เนินทรายทตโตริให้ความรู้สึกเหมือนได้เดินเข้าไปในโลกที่ไร้ขอบเขต
ลมแรงมาก ทรายละเอียดมาก ทุกย่างก้าวทิ้งร่องรอยไว้ แต่ก็ถูกลบไปอย่างรวดเร็ว
ความนุ่มยวบตอนที่เท้าเหยียบลงไปในทราย ทำให้อดไม่ได้ที่จะเดินช้าลง แต่ก็อยากเดินต่อไปเรื่อยๆ
ภาพของทะเลทรายกับทะเลที่อยู่ในเฟรมเดียวกัน เป็นอะไรที่พิเศษมากจริงๆ
ตอนแรกคิดว่าพิพิธภัณฑ์ศิลปะทรายคงมีแค่ประติมากรรมทรายธรรมดาๆ แต่ผลงานตรงหน้ากลับละเอียดอย่างน่าเหลือเชื่อ ทั้งสีหน้าของตัวละคร รอยพับของเสื้อผ้า แม้แต่แสงเงาที่ตื้นลึก ทุกอย่างล้วนซ้อนทับขึ้นมาจากทรายทั้งหมด
