รีวิวของ Eddie หน้า 2/2

พอเดินเข้าไป ด้านหน้าจะมีปะการังและปลาตัวเล็กๆ ของโอกินาวะ น้ำใสมาก แถมด้านบนยังใช้แสงธรรมชาติ ทำให้ทั้งตู้เป็นประกาย ดูปลาตัวเล็กๆ ว่ายมุดไปมาท่ามกลางปะการังแล้วรู้สึกสบายมาก

แต่ที่น่าทึ่งจริงๆ ยังไงก็ต้องเป็นทะเลคุโรชิโอะ พอเลี้ยวไปเห็นผนังกระจกขนาดมหึมา ก็อดร้อง “ว้าว” ไม่ได้ รู้สึกเหมือนทั้งตัวถูกโอบล้อมด้วยสีฟ้า ฉลามวาฬที่เห็นของจริงตัวใหญ่จนน่าเหลือเชื่อ ค่อยๆ ว่ายผ่านเหนือศีรษะอย่างเนิบช้า ข้างๆ ยังมีกระเบนว่ายวนเหมือนกำลังบิน ความรู้สึกเวลาอยู่ตรงนั้นเทียบกับการดูรูปไม่ได้เลย หาที่นั่งปล่อยใจว่างๆ มองพวกมันว่ายไปมา แป๊บเดียวเวลาก็ผ่านไป ไม่อยากไปไหนเลย

ส่วนโซนปลาทะเลน้ำลึกด้านหลัง หน้าตาค่อนข้างแปลกตา แสงสลัวๆ ตัดกับด้านหน้าอย่างมาก โดยรวมแล้วคุ้มค่าที่มา แค่ได้นั่งดูฉลามวาฬว่ายวนอยู่หน้าตู้หลักก็คุ้มค่าตั๋วแล้ว

พูดจริงๆ ตอนเดินขึ้นมาตามนิเน็นซากะและซันเน็นซากะ น่องล้ามากจนแทบไม่ไหว😂 ทางลาดชันแบบไม่ปรานีกันเลย เดินขึ้นไปเรื่อยๆ แล้วเริ่มรู้สึกเหนื่อยจริงๆ

แต่พอผ่านประตูนิโอมงสีแดงและเห็นระเบียงวัดคิโยมิสึ ความเหนื่อยจากการเดินขึ้นเนินเมื่อกี้ก็หายไปครึ่งหนึ่งทันที

เคยเห็นวัดคิโยมิสึในอินเทอร์เน็ตมาหลายครั้ง เดิมทีคิดว่าเห็นรูปมาเยอะขนาดนี้ พอมาเห็นของจริงก็คงเฉยๆ แต่เมื่อได้มายืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ ก็ยังรู้สึกตื่นตาตื่นใจมาก ระเบียงไม้ทั้งหลังยื่นออกไปด้านนอก พอยืนมองลงไปข้างล่างจากด้านบน ฝ่าเท้ารู้สึกเสียวๆ จริงๆ

ตอนมาเดือนมกราคม ต้นไม้บนเขาส่วนใหญ่โล่งจนแทบไม่เหลือใบ ดูแตกต่างจากฤดูซากุระหรือฤดูใบไม้เปลี่ยนสีที่ทุกคนมักเห็นอย่างสิ้นเชิง แต่เพราะแบบนี้กลับทำให้มองเห็นทิวทัศน์รอบระเบียงวัดคิโยมิสึได้ชัดเจนขึ้น ช่วงฤดูหนาวผู้คนก็น้อยกว่าฤดูยอดนิยมเล็กน้อย ยืนค่อยๆ ชมวิวบนระเบียงแล้วรู้สึกสบายดี

ต่อมาเดินตามเส้นทางไปถึงโอคุโนะอิน ถึงได้รู้ว่าที่นี่คือมุมถ่ายภาพระเบียงวัดคิโยมิสึแบบคลาสสิก พอหันกลับไปมอง ระเบียงไม้ตั้งอยู่ด้านหน้าเนินเขา ประกอบกับต้นไม้ไร้ใบในเดือนมกราคม ให้ความรู้สึกเงียบสงบมาก อยู่ตรงนั้นถ่ายรูปและชมวิวไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีก็เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

