ถนนมิสึกิ ชิเงรุ | รีวิวของ Eddie

เมื่อมาถึงย่านย้อนยุคซือคงซาน ก็รู้สึกราวกับได้ก้าวเข้าสู่อีกยุคหนึ่ง ที่นี่ไม่มีอาคารสมัยใหม่มากนัก แต่กลับยังคงมีทิวทัศน์ถนนและเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมจากยุคเก่าหลงเหลืออยู่ไม่น้อย ระหว่างเดินชมสามารถค่อย ๆ ชื่นชมสภาพแวดล้อมรอบตัว และสัมผัสได้ถึงบรรยากาศการใช้ชีวิตของคนท้องถิ่นในอดีต

เมื่อเทียบกับสถานที่ท่องเที่ยวที่คึกคัก ชอบสถานที่แบบนี้ที่สามารถเดินเล่นและถ่ายรูปได้ตามสบายมากกว่า ระหว่างทางได้ชมอาคารเก่าและรายละเอียดเล็ก ๆ บนท้องถนน ไม่ต้องเร่งรีบและไม่จำเป็นต้องวางแผนอะไรเป็นพิเศษ แค่ค่อย ๆ เดินชมไปแบบนี้ก็เป็นความสนุกของการเดินทางอีกรูปแบบหนึ่ง

หากบังเอิญมาแถวนี้ ลองหาเวลามาเดินเล่นดู ที่นี่อาจไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวขนาดใหญ่ที่ทำให้ต้องตื่นตาตื่นใจครั้งแล้วครั้งเล่า แต่สถานที่ซึ่งอบอวลด้วยบรรยากาศย้อนยุคแบบนี้ กลับทำให้หลงเหลือความประทับใจจากการเดินทางที่แตกต่างออกไป

ช่วงบ่ายเดินผ่านมินาโตะมิไร โยโกฮามะ สายลมทะเลพัดพาความเย็นเล็กน้อยผ่านเส้นขอบฟ้าของเมือง
ยืนมองไกลออกไปจากระเบียง โยโกฮามะแลนด์มาร์กทาวเวอร์ยังคงมีรูปทรงอันสุขุมที่เป็นเอกลักษณ์ ตั้งตรงทะลุขึ้นสู่ท้องฟ้าที่ครึ้มเล็กน้อย ทริปนี้มีเวลาค่อนข้างจำกัด จึงเพียงเดินผ่านไป ไม่ได้ตั้งใจขึ้นไปยังจุดชมวิวเพื่อมองอ่าวทั้งผืนจากมุมสูง แค่พิงราวแล้วถ่ายภาพตัวอาคารที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางย่านเมืองไว้ตามสะดวก
บางครั้งการท่องเที่ยวก็ไม่จำเป็นต้องเดินชมสถานที่สำคัญทุกแห่งอย่างละเอียด เพียงมองจากไกลๆ เห็นมันเป็นส่วนหนึ่งของทิวทัศน์ธรรมดาตรงหน้า แล้วเก็บความเรียบเฉียบและโปร่งกว้างของเมืองท่าสมัยใหม่นี้ไว้ในอัลบั้ม เท่านี้ก็เป็นการแวะพักสั้นๆ ที่สบายใจมากแล้ว

เมื่อเดินทอดน่องไปตามถนนคุระซึคุริอิจิบังไกในคาวาโกเอะ มักรู้สึกราวกับว่าเวลาแอบเดินช้าลง
สองข้างถนนมีอาคารคุระซึคุริสีดำหนาทึบตั้งเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ หลังคากระเบื้องที่ดูสงบนิ่งและผนังปูนค่อย ๆ แบกรับเสน่ห์ของวิถีเมืองที่หลงเหลือมาตั้งแต่สมัยเอโดะ แสงแดดยามบ่ายไม่แสบตานัก สายลมพัดผ่านกระดิ่งและป้ายใต้ชายคา ข้างกายคือนักเดินทางที่ก้าวไปอย่างสบาย ๆ และบางครั้งก็ได้ยินเสียงม่านผ้าหน้าร้านเก่าแก่พลิ้วไหวอยู่ข้างหู
การเดินเล่นที่นี่ไม่จำเป็นต้องรีบเร่งตามกำหนดการ ลองเลี้ยวไปสำรวจหอระฆังโทคิโนะคาเนที่อยู่ลึกเข้าไปในตรอก หรือแวะร้านเล็ก ๆ ที่ขายดังโงะย่างและขนมมันหวานหอมกรุ่น ทุกครั้งที่เดินผ่านหน้าต่างไม้ระแนงและร้านค้าเก่าแก่ ก็เหมือนกำลังเปิดอ่านความทรงจำอันมีชีวิตชีวาทีละหน้า จนอยากชะลอลมหายใจลงและค่อย ๆ ซึมซับความอบอุ่นในชีวิตประจำวันที่ผสานความเก่ากับความใหม่เข้าด้วยกัน