รีวิวของ Norton Liang หน้า 3/5

ราคาไม่แพง
พนักงานบริการเอาใจใส่
โรงแรมที่ตั้งดีเยี่ยม

การออกแบบล็อบบี้ของพรินซ์ สมาร์ต อินน์ เกียวโต ซันโจ (Prince Smart Inn KyotoSanjo) ผสมผสานเทคโนโลยีอัจฉริยะสมัยใหม่เข้ากับสุนทรียศาสตร์แบบดั้งเดิมของเกียวโต โดยนิยามรูปแบบโดยรวมว่าเป็น “มาจิยะสมัยใหม่”
ลักษณะเด่นหลักของการออกแบบล็อบบี้มีดังนี้:
1. แนวคิดการออกแบบ: เรียนรู้สิ่งใหม่จากอดีต (Learning from the past) โรงแรมออกแบบโดย GARDE โดยมีแนวคิดหลักคือการผสมผสานองค์ประกอบ “เคียวมาจิยะ” แบบดั้งเดิมของเกียวโตเข้ากับบรรยากาศอุตสาหกรรมสมัยใหม่
ทางเข้าและด้านหน้าอาคาร: ประตูใหญ่ของโรงแรมสร้างจากไม้จริง มีกลิ่นหอมสดชื่นของเนื้อไม้ ภายนอกใช้องค์ประกอบตาข่ายระแนง (Lattice) อันเป็นเอกลักษณ์ของมาจิยะในเกียวโต โดยมีเส้นสายเรียบขรึมและประณีต
ความแตกต่างของวัสดุ: ภายในพื้นที่มีการผสมผสานคอนกรีตเปลือยโทนเย็น พื้นโลหะ และไม้เก่าอายุนับร้อยปีที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น (เช่น โต๊ะตัวยาวขนาดใหญ่) สร้างบรรยากาศที่เชื่อมโยงข้ามกาลเวลา
2. การจัดสรรพื้นที่อัจฉริยะ
ล็อบบี้ ร้านอาหาร และพื้นที่เช็กอินออกแบบเป็นพื้นที่เปิดโล่งเชื่อมต่อกัน ช่วยเพิ่มความโปร่งและประโยชน์ใช้สอย
หน้าจอแผนที่ดิจิทัล: บริเวณทางเข้ามีจอประชาสัมพันธ์ดิจิทัลแบบสัมผัสขนาดใหญ่ ให้ข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยวและแผนที่บริเวณโดยรอบ
สิ่งอำนวยความสะดวกแบบบริการตนเอง: ล็อบบี้มีเครื่องเช็กอิน/เช็กเอาต์อัตโนมัติและล็อกเกอร์ฝากสัมภาระแบบบริการตนเอง เน้นบริการอัจฉริยะที่ไร้รอยต่อ
3. ศิลปะและการตกแต่งท้องถิ่น
ภายในตกแต่งด้วยผลงานของศิลปินหลายคนที่มีความผูกพันกับเกียวโต:
ศิลปะแผ่นทองคำเปลวและคอลลาจ: ผนังตกแต่งด้วยงานศิลปะที่ผสมผสานทองคำเปลวเข้ากับคอลลาจสมัยใหม่
ภาพพิมพ์แกะไม้สี่เทพ: นำลวดลาย “สี่เทพ” (มังกรฟ้า เสือขาว หงส์แดง และเต่าดำ) ผู้พิทักษ์ทั้งสี่ทิศของเกียวโตมาใช้
ที่นั่งแบบขั้นบันไดแม่น้ำคาโมะ: การออกแบบที่นั่งแบบขั้นบันไดภายในล็อบบี้ได้รับแรงบันดาลใจจากริมฝั่งแม่น้ำคาโมะในเกียวโต เป็นพื้นที่ให้ผู้เข้าพักได้พักผ่อนและพูดคุยกันอย่างสบายๆ
4. สิ่งอำนวยความสะดวก
มุมหนึ่งของล็อบบี้มีบาร์สิ่งอำนวยความสะดวก (Amenity Bar) ซึ่งผู้เข้าพักสามารถหยิบชุดนอน แปรงสีฟัน และของใช้แบบใช้ครั้งเดียวอื่นๆ ได้ด้วยตนเอง
พรินซ์ สมาร์ต อินน์ เกียวโต ซันโจ (Prince Smart Inn KyotoSanjo) ได้รับรางวัล iF Design Award!
การออกแบบภายในของโรงแรมแห่งนี้ (ดำเนินการโดยบริษัท GARDE) ได้รับรางวัล
“iF DESIGN AWARD 2023” ในสาขาสถาปัตยกรรมภายใน (InteriorArchitecture)
นอกจากนี้ โรงแรมยังเคยได้รับรางวัลด้านการออกแบบอื่นๆ ได้แก่:
2022 Kyoto Global Design Awards (รางวัลการออกแบบระดับโลกเกียวโต)
รางวัลเงิน MUSE Design Awards 2023

