รีวิวของ Eddie หน้า 1/2

มาเกาะโชโดชิมะในเดือนพฤศจิกายน สิ่งที่ตั้งตารอมากที่สุดก็คือคังคะเค

ตอนนั่งกระเช้าขึ้นเขา ถึงได้เห็นว่าทิวทัศน์ด้านล่างสวยกว่าที่คิดไว้เสียอีก ใบเมเปิลในหุบเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงไปมากแล้ว และยังมีต้นไม้สีเหลืองกับสีเขียวปะปนกัน เมื่อรวมกับโขดหินรูปทรงแปลกตาของคังคะเคแล้ว ดูมีมิติมาก กระเช้าค่อยๆ เคลื่อนสูงขึ้นไปตลอดทาง เมื่อมองลงไปจากมุมต่างๆ ทิวทัศน์ก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ

พอถึงยอดเขา อากาศดีมาก เมื่อยืนอยู่บนจุดชมวิวก็มองเห็นทะเลเซโตะในได้โดยตรง เบื้องหน้าเป็นภูเขาที่เต็มไปด้วยใบเมเปิล ถัดออกไปคือทะเลสีฟ้าและเกาะเล็กเกาะน้อยหลายเกาะ ให้ความรู้สึกแตกต่างจากตอนที่มองจากในกระเช้าเมื่อครู่

บนยอดเขายังมีจุดสำหรับโยนแผ่นกระเบื้องดินเผาด้วย ซื้อคาวาราเกะชิ้นเล็กๆ มาอันหนึ่ง แล้วโยนไปทางห่วงเหล็กในหุบเขา ว่ากันว่าสามารถขับไล่สิ่งชั่วร้ายและนำโชคมาให้ ลองโยนเป็นครั้งแรกก็ไม่รู้ว่าสำเร็จหรือเปล่า อย่างไรก็ดี ทุกคนต่างก็โยนกันอยู่ตรงนั้นเรื่อยๆ สนุกกว่าที่คิดไว้

หลังจากนั้นก็เดินเล่นแถวๆ นั้นอีกหน่อย เดือนพฤศจิกายนบนเขาเริ่มหนาวนิดๆ แล้ว และบนพื้นก็มีใบไม้ร่วงอยู่ไม่น้อย จริงๆ แล้วคังคะเคไม่ได้มีกิจกรรมอะไรซับซ้อน แค่นั่งกระเช้า ชมใบเมเปิล ชมทะเล แล้วค่อยๆ เดินเล่น แต่กลับรู้สึกว่าแบบนี้สบายดี

ถ้ามาเกาะโชโดชิมะช่วงเดือนพฤศจิกายนพอดี คิดว่าน่ามาเที่ยวคังคะเคดู โดยเฉพาะช่วงฤดูใบไม้เปลี่ยนสีที่สวยมากจริงๆ

ตอนเช้าที่เดินเข้าไปในสวนโคราคุเอ็น โอกายามะ ท้องฟ้าค่อนข้างครึ้มและแทบไม่มีแสงแดด แต่กลับทำให้ทั้งสวนดูเงียบสงบ

ค่อย ๆ เดินไปตามทางเดินเล็ก ๆ สองข้างทางเต็มไปด้วยพื้นที่สีเขียวกว้างใหญ่ บางครั้งก็มองเห็นสระน้ำและอาคารแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม เดินแล้วรู้สึกสบายมาก ส่วนที่ชอบที่สุดคือสระน้ำหน้าเร็นจิเค็น บ้านหลังคามุงจากสะท้อนอยู่ในน้ำ ประกอบกับต้นสนและสะพานหินที่อยู่ข้าง ๆ ทำให้ดูมีบรรยากาศของสวนญี่ปุ่นจริง ๆ

หลังจากนั้นยืนรับลมอยู่ริมสระ ฟังเสียงนกร้องแถว ๆ นั้น โดยไม่ได้วางแผนว่าจะทำอะไรเป็นพิเศษ แค่ค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ มอง กลับรู้สึกผ่อนคลายมาก สวนโคราคุเอ็นยังคงรักษาสภาพจากยุคเอโดะไว้ไม่น้อย เมื่อได้เดินเข้ามาจริง ๆ จะรู้สึกว่าที่นี่มีบรรยากาศแตกต่างจากสถานที่ท่องเที่ยวทั่วไปอยู่พอสมควร

แม้อากาศในวันนี้จะไม่ค่อยดี แต่กลับรู้สึกว่าสวนโคราคุเอ็นในวันที่ฟ้าครึ้มมีเสน่ห์ไปอีกแบบ การเดินชมรอบสวนอย่างเงียบ ๆ ก็ค่อนข้างสบายดี

ถ้ามาโอกินาวะและมีเวลาเหลือเฟือ แนะนำมากให้เดินจากถนนโคคุไซไปศาลเจ้านามิโนะอุเอะเลย