หลังจากเดินลงไปก็พอดีไปต่อแถวที่น้ำตกโอโตวะ ใช้กระบวยด้ามยาวตักน้ำดื่ม หลังจากเดินมานานและขึ้นเนินมาตลอด พอได้ดื่มน้ำก็รู้สึกสบายมาก อย่างน้อยก็ทำให้รู้สึกว่าเนินที่ปีนมาเมื่อกี้ไม่เสียเปล่า😂

หลังออกจากวัดคิโยมิสึก็เดินลงไปทางซันเน็นซากะตลอดทาง แวะดูร้านเล็กๆ และซื้อของกิน แล้วค่อยๆ เดินเล่นลงมา แม้สุดท้ายจะเมื่อยขามาก แต่พอเดินครบทั้งเส้นทางก็ยังรู้สึกว่าคุ้มค่า

ถ้าจะมาวัดคิโยมิสึ ก็ยังแนะนำให้ออกมาเช้าหน่อย ตอนคนน้อยสบายกว่ามากจริงๆ ไม่อย่างนั้นพอคนเริ่มเยอะ เวลาเดินก็ต้องคอยหลบและขอทางตลอด ถ่ายรูปก็ติดคนเต็มไปหมดได้ง่ายมาก

ร้าน “Vintage House” ในเฮาส์เทนบอชแห่งนี้น่ารักมากจริง ๆ! ภายนอกร้านเต็มไปด้วยบรรยากาศต่างแดนแบบย้อนยุค โดยเฉพาะลวดลายดอกไม้เขตร้อนที่เรียงอยู่ตรงระเบียง เห็นแล้วอารมณ์ดีมาก

พอเดินเข้าไปในร้านก็ยิ่งน่าประทับใจ ข้างในเหมือนสวรรค์ของแฟน ๆ Hello Kitty เลย ลองดู Kitty ตัวนี้ที่สวมเดรสสีดำตัวเล็ก สร้อยคอมุก และโบสไตล์ออเดรย์ เฮปเบิร์น มาในแนววินเทจหรูหราเต็มตัว ประณีตสุด ๆ

พวงห้อย Kitty ที่เต็มผนังก็น่าตื่นตาตื่นใจ มีหลากหลายแบบจนดูละลานตา อยากพากลับบ้านทุกตัวเลย ในสวนสนุกที่สวยงามขนาดนี้ยังได้มาเดินชมร้านธีม Kitty ที่พิเศษแบบนี้ มีความสุขจริง ๆ!

เมื่อยืนอยู่ริมหน้าผามันซาโมะ ลมแรงมาก แรงจนต้องพูดเสียงดังขึ้น มองโขดหินที่มีรูปร่างเหมือนงวงช้างแล้วคิดในใจว่า สวยมาก

สีของน้ำทะเลเป็นสีฟ้าจนดูไม่เหมือนจริง ทั้งสีน้ำเงินเข้ม สีฟ้าอ่อน และฟองคลื่นสีขาวซัดกระแทกโขดหินครั้งแล้วครั้งเล่า ส่งเสียงดังกึกก้อง ความกังวลทั้งหมดดูเหมือนจะถูกลมพัดหายไป

เมื่อสงบใจลงแล้วมองทะเลและท้องฟ้าที่กว้างไกลไร้ขอบเขต ก็ยังอดประทับใจกับทิวทัศน์อันยิ่งใหญ่นั้นไม่ได้ นี่คงเป็นความหมายของการเดินทาง การได้พบความสงบในใจท่ามกลางทิวทัศน์ที่สวยงาม

ภาพถ่ายเหล่านี้พาย้อนกลับไปยังค่ำคืนที่โดทงโบริจริง ๆ!

ป้ายกูลิโกะแมน ไม่ว่าจะถ่ายจากอีกฝั่งของแม่น้ำ หรือยืนปะปนอยู่ท่ามกลางผู้คนแล้วถ่ายจากบนสะพาน ทุกครั้งที่เห็นก็อดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายไม่ได้

จริง ๆ แล้วสิ่งที่ประทับใจที่สุดไม่ได้มีแค่แสงนีออนระยิบระยับเหล่านี้ แต่ยังมีกลิ่นทาโกะยากิและราเม็งที่ปะปนอยู่ในอากาศ รวมถึงเสียงสนทนาภาษาญี่ปุ่น ภาษาจีน และภาษาต่าง ๆ จากทั่วโลกที่ดังไม่ขาดสาย ความอึกทึกมีชีวิตชีวาแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของโอซาก้านั้น แค่มองภาพถ่ายก็เหมือนยังสัมผัสได้อยู่