และเมื่อไม่นานมานี้ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองเกียวโต (Kyoto City Museum of Art) ซึ่งตั้งอยู่ข้างเสาโทริอิสีแดงขนาดใหญ่ของศาลเจ้าเฮอัน และยังเป็นหนึ่งในอาคารพิพิธภัณฑ์ศิลปะสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น ได้ประกาศเตรียมเปิดให้สาธารณชนเข้าชมอีกครั้งในฤดูใบไม้ผลิปี 2020 ภายใต้ภาพลักษณ์ใหม่และชื่อ “พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองเกียวโต เคียวเซร่า” (京都市京セラ美術館, Kyoto City KYOCERA Museum of Art) หลังผ่านการบูรณะปรับปรุงเป็นเวลา 3 ปี และจะกลายเป็นจุดหมายแห่งใหม่ที่ต้องไปเยือนเมื่อเที่ยวเกียวโต!

พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองเกียวโตมีประวัติศาสตร์ยาวนานมาก สร้างเสร็จในปี 1933 ที่ย่านโอคาซากิ ซึ่งเป็นพื้นที่ทางวัฒนธรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของเกียวโต รูปลักษณ์โดยรวมของอาคารได้รับการออกแบบในสไตล์มงกุฎจักรพรรดิอันเป็นเอกลักษณ์ของยุคนั้น (รูปแบบสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานญี่ปุ่นและตะวันตก) ในปี 2017 พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองเกียวโตปิดให้บริการชั่วคราวเพื่อปรับปรุง โดยทางการประเมินว่าโครงการปรับปรุงครั้งนี้มีค่าก่อสร้างมากกว่า 10,000 ล้านเยน รัฐบาลจึงนำระบบสิทธิ์ในการตั้งชื่อมาใช้ เพื่อให้บริษัทที่สนับสนุนเงินทุนสูงสุดได้รับสิทธิ์ดังกล่าว ซึ่งผู้ที่ได้สิทธิ์ไปคือบริษัทขนาดใหญ่ที่มีสำนักงานใหญ่ในเกียวโตอย่างบริษัทเคียวเซร่า

พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองเกียวโต เคียวเซร่า ตั้งอยู่ภายในบริเวณสวนโอคาซากิในเกียวโต สำหรับการออกแบบครั้งนี้ ในที่สุดโครงการบูรณะก็เลือกแบบที่ร่วมกันเสนอโดยจุน อาโอกิ ปรมาจารย์ด้านการออกแบบสถาปัตยกรรมของญี่ปุ่น และเท็ตสึโอะ นิชิซาวะ ปัจจุบันจุน อาโอกิยังคงเป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงอย่างมากในระดับนานาชาติ และยังเป็นศิลปินชื่อดังด้วย หลังจากเข้าร่วมโครงการบูรณะพิพิธภัณฑ์ จุน อาโอกิได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองเกียวโต

พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองเกียวโต เคียวเซร่า (ตั้งอยู่ในย่านโอคาซากิ เขตซาเคียว เมืองเกียวโต) ส่วนเสาโทริอิสีแดงขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังคือสัญลักษณ์ของศาลเจ้าเฮอัน บริเวณนี้เป็นย่านศูนย์กลางด้านศิลปวัฒนธรรมและการเดินเล่นพักผ่อนที่มีชื่อเสียงของเกียวโต
เส้นทางเดินเล่นรอบพิพิธภัณฑ์ศิลปะโอคาซากิ
* ศิลปวัฒนธรรมผสานกับธรรมชาติ: เริ่มจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองเกียวโต เคียวเซร่า บริเวณโดยรอบอยู่ติดกับสวนโอคาซากิ ศาลเจ้าเฮอัน และคลองส่งน้ำทะเลสาบบิวะ ตลอดทางมีทางเดินกว้างขวาง พร้อมทิวทัศน์สีเขียวและสายน้ำ เหมาะกับการเดินเล่นมาก
* สถานที่ท่องเที่ยวที่แวะต่อได้: ภายในระยะเดินยังมีสวนสัตว์เมืองเกียวโต พิพิธภัณฑ์คลองส่งน้ำทะเลสาบบิวะ และวัดนันเซ็นจิซึ่งเป็นจุดชมใบไม้เปลี่ยนสีชื่อดัง
สาขา Blue Bottle Coffee ที่แนะนำ
สาขาที่อยู่ใกล้พิพิธภัณฑ์ที่สุดและโดดเด่นที่สุดคือ:
* Blue Bottle Coffee - Kyoto Cafe (สาขาวัดนันเซ็นจิ):
* ใช้เวลาเดินจากพิพิธภัณฑ์และวัดนันเซ็นจิเพียงประมาณ 10 ถึง 15 นาที
* ดัดแปลงมาจากเคียวมาจิยะดั้งเดิมอายุกว่าร้อยปี ผสมผสานการออกแบบสมัยใหม่แบบมินิมอลเข้ากับบรรยากาศสวนญี่ปุ่น
* เป็นสถานที่ยอดเยี่ยมสำหรับแวะพักดื่มกาแฟดริปสักแก้ว หลังเดินเล่นในโอคาซากิ สักการะศาลเจ้า หรือเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์เสร็จแล้ว