เดินประมาณ 15-20 นาทีเท่านั้น พอเลี้ยวเข้าซอยก็ดูเงียบสงบขึ้นมาก ข้างทางมีแต่บ้านญี่ปุ่นหลังเล็กทั่วไป หน้าบ้านวางกระถางต้นไม้ไว้เยอะ บนหลังคาบางครั้งก็เห็นชิสะตัวเล็กสองสามตัวนอนตากแดดอยู่ หยอดเหรียญซื้อน้ำที่ชอบจากตู้ขายอัตโนมัติ แล้วค่อย ๆ เดินเล่นไปพลางดื่มไป ฟังเสียงสัญญาณไฟจราจรที่เป็นเสียงนกร้อง ให้ความรู้สึกเหมือนตัวเองมาพักอาศัยอยู่แถวนี้ชั่วคราวจริง ๆ

เดินไปไหว้ที่ศาลเจ้านามิโนะอุเอะ แล้วซื้อเครื่องรางรูปกระเป๋านักเรียนใบเล็ก จากนั้นเดินลงไปตามทางด้านข้างก็จะถึงหาดนามิโนะอุเอะ ถอดรองเท้าลงไปย่ำน้ำได้เลย สบายมาก ลมในเดือนกันยายนกำลังดี

เทียบกับการนั่งรถรีบไปตามสถานที่ท่องเที่ยวตลอดแล้ว ความรู้สึกของการเดินเรื่อยเปื่อยไปตามตรอกซอกซอยของย่านท้องถิ่นแบบนี้กลับผ่อนคลายที่สุด

📸 อาซากุสะในเดือนพฤษภาคม ประตูคามินาริมงใต้แสงแดด

การมาโตเกียวครั้งนี้ สิ่งที่ตั้งตารอมากที่สุดคือทิวทัศน์ของอาซากุสะ แสงแดดในเดือนพฤษภาคมกำลังพอดี อบอุ่นแต่ไม่แสบตา ส่องสว่างไปทั่วมุมเก่าแก่แห่งนี้

เมื่อยืนอยู่ใต้โคมไฟขนาดใหญ่ของประตูคามินาริมงอันโด่งดัง มองดูตัวโคมสีแดงและตัวอักษรสีทอง ก็ราวกับสัมผัสได้ถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานนับร้อยปีและความศักดิ์สิทธิ์ของที่นี่ แม้ผู้คนจะเนืองแน่น แต่ทุกคนต่างมีรอยยิ้ม ที่นี่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความสุขจริงๆ

เมื่อมาอาซากุสะ นอกจากจะได้ขอพรและสักการะแล้ว ยังได้ลิ้มลองขนมญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมหลากหลายชนิดอีกด้วย ขณะเดินไปตามถนนช้อปปิ้งนากามิเซะ กลิ่นหอมจากร้านค้าริมทางและของฝากที่มีให้เลือกมากมายทำให้มองแทบไม่ทัน

ที่นี่เป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับมาเที่ยวกันทั้งครอบครัว หากคุณกำลังวางแผนมาโตเกียว อย่าลืมใส่ประตูคามินาริมงแห่งอาซากุสะไว้ในแผนการเดินทางด้วยนะ!✨

เมื่อมองภาพนี้ที่ถ่ายไว้ริมทะเลสาบคินรินในเดือนธันวาคม ย้อนกลับไปดูก็ยังรู้สึกว่าตอนนั้นหนาวมากจริง ๆ ผิวน้ำในทะเลสาบยามเช้าถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบ ภูเขาและป่าไม้ที่อยู่ไกลออกไปดูพร่ามัวเล็กน้อย แต่กลับทำให้ทิวทัศน์ทั้งหมดดูเงียบสงบ

อาคารตะวันตกหลังเล็กที่อยู่อีกฝั่งก็ซ่อนอยู่ในหมอก มองเห็นเพียงเค้าโครงนิดเดียว ทำให้ภาพทั้งหมดให้ความรู้สึกที่พิเศษมาก แม้อากาศจะหนาว แต่การได้เห็นหมอกยามเช้าแบบนี้ทำให้รู้สึกจริง ๆ ว่าการตื่นเช้านั้นคุ้มค่า

ตอนนี้เมื่อเห็นภาพนี้ กลับรู้สึกคิดถึงฤดูหนาวของญี่ปุ่นขึ้นมานิดหน่อย หากครั้งหน้ามีโอกาสไปยุฟุอินอีก ก็คงอยากกลับมาดูทะเลสาบคินรินในยามเช้าอีกครั้ง

อาโสะและถนนยามานามิในเดือนธันวาคมได้สลัดความเขียวขจีของฤดูร้อนออกไป เปลี่ยนเป็นสีทองเจิดจ้าที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

