ชินจูกุ ทางออกฝั่งตะวันตก โอโมอิเดะ โยโคโจ
ย่านร้านกินดื่มแบบดั้งเดิมที่อยู่ห่างจากทางออกฝั่งตะวันตกของสถานีชินจูกุ เดินประมาณ 2 นาที มีร้านราว 80 แห่งรวมถึงร้านขายตั๋ว ให้บริการเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และอาหารอร่อยๆ
ตรอกทั้งเส้นให้บรรยากาศยุคโชวะมากๆ เป็นตรอกเล็กๆ แต่คึกคักมาก เหมือนเดินเข้าไปอยู่ในฉากหนังญี่ปุ่นสมัยก่อนเลย
วัดคิโยมิสึเดระ แห่งภูเขาโอโตวะ
ก่อตั้งขึ้นในปี 778 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกในปี 1994 ภายในพื้นที่วัดขนาด 130,000 ตารางเมตรบนไหล่เขาโอโตวะ มีอาคารทางศาสนาและศิลาจารึกมากกว่า 30 แห่ง รวมทั้งสมบัติแห่งชาติและทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญ ชมความงามของวัดคิโยมิสึเดระที่เปลี่ยนไปตามฤดูกาล ทั้งซากุระในฤดูใบไม้ผลิ ความเขียวชอุ่มในฤดูร้อน ใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วง และหิมะในฤดูหนาว
ทั้งภูเขาเป็นสีแดงไปหมด มองจากที่สูงลงมาเห็นใบไม้แดงซ้อนกันเป็นชั้นๆ ดูมีมิติมาก พออยู่คู่กับเวทีของอาคารหลักก็เป็นภาพคลาสสิกสุดๆ
คาวาซากิ ไดชิ เฮเค็นจิ (คงโกซัง คอนโจอิน เฮเค็นจิ)
คาวาซากิ ไดชิ ซึ่งถือกันว่าเป็นต้นกำเนิดของการไปไหว้พระช่วงปีใหม่ในญี่ปุ่น ทุกปีในช่วง 3 วันแรกของปีจะมีผู้มาสักการะประมาณ 3 ล้านคน เป็นที่รู้จักในฐานะ “ไดชิผู้ปัดเป่าเคราะห์ร้าย” และได้รับความศรัทธาอย่างลึกซึ้งจากผู้คนไม่เพียงในพื้นที่ใกล้เคียงคันโต แต่จากทั่วประเทศ พระสงฆ์ประกอบพิธีสวดโกมะทุกวัน เพื่ออธิษฐานให้ผู้มาสักการะสมความปรารถนาในเรื่องการปัดเป่าเคราะห์ร้าย ความสงบสุขในครอบครัว ความเจริญรุ่งเรืองทางการค้า สุขภาพแข็งแรงและอายุยืน เป็นต้น
ถนนทางเข้าด้านนอกคาวาซากิ ไดชิคึกคักมาก ตลอดสองข้างทางเต็มไปด้วยร้านของกินกับร้านขายของฝาก หลายร้านขายขนมแบบดั้งเดิมกับเซ็มเบ้ด้วย Kuzumochi ดังมาก รสหวาน ๆ หนึบ ๆ มาแถวนี้แทบทุกคนก็จะซื้อไปลองกัน
SHIBUYA SKY
จุดชมวิวที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์เมืองโตเกียวได้แบบพาโนรามา 360 องศา จากความสูงประมาณ 230 เมตรเหนือพื้นดิน ตั้งอยู่ในอาคารที่สูงที่สุดในย่านชิบูยะ คือ Shibuya Scramble Square โดยแบ่งเป็น 3 โซน ได้แก่ ชั้น 14/45/46 และดาดฟ้า: “SKY GATE”, “SKY STAGE”, “SKY GALLERY”
ตอนคนเยอะจะค่อนข้างแออัดจริง ๆ จุดถ่ายรูปยอดนิยมต้องต่อคิว ทำให้จังหวะการเที่ยวช้าลง
ทั้งลิฟต์และทางเข้าก็ต้องรอคิว เลยทำให้เวลาโดยรวมของประสบการณ์ยาวขึ้นพอสมควร
มาโกเมะจูกุ
นากาเซ็นโด หนึ่งในห้าเส้นทางสายหลักที่ได้รับการพัฒนาในสมัยเอโดะเพื่อเชื่อมเกียวโตกับเอโดะ โดยมาโกเมะจูกุเป็นเมืองที่พักแรมลำดับที่ 43 บนเส้นทางนากาเซ็นโดแห่งนี้ เป็นเมืองที่พักแรมที่ทอดยาวไปตามทางลาดปูหิน จึงยังคงสัมผัสบรรยากาศของสมัยเอโดะได้อย่างชัดเจน สองข้างทางเรียงรายไปด้วยร้านที่ขายโกเฮโมจิย่างสดและโอยากิ จึงเหมาะทั้งสำหรับเดินชิมของอร่อยและเดินเล่น
ถนนทั้งสายมีเสน่ห์และบรรยากาศดีมาก เดินอยู่ข้างในแล้วเหมือนได้ย้อนกลับไปสมัยเอโดะจริงๆ
ตัวถนนไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ อาจจะเหนื่อยนิดหน่อย แต่วิวระหว่างทางก็คุ้มค่าที่จะชม
ตลาดเช้ามิยางาวะ ฮิดะทาคายามะ