โกคายามะเป็นหมู่บ้านกัสโชที่ตั้งอยู่ในเมืองนันโตะ จังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมร่วมกับชิราคาวาโกะ
ประกอบด้วยหมู่บ้านหลัก 2 แห่ง ได้แก่ ไอโนคุระและสึกานุมะ จุดเด่นคือยังคงอนุรักษ์บ้านมุงหญ้าคาแบบ “กัสโชสึคุริ” ที่มีหลังคาลาดชันไว้ สถาปัตยกรรมรูปแบบนี้ถือกำเนิดขึ้นเพื่อรับมือกับหิมะตกหนักในฤดูหนาว เมื่อเทียบกับชิราคาวาโกะที่มีขนาดใหญ่กว่า โกคายามะมีนักท่องเที่ยวค่อนข้างน้อย จึงยิ่งดูเงียบสงบ
จุดเด่นหลัก
มรดกโลก: ในปี 1995 หมู่บ้านกัสโชแห่งโกคายามะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์การยูเนสโกร่วมกับชิราคาวาโกะในจังหวัดกิฟุ
สถาปัตยกรรมกัสโชสึคุริ: มีบ้านมุงหญ้าคาเก่าแก่จำนวนมาก หลังคามีรูปทรงคล้ายมือสองข้างพนมเข้าหากัน การออกแบบนี้ช่วยให้หิมะที่ทับถมไหลลงมาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เหมาะกับสภาพอากาศที่มีหิมะตกมากในท้องถิ่น
หมู่บ้านหลัก 2 แห่ง:
ไอโนคุระ:: มีขนาดใหญ่กว่า มีบ้านกัสโชประมาณ 23 หลัง และเป็นหมู่บ้านกัสโชที่ใหญ่ที่สุดในโกคายามะ
สึกานุมะ:: มีขนาดเล็กกว่า มีบ้านกัสโชประมาณ 9 หลัง และเงียบสงบยิ่งกว่า
บรรยากาศสบายๆ: เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวค่อนข้างน้อย โกคายามะจึงมอบประสบการณ์ท่องเที่ยวที่สงบกว่า
ทิวทัศน์สวยงามทั้งสี่ฤดู: แต่ละฤดูมีความงามแตกต่างกัน เช่น ความเขียวขจีในฤดูใบไม้ผลิ ใบเมเปิลสีแดงในฤดูใบไม้ร่วง และทิวทัศน์หิมะในฤดูหนาว
สถานที่แนะนำให้เยี่ยมชม
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านไอโนคุระ:: สามารถเรียนรู้วิถีชีวิตของหมู่บ้านได้อย่างลึกซึ้ง
บ้านอิวาเสะ:: มีประวัติประมาณ 300 ปี เป็นหนึ่งในอาคารกัสโชสึคุริที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโกคายามะและชิราคาวาโกะ อีกทั้งยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติ สามารถเข้าชมภายในและเรียนรู้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องได้
บ้านฮาบะ:: ยังคงอนุรักษ์รูปแบบสถาปัตยกรรมกัสโชสึคุริในยุคแรกไว้ ปัจจุบันสามารถชมได้จากภายนอก

สวนปราสาทคานาซาวะ

　ในปีเท็นโชที่ 11 (ค.ศ. 1583) มาเอดะ โทชิอิเอะได้เข้าครองปราสาทคานาซาวะ หลังจากนั้นจึงเริ่มก่อสร้างปราสาทอย่างจริงจัง กล่าวกันว่าโทชิอิเอะได้เชิญทาคายามะ อูคง ไดเมียวคริสเตียนผู้มีชื่อเสียงมาเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างปราสาท การย้ายประตูโอเตะจากนิชิโจงูจิไปยังโอซากะงูจิก็เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้โดยประมาณ อย่างไรก็ตาม ขณะนั้นภายในปราสาทมีคฤหาสน์ของขุนนางคนสำคัญอยู่ ทำให้ตัวเขตปราสาทไม่ได้กว้างขวางนัก หลังจากหอปราสาทถูกฟ้าผ่าและไฟไหม้ในปีเคโจที่ 7 (ค.ศ. 1602) ก็ไม่ได้มีการสร้างหอปราสาทขึ้นใหม่อีก ต่อมามีการสร้างหอคอยสามชั้นในเขตฮมมารุ และสร้างพระตำหนักในเขตนิโนะมารุ
　หลังเกิดเพลิงไหม้ในปีคันเอที่ 8 (ค.ศ. 1631) โครงสร้างของปราสาทได้เปลี่ยนไป เนื่องจากมีการขยายเขตนิโนะมารุและผันน้ำทัตสึมิเข้ามา เป็นต้น ส่วนคฤหาสน์ซามูไรก็ถูกย้ายออกไปนอกปราสาท หลังจากนั้นมีการขุดคูน้ำชั้นใน และใช้ดินที่ขุดขึ้นมาจัดวางเขตคุรุวะต่าง ๆ
　เหตุเพลิงไหม้ในปีโฮเรกิที่ 9 (ค.ศ. 1759) เผาทำลายปราสาทไปเกือบทั้งหมด ในการสร้างใหม่หลังจากนั้นได้ให้ความสำคัญกับการใช้งานจริง โดยบูรณะพื้นที่โดยมีนิโนะมารุเป็นศูนย์กลาง และไม่ได้สร้างหอคอยในฮมมารุขึ้นใหม่ ไซกุโช (โรงงานขนาดเล็ก) ก็ถูกย้ายจากชินมารุไปยังโดกาตะในช่วงเวลานี้เช่นกัน ส่วนประตูอิชิคาวะที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันได้รับการสร้างขึ้นใหม่ภายหลังในปีเท็มเมที่ 8 (ค.ศ. 1788)
　หอคอยฮิชิ อาคารนางายะโกจิกเค็น และหอคอยต่อเนื่องประตูฮาชิซูเมะที่ได้รับการบูรณะในปีเฮเซที่ 13 (ค.ศ. 2001) เป็นการจำลองอาคารที่สร้างขึ้นใหม่หลังเหตุเพลิงไหม้ในนิโนะมารุเมื่อปีบุนกะที่ 5 (ค.ศ. 1808) และถูกไฟไหม้ในเหตุเพลิงไหม้ปีเมจิที่ 14 (ค.ศ. 1881) โดยฟื้นคืนทัศนียภาพในสมัยอันเซขึ้นมาอีกครั้ง

