่อมาถึงที่นี่ไม่ได้อยากแช่ออนเซ็น แค่อยากเดินท่ามกลางหิมะไปเรื่อยๆ ทั้งที่เล่นสกีไม่เป็นเลย ก็เดินตามนักท่องเที่ยวที่มาเล่นสกีพร้อมจินตนาการไปว่า กำลังจะไปเล่นสกี! อากาศหนาวเหน็บ ความขาวบริสุทธิ์สะอาด และหิมะสีขาวที่ทั้งละเอียดนุ่มและแข็ง ทำให้คนจากเมืองใต้หลงลืมทุกสิ่งรอบตัว ทุกอย่างในดินแดนหิมะช่างน่าจดจำ!

เข้าต้นเดือนกันยายนแล้ว แต่อากาศยังร้อนอยู่ และอุณหภูมิที่เนินทรายทตโตริก็ถึงระดับอันตรายยิ่งกว่า! แต่นี่แหละคือภาพที่ทะเลทรายควรจะเป็น นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้มาจังหวัดทตโตริ นอกจากทะเลทรายที่ร้อนแรงดุจไฟแล้ว เหล่า “ภูตผีปีศาจ” บนถนนมิซูกิ ชิเงรุก็มีทั้งตัวที่น่ารักชวนขำและตัวที่ดูดุร้ายน่ากลัว ถ้าอากาศไม่ร้อนเกินไป ก็อยากอยู่จนถึงกลางคืนจริง ๆ เพื่อดูให้ชัด ๆ ว่าเหล่าภูตผีปีศาจจะเล่นกลอะไรให้ชมบ้าง?

ในวันฤดูร้อนที่ร้อนอบอ้าววันหนึ่ง ขึ้นรถไฟขบวนเล็กคุโรเบะทาเตะยามะเพียงลำพัง พลางคิดว่า นี่ก็คงเป็นแค่การเดินทางผจญภัยเท่านั้น
พอรถไฟออกเดินทาง ลมเย็นก็เริ่มพัดมาเบาๆ ยิ่งขึ้นไปบนภูเขาก็ยิ่งเย็นสบาย! ตลอดทางมีใบไม้เขียวสดและสายน้ำสีฟ้าใส ความร้อนหายไปจนหมด คนที่เดินทางด้วยกันชี้ไปยังฝั่งตรงข้ามของลำธารแล้วพูดว่า เห็นไหม? นั่นคือหิมะที่สะสมมานับพันปี! “ทางเดินฤดูหนาว” ข้างทางรถไฟคือเส้นทางสัญจรของเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงทางรถไฟในช่วงฤดูหิมะ การที่ยังคงซ่อมบำรุงทางรถไฟท่ามกลางความหนาวเหน็บเช่นนี้น่านับถือจริงๆ! นี่ไม่ใช่เพียงการเดินทางผจญภัย แต่ยังเป็นการเดินทางที่น่าประทับใจด้วย!