ครั้งนี้นั่งรถไฟจากเซนไดไปยังมัตสึชิมะในภูมิภาคโทโฮคุ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามทิวทัศน์งามของญี่ปุ่น เดิมคิดว่าจะได้เห็นนักท่องเที่ยวเนืองแน่น แต่พอลงจากรถกลับพบกับความเงียบสงบที่หาได้ยาก ระหว่างทางไม่เพียงมีทิวทัศน์อ่าวที่งดงามจนแทบหยุดหายใจ และวัดเก่าแก่ที่เปี่ยมด้วยเรื่องราวทางประวัติศาสตร์เท่านั้น ในอากาศยังอบอวลด้วยกลิ่นหอมยั่วยวนของหอยนางรมย่าง การเดินเล่นในมัตสึชิมะจึงสบายและผ่อนคลายมาก
เมื่อเดินไปถึงสะพานฟุกุอุระสีแดงที่เชื่อมไปยังเกาะเล็ก ๆ ก็บังเอิญเห็นป้ายมิตรภาพไต้หวัน–ญี่ปุ่น เมื่อลองหยุดอ่านข้อความเงียบ ๆ จึงได้รู้ว่า หลังเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ 3.11 ในปีนั้น ผู้ประกอบการเรือท่องเที่ยวที่ทะเลสาบสุริยันจันทราในไต้หวันเคยริเริ่มระดมเงินบริจาคเพื่อช่วยให้การท่องเที่ยวในพื้นที่กลับมาฟื้นตัวอีกครั้ง
การเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการมาชมทิวทัศน์อันงดงามเท่านั้น ระหว่างเดินไปตามถนนและโบราณสถานในมัตสึชิมะ ยังทำให้มองเห็นความลุ่มลึกของประวัติศาสตร์และพลังชีวิตอันเข้มแข็งในการฟื้นฟูหลังภัยพิบัติได้อย่างชัดเจน เรื่องราวที่ถักทอด้วยน้ำใจของผู้คนเช่นนี้ ดูเหมือนจะทำให้ทิวทัศน์ของมัตสึชิมะอบอุ่นและน่าประทับใจเป็นพิเศษ