เสน่ห์สำคัญของ “ตลาดโอมิโจ” (Omicho Market) แห่งคานาซาวะ ที่นี่ไม่ได้เป็นเพียงตลาดดั้งเดิม แต่ยังเป็น “ครัว” ของคานาซาวะ ซึ่งสืบทอดวัฒนธรรมอาหารและวิถีชีวิตของคนท้องถิ่นมายาวนานหลายร้อยปี

โครินโบ (Korinbo) ในคานาซาวะ เป็นย่านการค้าและแหล่งช้อปปิ้งที่คึกคักที่สุดในเมืองคานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ อยู่ห่างจากสวนเค็นโรคุเอ็น ปราสาทคานาซาวะ และพิพิธภัณฑ์ศิลปะศตวรรษที่ 21 โดยใช้เวลาเดินเพียงประมาณ 10-15 นาที
ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของถนนประดับไฟในโครินโบ: ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายนถึงกลางเดือนกุมภาพันธ์ของปีถัดไป แนวต้นเคยากิริมถนนในย่านโครินโบจะประดับไฟ LED ประมาณ 110,000 ดวง

บนถนนฮิงาชิชายะแห่งคานาซาวะ “ชิมะ” หมายถึง “โรงน้ำชาเกอิชาชิมะ” (Ochaya Shima) ซึ่งเป็นอาคารประวัติศาสตร์ที่รัฐบาลญี่ปุ่นกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ
โรงน้ำชาแห่งนี้สร้างขึ้นในปีบุนเซที่ 3 (ค.ศ. 1820) เป็นหนึ่งในอาคารที่มีมาตั้งแต่ช่วงเริ่มก่อตั้งย่านฮิงาชิชายะ และเป็นหนึ่งในอาคารโรงน้ำชาเพียงไม่กี่แห่งในพื้นที่ที่ยังคงรักษาสภาพดั้งเดิมจากช่วงปลายสมัยเอโดะไว้ได้อย่างสมบูรณ์ ในสมัยเอโดะ โรงน้ำชาเป็นสถานบันเทิงหรูหราสำหรับพ่อค้าผู้มั่งคั่งและชนชั้นสูงโดยเฉพาะ เพื่อชมการแสดงของเกอิชา (การร้องรำและดนตรี) โดยห้ามประชาชนทั่วไปเข้า
จุดเด่นของการเยี่ยมชม “ชิมะ”:
สัมผัสบรรยากาศสมัยเอโดะ: ภายในอาคารแทบไม่ได้รับการดัดแปลง และยังคงการจัดสรรพื้นที่ในสมัยนั้นไว้ เช่น ห้องจัดเลี้ยงบนชั้นสอง ห้องรับรองที่ไม่มีตู้เสื้อผ้า ห้องเตรียมตัวของเกอิชา และสวนขนาดเล็กอันประณีต
นิทรรศการทางวัฒนธรรม: ภายในจัดแสดงเครื่องดนตรีที่เกอิชาใช้ (เช่น ชามิเซ็น) อุปกรณ์แต่งหน้า เครื่องเรือนเครื่องเขินในสมัยนั้น และสิ่งของอื่น ๆ ทำให้ได้สัมผัสส่วนหนึ่งของโลกวัฒนธรรมเกอิชาอันหรูหราในยุคนั้น
ลิ้มรสมัทฉะ: ผู้เข้าชมสามารถลิ้มรสมัทฉะและวากาชิที่ห้องน้ำชา “คันซงอัน” บนชั้นหนึ่ง พร้อมชมสวนขนาดเล็กและเพลิดเพลินกับช่วงบ่ายอันเงียบสงบ (มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม)
ข้อมูลที่เป็นประโยชน์:
เวลาเปิด: โดยทั่วไปประมาณ 09:30 ถึง 17:30 น. เปิดตลอดทั้งปี
ค่าเข้าชม: ราคาบัตรทั่วไปประมาณ 500 เยน
ที่อยู่: 1-13-21 ฮิงาชิยามะ เมืองคานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ
การเยี่ยมชม “ชิมะ” เป็นหนึ่งในวิธีที่ดีที่สุดในการทำความรู้จักวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์โรงน้ำชาอันเป็นเอกลักษณ์ของคานาซาวะอย่างลึกซึ้ง