อากาศหนาวในฤดูหนาวสดชื่นเป็นพิเศษ แต่เมื่อแสงแดดส่องทะลุชั้นเมฆลงมา เนินเขาทั้งผืนก็ดูราวกับถูกจุดให้สว่างขึ้น เปล่งประกายอบอุ่นนุ่มนวล ยอดเขาที่อยู่ไกลออกไปถูกเมฆหมอกหนาทึบบดบังไว้ครึ่งหนึ่ง ลมพัดผ่านทุ่งหญ้าสุสุกิจนเกิดเสียงซู่ซ่า เมื่อมองออกไปก็เห็นทิวทัศน์กว้างไกลจนทำให้ลืมเวลา

เมื่อหลีกพ้นจากความคึกคักในช่วงฤดูท่องเที่ยว ถนนในฤดูหนาวก็มีความอึกทึกลดลง และมีความสงบเงียบกับเวิ้งว้างของธรรมชาติมากขึ้น ชอบทิวทัศน์ในเดือนธันวาคมที่สะอาด บริสุทธิ์ และเปิดโล่งแบบนี้มาก

เมื่อมาถึงหมู่บ้านกัสโช ในที่สุดก็ได้เห็นบ้านกัสโชสึคุริที่เคยเห็นแต่ในรูปด้วยตาตัวเอง พอได้เดินเข้าไปในหมู่บ้านจริง ๆ ก็รู้สึกว่าที่นี่สวยกว่าที่จินตนาการไว้มาก บ้านหลังคามุงจากแต่ละหลังกระจายตัวอยู่ตามหุบเขา เมื่อประกอบกับทิวทัศน์ภูเขารอบ ๆ แล้ว การได้เดินอยู่ท่ามกลางสิ่งเหล่านี้ให้ความรู้สึกพิเศษมาก

ก่อนออกเดินทางคิดเพียงว่าบ้านเหล่านี้มีเอกลักษณ์ดี แต่เมื่อมาถึงสถานที่จริงและได้อ่านประวัติของหมู่บ้านกัสโช จึงพบว่าบ้านทุกหลังมีเหตุผลในการดำรงอยู่ หลังคารูปทรงพิเศษสร้างขึ้นเพื่อรับมือกับหิมะตกหนักในฤดูหนาว และในอดีตชาวบ้านยังต้องช่วยเหลือกันจึงจะรักษาบ้านเหล่านี้ไว้ได้จนถึงปัจจุบัน

ระหว่างค่อย ๆ เดินชมบ้านเก่าแก่เหล่านี้ ก็อดจินตนาการไม่ได้ว่าผู้คนสมัยก่อนใช้ชีวิตกันอย่างไรที่นี่ การเดินทางครั้งนี้ทำให้รู้สึกว่าเสน่ห์ของหมู่บ้านกัสโชไม่ได้มีเพียงทิวทัศน์ที่สวยงาม แต่เมื่อได้เดินเข้ามาแล้ว จะสัมผัสได้ถึงบรรยากาศการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายและเงียบสงบอย่างแท้จริง

พบกับโยไค: การเดินทางสุดมหัศจรรย์ที่ซาไคมินาโตะ จังหวัดทตโตริ

ในบ่ายวันหนึ่งที่อากาศแจ่มใส ได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนที่เต็มไปด้วยมนตร์ลึกลับแห่งนี้ เมื่อออกจากสถานี สิ่งที่มารอต้อนรับไม่ใช่ฝูงชนเบียดเสียด แต่เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่สีสันสดใสและมีชีวิตชีวา—“คิทาโร่” กับเหล่าเพื่อนโยไคกำลังยิ้มแย้มต้อนรับนักท่องเที่ยวทุกคน อาคารแห่งนี้คือ “みなとさかい交流館” ภาพวาดหลากสีสันบนผนังด้านนอกบอกถึงธีมของการเดินทางครั้งนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบว่า ที่นี่คือเมืองที่โยไคและมนุษย์อยู่ร่วมกัน

เมื่อเดินเล่นไปตาม “ถนนมิสึกิ ชิเงรุ” อันโด่งดัง ทุกไม่กี่ก้าวก็จะพบรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ของโยไคที่ประณีตและน่ารัก ที่ลานเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ได้หยุดเดินลง ที่นี่มีหินที่ดูธรรมดาอยู่มากมาย แต่เมื่อมองใกล้ ๆ จะเห็นว่าบนหินแต่ละก้อนมีรูปปั้นโยไคที่ดูมีชีวิตชีวานั่งอยู่ บ้างขยิบตาอย่างซุกซน บ้างนั่งครุ่นคิดเงียบ ๆ ราวกับพร้อมจะเล่าตำนานโบราณให้นักท่องเที่ยวฟังได้ทุกเมื่อ เมื่อมีต้นไม้เขียวขจีเป็นฉากหลัง รูปปั้นเหล่านี้ยิ่งดูโดดเด่น เติมแต่งบรรยากาศมหัศจรรย์ให้กับช่วงบ่ายอันเงียบสงบนี้

