เมื่อเดินออกจากสถานี JR อุจิ ก็ได้เดินเล่นไปตามทางในเมืองที่อบอวลด้วยกลิ่นชาอันน่าหลงใหล สองข้างถนนเต็มไปด้วยร้านชาเก่าแก่ในฝันมากมาย เช่น อิโตคิวเอมอน นากามูระโทคิจิ และอื่น ๆ แต่ละร้านส่งกลิ่นชาหอมเย้ายวนจนอยากเดินเข้าไปลิ้มลองทุกร้าน
ขณะเดินบนเบียวโดอิน โอโมเตะซันโดที่มุ่งหน้าไปยังวัดเบียวโดอิน สองฝั่งเรียงรายไปด้วยร้านเล็ก ๆ ที่มีเอกลักษณ์หลากหลาย บรรยากาศคึกคักแต่ก็เปี่ยมด้วยไมตรีจิต ความรู้สึกจากการเดินเล่นอย่างสบาย ๆ ที่นี่ ไม่รู้เพราะเหตุใดจึงให้ความคุ้นเคยและอบอุ่นเหมือนตอนที่เคยไปถนนทางเข้าศาลเจ้าดาไซฟุเท็มมังกู
ระหว่างทางกลับ บังเอิญเห็นแผงขายทาโกะยากิริมถนนที่มีคนต่อแถวยาว ด้วยความอยากรู้จึงอดไม่ได้ที่จะเข้าไปต่อแถวด้วย ท่ามกลางอากาศหนาวเย็น การได้กัดทาโกะยากิที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ ร้อน ๆ หนึ่งคำ รสชาติกรอบนอกนุ่มในทำให้รู้สึกมีความสุขอย่างหาที่เปรียบไม่ได้จริง ๆ ถนนสายนี้ที่อบอวลด้วยกลิ่นชาและเต็มไปด้วยวิถีชีวิตของคนท้องถิ่น เป็นความทรงจำอันน่าประทับใจจากการเที่ยวอุจิที่ทำให้อยากอยู่ต่ออย่างไม่ต้องสงสัย