ย่านฮิงาชิชายะ (Higashi Chaya District) เป็นย่านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่เป็นตัวแทนของเมืองคานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น และยังเป็นย่านที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาย่านโรงน้ำชาหลักทั้งสามแห่งของคานาซาวะ
ลักษณะเด่นและประวัติศาสตร์
• ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์: ก่อตั้งขึ้นในปี 1820 (ปีบุนเซที่ 3) เมื่อรัฐบาลแคว้นรวบรวมโรงน้ำชาที่กระจัดกระจายอยู่รอบเมืองปราสาทมาบริหารจัดการร่วมกัน ปัจจุบันได้รับการกำหนดให้เป็น “เขตอนุรักษ์กลุ่มอาคารแบบดั้งเดิมที่สำคัญของชาติ”
• รูปแบบสถาปัตยกรรม: สองข้างทางยังคงมีบ้านมาจิยะไม้สองชั้นที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยเอโดะ ชั้นหนึ่งมีหน้าต่างไม้ระแนงถี่ละเอียด (เรียกว่า “คิมุสุโกะ”) ส่วนชั้นสองเป็นห้องแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม

ประตูกลองสึสึมิคานาซาวะเป็นสถาปัตยกรรมแลนด์มาร์กสำคัญ ตั้งอยู่ที่ทางออกเค็นโรคุเอ็น (ทางออกตะวันออก) ของสถานี JR คานาซาวะ จังหวัดอิชิคาวะ ประเทศญี่ปุ่น

ลักษณะและการออกแบบพื้นฐาน

• แรงบันดาลใจในการออกแบบ: มีต้นแบบมาจากกลองสึสึมิแบบดั้งเดิมที่ใช้ในการแสดงศิลปะญี่ปุ่นแขนงโนห์แบบ “คางะโฮโช”
• ขนาด: สูงถึง 13.7 เมตร รองรับด้วยเสาไม้ขนาดใหญ่แข็งแรง 2 ต้น แสดงให้เห็นถึงความงามที่ผสมผสานระหว่างความดั้งเดิมและความทันสมัย
• โดมโมเตนาชิ (Motenashi Dome): โครงสร้างกระจกขนาดใหญ่ด้านหลังที่เชื่อมต่อกับประตูกลอง ประกอบด้วยแผงกระจกรูปทรงเรขาคณิตมากกว่า 3,000 แผ่น โดยมีแนวคิดการออกแบบว่า “กางร่มขนาดใหญ่ให้แก่นักท่องเที่ยวในคานาซาวะ เมืองที่มีฝนและหิมะตกมาก”
• เกียรติยศระดับนานาชาติ: ในปี 2011 สถานีคานาซาวะเคยได้รับเลือกจากนิตยสารท่องเที่ยวของสหรัฐฯ 《Travel & Leisure》 ให้เป็นหนึ่งใน “สถานีรถไฟที่สวยที่สุดในโลก”