การเดินทางครั้งนี้ทำให้สัมผัสได้อย่างลึกซึ้งว่า ที่ซาไคมินาโตะ จังหวัดทตโตริ โยไคไม่ใช่สิ่งมีชีวิตน่ากลัวอีกต่อไป แต่เป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่หลอมรวมอยู่ในชีวิตประจำวัน และนำความสุขกับความคิดสร้างสรรค์มาสู่ผู้คน หากคุณชื่นชอบการผจญภัยและโลกมหัศจรรย์ ลองมาเยือนที่นี่ด้วยตัวเอง เพื่อสัมผัสการเดินทางร่วมกับเหล่าโยไคที่เต็มไปด้วยเรื่องน่าประหลาดใจและยากจะลืมเลือน!

สวนสาธารณะนาระใหญ่กว่าที่คิดไว้มาก พอเดินเข้าไปก็เห็นกวางได้ทั่วทุกที่ บางตัวค่อยๆ เดินอยู่ริมทาง บางตัวนอนพักบนสนามหญ้า และบางตัวก็ยืนอยู่ข้างนักท่องเที่ยวโดยตรง ราวกับคุ้นเคยกับการที่ผู้คนมาดูพวกมันมานานแล้ว ภายในสวนมีต้นไม้สูงใหญ่และสนามหญ้าสีเขียวมากมาย อีกทั้งยังมองเห็นอาคารเก่าแก่และโคมหิน เดินเที่ยวได้สบายมาก บรรยากาศโดยรวมก็ผ่อนคลาย

มาสวนสาธารณะนาระแล้วต้องซื้อข้าวเกรียบเซมเบ้สำหรับป้อนกวาง แทบจะกลายเป็นสิ่งที่ต้องทำไปแล้ว ตอนเพิ่งได้เซมเบ้มาอาจยังรู้สึกว่ากวางน่ารักและอ่อนโยน แต่ทันทีที่พวกมันรู้ว่ามีอาหารอยู่ในมือ ก็จะเข้ามาหาทันที บางตัวจ้องมองอยู่ตลอด บางตัวถึงกับเดินตามหลัง ใช้หัวดันหรือกัดเสื้อผ้าเพื่อเร่งให้รีบหยิบเซมเบ้ออกมา

เวลาป้อนกวางต้องระวังหน่อย เพราะกวางที่อยู่แถวนั้นอาจเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเผลอก็อาจถูกล้อมได้ แม้บางครั้งจะตกใจเมื่อกวางเข้ามาใกล้กะทันหัน แต่ดูพวกมันกินอาหารก็ยังรู้สึกสนุก หลังจากป้อนเสร็จแล้วให้กางมือออกเพื่อให้พวกมันรู้ว่าไม่มีอาหารแล้ว ปกติพวกมันก็จะค่อยๆ เดินจากไป

นอกจากป้อนกวางแล้ว การเดินเล่นและชมวิวในสวนก็สบายมาก โดยรวมแล้วสวนสาธารณะนาระเป็นสถานที่ที่เหมาะกับการค่อยๆ เดิน ค่อยๆ ชม และยังทำให้สัมผัสได้ถึงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของนาระ

ครั้งนี้มาโอซาก้าก็จัดเวลาไปตลาดคุโรมงด้วย มาเดินช่วงเช้า ตลาดทั้งคึกคักกว่าที่คิด ตลอดทางมีทั้งอาหารทะเล ผลไม้ เนื้อสัตว์ และอาหารปรุงสุกให้เลือกมากมาย แค่เดินดูไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกสนุกแล้ว

สิ่งที่ชอบที่สุดคือมีหลายร้านเตรียมวัตถุดิบไว้เรียบร้อย ซื้อแล้วกินได้ทันที สะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวมาก อาหารทะเลก็ดูสดดี แต่บางอย่างราคาไม่ถูกจริงๆ จึงควรเปรียบเทียบราคาสักหน่อยก่อนซื้อ

ตลาดคุโรมงไม่ใช่สถานที่ที่จะเดินเล่นช้าๆ ได้ทั้งวัน แต่เหมาะมากที่จะแทรกไว้ในแผนเที่ยวใจกลางโอซาก้า ใช้เวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมงกินอะไรเล็กน้อย ซื้อผลไม้ แล้วค่อยไปช้อปต่อแถวๆ นิปปงบาชิหรือนัมบะ โดยรวมแล้วเป็นสถานที่ที่แวะมาเดินเล่นได้เมื่อมาโอซาก้า