หลังจากเดินเที่ยวถนนช้อปปิ้งโดโงะออนเซ็นแล้ว เดินประมาณ 5 นาทีก็ถึงสถานีโดโงะ! “นาฬิกากลไกบตจัง” หน้าสถานีจะเริ่มการแสดงบอกเวลาตรงตามชั่วโมง พร้อมมีรถจักรไอน้ำมาร่วมสร้างสีสันด้วย พอเสียงดนตรีดังขึ้น นาฬิกากลไกก็ดูเหมือนมีชีวิตขึ้นมาทันที ตัวละครทยอยปรากฏออกมา กลไกแต่ละชั้นค่อย ๆ เปิดออก ลานทั้งแห่งกลายเป็นโรงละครขนาดย่อมในพริบตา จนอดยืนดูจนจบไม่ได้! ดูจบแล้วก็ค่อย ๆ เดินกลับไปทางโดโงะออนเซ็น เที่ยวชมและซื้อของกันต่อ
นาฬิกากลไกบตจัง | รีวิวของ wendy
รีวิวอื่นๆ ของ wendy
-
วัดเค็นนินจิ
วัดเซ็นที่เก่าแก่ที่สุดในเกียวโต และเป็นวัดหลักใหญ่ของนิกายรินไซสายเค็นนินจิ ก่อตั้งขึ้นในปีเค็นนินที่ 2 (ค.ศ. 1202) โดยมินาโมโตะ โนะ โยริอิเอะ โชกุนลำดับที่ 2 แห่งรัฐบาลคามาคุระ ได้ถวายพื้นที่วัดและอาราธนาพระเอไซเซ็นจิเป็นผู้เปิดวัด เดิมมีฐานะสูงเป็นลำดับที่ 3 แห่งเกียวโตโกซังและรุ่งเรืองอย่างมาก ก่อนจะเสื่อมโทรมจากสงครามและอัคคีภัย ต่อมาในสมัยเคโจ อังโคคุจิ เอเคย์ได้ย้ายอาคารโฮโจมาบูรณะ และได้รับการคุ้มครองจากรัฐบาลโทกุงาวะจนมีการสร้างอาคารสำคัญต่าง ๆ ขึ้นใหม่
ก่อตั้งขึ้นในปีเค็นนินที่ 2 (ค.ศ. 1202) เป็นหนึ่งในวัดเซ็นที่เก่าแก่ที่สุดในเกียวโต แม้จะตั้งอยู่ใกล้ย่านกิองและถนนฮานามิโคจิที่คึกคัก แต่กลับเงียบสงบอย่างคาดไม่ถึง รู้สึกเหมือนสายตาของทุกคนถูกย่านกิองดึงดูดไปหมด จึงทำให้วัดเค็นนินจิกลายเป็นสถานที่ซ่อนเร้นที่เดินชมได้อย่างสบายใจ
ค่าเข้าชม 800 เยน และต้องถอดรองเท้าก่อนเข้า ภายในวัดเก็บรักษาผลงานล้ำค่า เช่น ฉากกั้นรูปเทพวายุและเทพอัสนี ส่วนการจัดสวนก็เปี่ยมไปด้วยบรรยากาศแบบเซ็นในทุกจุด เหมาะมากที่จะนั่งลงค่อย ๆ ชื่นชมและดื่มด่ำกับบรรยากาศญี่ปุ่นอันเงียบสงบ
ขอแนะนำเป็นพิเศษให้เดินเข้าไปจนถึงวิหารหลัก ทันทีที่ก้าวเข้าไปในอาคาร กลิ่นไม้อ่อน ๆ ก็ลอยมาแตะจมูก เมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นภาพวาดบนเพดานอันตระการตา ก็อดหยุดเดินไม่ได้จริง ๆ และรู้สึกตื่นตะลึงมาก
-
-
วัดซุยชินอิน
เป็นวัดใหญ่ของนิกายชินงอน สาขาเซ็นสึจิ และเล่ากันว่าเป็นสถานที่ที่โอโนะ โนะ โคมาจิ กวีหญิงในสมัยเฮอันใช้ชีวิตบั้นปลาย ปัจจุบันอาคารต่าง ๆ ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ตั้งแต่สมัยเคโจเป็นต้นมา ภายในอาคารหลักแบบชินเด็นสึคุริประดิษฐานพระประธานประติมากรรมพระเนียวอิรินคันเซองโบซัตสึนั่ง ซึ่งเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญ รวมถึงพระคงโกซัตตะนั่ง ผลงานของไคเค และพระอมิตาภพุทธะนั่งที่เชื่อกันว่าเป็นผลงานของโจโช