ข้อมูลการเข้าชมและการประดับไฟ

• เวลาเปิด: เปิดตลอด 24 ชั่วโมง เข้าชมฟรี
• การประดับไฟยามค่ำคืน: เปิดไฟทุกวันตั้งแต่หลังพระอาทิตย์ตกจนถึงเที่ยงคืน 00:00 น.
• การแสดงแสงสีทุกต้นชั่วโมง: หลังพระอาทิตย์ตก ในทุกต้นชั่วโมงจะมีการเปลี่ยนแสงสี “ห้าสีแห่งคางะ” เป็นเวลา 2 นาที (วันจันทร์สีแดงเข้ม วันอังคารสีน้ำเงิน วันพุธสีเขียวหญ้า วันพฤหัสบดีสีเหลืองดิน วันศุกร์สีม่วงโบราณ ส่วนวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์จะแสดงทั้งห้าสีสลับกัน)
• การเดินทางและที่ตั้ง: มองเห็นได้ทันทีเมื่อออกจากทางออกเค็นโรคุเอ็นของสถานี JR คานาซาวะ

สวนฮิโรซากิ (ปราสาทฮิโรซากิ) ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในจุดชมซากุระที่มีชื่อเสียงที่สุดของญี่ปุ่น โดดเด่นด้วยทิวทัศน์อันงดงามของปราสาทเก่าแก่ที่ผสานกับทะเลดอกไม้สีชมพู

ข้อมูลสำคัญและจุดเด่น

• จำนวนต้นซากุระ: ภายในสวนมีซากุระประมาณ 52 สายพันธุ์ รวมกว่า 2,600 ต้น ซึ่งรวมถึงซากุระโซเมโยชิโนะที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น (ปลูกในปี 1882) และต้นเก่าแก่อายุกว่า 100 ปี
• งานสำคัญ: ทุกฤดูใบไม้ผลิจะมีการจัดเทศกาลซากุระฮิโรซากิ (ปี 2026 จัดตั้งแต่วันที่ 10 เมษายนถึง 5 พฤษภาคม)
• 3 ทิวทัศน์ที่ห้ามพลาด:
• อุโมงค์ซากุระคูน้ำฝั่งตะวันตก: สามารถเดินเล่นหรือนั่งเรือพายลอดใต้แนวต้นซากุระสีชมพูอ่อนได้
• การประดับไฟซากุระยามค่ำคืน: หลังพระอาทิตย์ตกจะมีการประดับไฟที่หอคอยปราสาทและต้นซากุระ ทำให้เกิดทิวทัศน์ราวกับความฝัน
• แพดอกไม้สีชมพู: กลีบซากุระที่ร่วงหล่นปกคลุมผิวน้ำของคูเมืองชั้นนอก จนเกิดเป็น “พรมซากุระ” อันตระการตา
• ค่าเข้าชมและเวลาเปิด:
• ปราสาทฮิโรซากิ (ฮอนมารุ・คิตะโนะคุรุวะ): บัตรทั่วไป 320 เยน เด็ก 100 เยน
• เวลาเปิด: ช่วงปกติ 9:00–17:00 น. ช่วงเทศกาลซากุระ 7:00–21:00 น.

วิธีเดินทาง

• ขนส่งสาธารณะ: ขึ้นรถบัสเวียนเมืองฮิโรซากิราคา 100 เยนจากหน้าสถานี JR ฮิโรซากิ ลงที่ป้าย “ชิยะคุโชมาเอะ” แล้วเดินประมาณ 4 นาทีก็ถึง