ครั้งนี้มาเยือนวัดโคเมียวจิที่คามาคุระ เดิมตั้งใจว่าจะมาชื่นชมวัดเก่าแก่แห่งนี้ให้เต็มที่ แต่พอได้เดินเข้ามาจริง ๆ ก็พบว่าที่นี่เงียบสงบกว่าที่คิด ไม่มีฝูงชนพลุกพล่านเหมือนสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม ทำให้มีบรรยากาศสงบที่สามารถค่อย ๆ เดินชมได้
เมื่อเข้ามาในวัด สิ่งแรกที่เห็นคือประตูหลักที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายทางประวัติศาสตร์ อาคารไม้แบบดั้งเดิมกับกระเบื้องสีดำที่ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ดูสง่างามมาก แค่ยืนชมอยู่หน้าประตูก็อดไม่ได้ที่จะหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายหลายภาพ
สิ่งที่ค่อนข้างน่าเสียดายคือ วิหารหลักอยู่ระหว่างการบูรณะครั้งใหญ่มาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2019 โดยคาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 10 ปี ทำให้สวนหินซัมบุตสึโกโซอันโด่งดังทางด้านทิศใต้ยังไม่เปิดให้เข้าชมชั่วคราว
ครั้งนี้ได้ไปชมไคซันโด (วิหารหลักชั่วคราว) ไดโชคาคุ หอระฆัง และประตูหลักเป็นหลัก หลังจากนั้นยังเดินต่อไปทางภูเขาเท็นโชซังด้านหลังเพื่อชมบริเวณสุสาน ระหว่างทางก็ค่อย ๆ เดินชมทิวทัศน์ตามมุมต่าง ๆ ของวัด พร้อมกับถ่ายภาพไว้ไม่น้อย
แม้ครั้งนี้จะไม่ได้เห็นวิหารหลักและสวนหินแบบเต็ม ๆ แต่โดยรวมแล้วก็ยังรู้สึกว่าได้อะไรกลับมามาก โดยเฉพาะชอบอาคารเก่าแก่เรียบง่าย พื้นที่สีเขียวโดยรอบ และบรรยากาศที่ทำให้ชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว
เดิมคิดว่าเดินชมวัดไม่นานก็คงเสร็จ แต่ไม่นึกเลยว่าจะใช้เวลาถ่ายรูปและเดินเล่นอยู่ที่วัดโคเมียวจิเกือบหนึ่งชั่วโมงครึ่ง! ทุกมุมล้วนควรค่าแก่การค่อย ๆ ชื่นชม
หากครั้งหน้ามีโอกาสได้มาอีก หวังว่าจะตรงกับฤดูที่ดอกซากุระบานสะพรั่งหรือดอกบัวเบ่งบาน จะได้เห็นว่าวัดโคเมียวจิในฤดูกาลที่แตกต่างกันจะมีทิวทัศน์สวยงามแบบไหน