“ตลาดเช้ามิยางาวะ” ที่จัดขึ้นริมถนนเลียบแม่น้ำมิยางาวะ ตั้งแต่สะพานคาจิบาชิถึงสะพานยาโยอิบาชิ อยู่ไม่ไกลจากย่านเมืองเก่าของฮิดะทาคายามะ เป็นตลาดเช้าที่มีประวัติยาวนานตั้งแต่สมัยเอโดะ และยังได้รับการกล่าวขานว่าเป็นหนึ่งในสามตลาดเช้าที่มีชื่อเสียงที่สุดของญี่ปุ่น ร่วมกับตลาดเช้าวาจิมะในจังหวัดอิชิกาวะ และตลาดเช้าคัตสึอุระในจังหวัดชิบะ
ตลาดเช้ามิยางาวะให้บรรยากาศท้องถิ่นมาก ร้านส่วนใหญ่ขายผลผลิตทางการเกษตรของคนในพื้นที่กับงานแฮนด์เมดเล็กๆ ที่มีเอกลักษณ์ สามารถเดินกินไปเรื่อยๆ ได้ เช่น ดังโงะกับของดองก็น่าลองมาก
ปราสาทอินุยามะ
หอคอยหลักที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติ ซึ่งมีอยู่เพียง 5 แห่งทั่วประเทศ มีชื่อเสียงในฐานะหอคอยที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ และมีลักษณะเด่นของหอคอยแบบโบโรยุคต้น เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในปี 1537 ในสมัยมุโรมาจิ โดยโอดะ โนบุยาสุ ลุงของโอดะ โนบุนางะ เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่บนเนินเขาเตี้ย ๆ โดยมีแม่น้ำคิโซะอยู่ด้านหลังคอยปกป้อง และพัฒนาควบคู่ไปกับย่านเมืองปราสาท จนกลายเป็นศูนย์กลางสำคัญด้านการค้า การเมือง และเศรษฐกิจ
บันไดค่อนข้างชันและแคบ เดินแล้วแอบตื่นเต้นนิดหน่อย แต่ก็ยิ่งได้บรรยากาศความเป็นปราสาทโบราณแบบดั้งเดิมมากขึ้น
พอขึ้นไปถึงชั้นบนสุด วิวดีมาก มองเห็นแม่น้ำคิโซะได้ด้วย
ชูบุเด็นเรียวคุ MIRAI TOWER
หอคอยสัญลักษณ์ของนาโกย่าที่สร้างขึ้นในชื่อ “หอคอยโทรทัศน์นาโกย่า” เพื่อการท่องเที่ยวและการส่งสัญญาณโทรทัศน์ แล้วเสร็จในปี 1954 หลังจากมีการเปลี่ยนสัญญาณโทรทัศน์จากระบบแอนะล็อกเป็นดิจิทัลในปี 2011 บทบาทในฐานะหอส่งสัญญาณหลักจึงสิ้นสุดลง
วิวกลางคืนของหอคอยนาโกย่าบรรยากาศดีมาก พอเปิดไฟแล้วดูโดดเด่นสะดุดตาสุด ๆ อยู่แถวซาคาเอะเลยยิ่งรู้สึกมีตัวตนมาก
รอบ ๆ ก็เป็นย่านช้อปปิ้ง เดินช้อปเสร็จแล้วแวะมาดูวิวกลางคืนต่อคือพอดีเลย
MIHO MUSEUM
พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ตั้งอยู่ท่ามกลางขุนเขาเขียวชอุ่มของชิการากิทางตอนใต้ของจังหวัดชิงะ จัดเก็บผลงานศิลปะโบราณจากอียิปต์ กรีซ โรม เอเชียตะวันตก เอเชียใต้ จีน และพื้นที่อื่น ๆ รวมถึงศิลปะพุทธและศิลปะญี่ปุ่น เช่น ศิลปะแห่งพิธีชงชา ประมาณ 3,000 ชิ้น โดยมีการจัดแสดงอย่างต่อเนื่องประมาณ 250 ชิ้น
ที่ MIHO MUSEUM ตอนเดินผ่านอุโมงค์เข้าไป รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปอีกโลกหนึ่งจริง ๆ ภูเขา ป่าไม้ และสถาปัตยกรรมกลมกลืนกันอย่างสงบ บรรยากาศโดยรวมให้ความรู้สึกเหมือนเวลาค่อย ๆ ช้าลง
ชิราคาวาโกะ (หมู่บ้านกัสโชสึคุริ)
“ชิราคาวาโกะ” เป็นพื้นที่งดงามที่ยังคงรักษาทิวทัศน์ชนบทดั้งเดิมของญี่ปุ่นเอาไว้ได้จนถึงปัจจุบัน ที่นี่เป็นพื้นที่ที่ยังคงมีอาคารสไตล์กัสโชสึคุริหลงเหลืออยู่มากที่สุด โดยปัจจุบันมีมากกว่า 100 หลัง ทั้งขนาดเล็กและใหญ่ (ค.ศ. 2016) นับเป็นหมู่บ้านกัสโชที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และได้รับการคัดเลือกให้เป็นเขตอนุรักษ์กลุ่มอาคารดั้งเดิมที่สำคัญของประเทศ
บ้านกัสโชของชิราคาวาโกะให้ความรู้สึกเหมือนได้เดินเข้าไปในโลกนิทานจริงๆ ทั้งไม้และหลังคามุงหญ้าให้ความอบอุ่นมาก พอมีวิวภูเขากับลำธารยิ่งได้บรรยากาศสุดๆ ฤดูอื่นๆ ก็มีเสน่ห์ต่างกันไป
ค่อยๆ เดินในหมู่บ้านแล้วจะเผลอเดินช้าลงเอง เหมาะมากกับการมาใช้เวลาเงียบๆ คนเดียว