วัดซุยชินอินเป็นวัดที่มีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับ “โอโนะ โนะ โคมาจิ” กวีชื่อดังในสมัยเฮอัน และยังเป็นจุดชมดอกบ๊วยที่มีชื่อเสียงในเกียวโตด้วย ครั้งนี้มาเยือนในช่วงฤดูร้อน แม้จะไม่มีดอกบ๊วยให้ชม แต่กลับได้สัมผัสกับความงามอันเงียบสงบในอีกรูปแบบหนึ่งโดยไม่คาดคิด วันนั้นอากาศดีมาก ท้องฟ้าสีครามและความเขียวขจีขับให้อารามเก่าแก่ดูโดดเด่น ถ่ายมุมไหนก็สวย
สิ่งที่ชอบที่สุดคือที่นี่มีนักท่องเที่ยวน้อยจริง ๆ บรรยากาศโดยรอบเงียบสงบและสบาย ๆ ไม่มีเสียงจอแจจากฝูงชนเหมือนสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในเกียวโต จึงให้ความรู้สึกสงบแบบเซนมากขึ้น เดินจากสถานีโอโนะของรถไฟใต้ดินเกียวโตมาได้สะดวก เหมาะมากสำหรับจัดทริปสั้น ๆ แบบสบาย ๆ หากชอบวัดที่เงียบสงบและเรียบง่ายเก่าแก่ เมื่อเทียบกับสถานที่ยอดนิยมแล้ว กลับอยากแนะนำให้มาที่นี่เดินเล่นมากกว่า
-
-
วัดยาซากะโคชินโด
วัดที่ตั้งอยู่ในย่านฮิกาชิยามะ แหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมอันดับต้น ๆ ของเกียวโต ซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดคิโยมิสึเดระและศาลเจ้ายาซากะ ชื่ออย่างเป็นทางการคือ “ไดโคคุซัง คงโกจิ โคชินโด” และคนท้องถิ่นนิยมเรียกกันว่า “ยาซากะ โนะ โคชินซัง” เชื่อกันว่าเป็นสถานที่แรกในญี่ปุ่นที่เริ่มความศรัทธาโคชินซึ่งมีรากมาจากลัทธิเต๋าของจีน และยังเป็นหนึ่งในสามโคชินสำคัญของญี่ปุ่น
ตอนเที่ยววัดคิโยมิสึเดระ เหมาะมากที่จะแวะมาเดินเล่นที่ศาลเจ้าเล็ก ๆ แสนน่ารักแห่งนี้! จุดที่สะดุดตาที่สุดของวัดยาซากะโคชินโดคือ “ลิงขอพร” สีสันสดใสที่แขวนอยู่เต็มบริเวณวัด ลูกบอลผ้าหลากสีแต่ละลูกดูสดใสและน่ารัก แค่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็อดถ่ายรูปไม่หยุดไม่ได้
ที่นี่ยังดึงดูดนักท่องเที่ยวที่สวมกิโมโนให้ตั้งใจมาถ่ายรูปกันมากมาย ภาพโดยรวมมีกลิ่นอายเกียวโตมาก ๆ แต่จริง ๆ แล้วไม่ว่าจะสวมกิโมโนหรือไม่ เมื่อถ่ายคู่กับลูกบอลสีสันสดใสเหล่านี้ก็ออกมาสวยมาก เพราะได้รับความนิยมมากจริง ๆ คนในสถานที่จึงเยอะสุด ๆ! หากอยากได้ภาพที่ครบและไม่มีคนรบกวนมากนัก อาจต้องอดทนรอสักหน่อย
หากมาเดินเล่นแถวย่านวัดคิโยมิสึเดระ อย่าลืมแวะมาชมสถานที่เล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยสีสันแห่งนี้ แล้วถ่ายรูปน่ารัก ๆ ที่มีกลิ่นอายเกียวโตสักสองสามรูป!
-
