โคเมะซึกะ | รีวิวของ 一個漸漸喜歡上慢旅的人

หินคู่สามีภรรยาแห่งซากุราอิ ฟุตามิงาอุระ ซึ่งติดอันดับ 100 จุดชมพระอาทิตย์ตกที่งดงามของญี่ปุ่น เป็นแลนด์มาร์กที่โดดเด่นที่สุดแห่งหนึ่งของอิโตชิมะ

ต่างจากเสาโทริอิสีแดงชาดทั่วไป เสาโทริอิสีขาวบริสุทธิ์ตั้งอยู่ริมชายหาด โดยมีหินคู่สามีภรรยาที่ผูกเชื่อมกันแน่นด้วยเชือกชิเมนาวะเส้นใหญ่ตั้งเด่นอยู่ไกลออกไป เป็นสัญลักษณ์ของสายสัมพันธ์ชั่วชีวิตอันสมบูรณ์และการคุ้มครองอันศักดิ์สิทธิ์

แม้อากาศจะครึ้ม แต่ผืนน้ำทะเลใสสะอาดซัดเบา ๆ ลงบนทรายละเอียด พร้อมสายลมทะเลที่พัดเอื่อย ๆ เพียงนั่งมองจากริมฝั่งก็รู้สึกผ่อนคลายมาก หากมาในช่วงพระอาทิตย์ตก จะได้เห็นทิวทัศน์อันงดงามของดวงอาทิตย์ที่ค่อย ๆ ลับลงระหว่างหินทั้งสอง เป็นชายหาดที่ควรค่าแก่การนั่งชมอย่างสงบ

อิโตชิมะซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสวนหลังบ้านของชาวฟุกุโอกะ แม้ไม่ได้ขับรถมาเองก็สามารถเพลิดเพลินกับช่วงเวลาสบาย ๆ ริมชายฝั่งได้ ครั้งนี้นั่งรถบัสโชวะจากสถานีขนส่งฮากาตะตรงไปยังโขดหินคู่สามีภรรยา ไม่ต้องวุ่นวายต่อรถ การเดินทางสะดวกกว่าที่คิด

ก่อนออกเดินทาง แนะนำให้ซื้อของว่างสำหรับปิกนิกจากสถานีฮากาตะเตรียมไว้ก่อน และนำไก่ชื่อดังของฮากาตะ “นุนุโดริ” สักกล่องไปด้วย ซึ่งเมื่อกินแบบเย็นจะยิ่งกรอบ พร้อมรสหวานเผ็ดเป็นพิเศษ เมื่อไปถึงโขดหินคู่สามีภรรยาแล้ว ก็เลือกพื้นที่บนชายหาดนั่งลง ตรงหน้าคือเสาโทริอิสีขาวบริสุทธิ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางน้ำทะเลสีครามและเชือกชิเมนาวะที่ผูกเชื่อมโขดหินไว้ เพลิดเพลินกับปิกนิกท่ามกลางสายลมทะเลและเสียงคลื่นซัดฝั่ง

เนื่องจากรถบัสเลียบชายฝั่งมีรอบให้บริการตายตัว หากไม่ได้ขับรถมาเองก็เลือกเที่ยวช้า ๆ เพียงหนึ่งถึงสองจุดแบบเดียวกันได้ ครั้งนี้เลือกไปดื่มชายามบ่ายที่ Itoshima Sabo ซึ่งหันหน้าออกสู่ทะเล ช่วงนั้นเป็นฤดูใบไม้ร่วงพอดี จึงสั่งมงบล็องเกาลัดเมนูตามฤดูกาลหนึ่งที่ กลิ่นหอมของเกาลัดเข้ากันกับกาแฟดำ นั่งปล่อยใจเงียบ ๆ ริมหน้าต่าง มองทะเลและเพลิดเพลินกับช่วงบ่ายอันเนิบช้าอย่างไร้ข้อผูกมัด พอถึงช่วงเย็นก็ค่อย ๆ ขึ้นรถบัสกลับไปยังสถานีฮากาตะอันคึกคัก เติมพลังให้ทั้งกายและใจอย่างเต็มเปี่ยม

นานมาแล้วเคยชม “เทศกาลโคมไฟยามากะ” เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้จึงฝังลึกอยู่ในใจมาตลอด ครั้งนี้ถือโอกาสมาเยือนคุมาโมโตะ นั่งรถบัส Sanko จากบริเวณรอบปราสาทคุมาโมโตะประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า ๆ ในที่สุดความฝันที่จะได้มาเยือนยามากะก็เป็นจริง

เพียงเลี้ยวผ่านไม่กี่โค้งก็ห่างไกลจากความอึกทึกของเมือง ยามากะเผยให้เห็นถึงความเรียบง่ายและเงียบสงบ เมื่อเดินเล่นไปตามถนนสายเก่าแก่ จะพบงานประดับโคมไฟอันประณีตอยู่ทั่วทุกแห่ง พอเดินเที่ยวจนเหนื่อย ด้านหน้าศูนย์ข้อมูลนักท่องเที่ยวมีบ่อแช่เท้าฟรีให้แช่น้ำร่วมกับคุมะมงได้ อากาศชื้นเล็กน้อยในวันฝนตกเหมาะที่สุดกับราเม็งสักชาม จึงแวะเข้า “ไดจินราเม็ง” ร้านยอดนิยมของคนท้องถิ่น น้ำซุปเข้มข้นกลมกล่อมช่วยให้ท้องอุ่น เป็นรสชาติแบบชีวิตประจำวันของท้องถิ่นอย่างแท้จริง

ในฐานะคนรักกาแฟ การพบเจอที่น่าประทับใจที่สุดคงหนีไม่พ้น “BANANA CAFE” เจ้าของร้านตัดสินใจกลับบ้านเกิดเพื่อรับช่วงต่อร้านผลไม้ของครอบครัว และผสมผสานร้านผลไม้เข้ากับกาแฟที่ตัวเองชื่นชอบได้อย่างลงตัว ขณะนั่งลิ้มลองเครื่องดื่มพิเศษนี้ในร้าน ก็ได้ยินเสียงคุณยายชาวญี่ปุ่นละแวกใกล้เคียงพูดคุยทักทายกันอย่างเป็นกันเองระหว่างมาเลือกซื้อผลไม้สดตามฤดูกาล ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมละมุนของกาแฟและผลไม้ ความอบอุ่นและน้ำใจที่เป็นกันเองเช่นนี้เอง คือเหตุผลที่ทำให้หลงใหลเมืองเล็ก ๆ อันล้ำค่าของญี่ปุ่นอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ขอแนะนำอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการออกค้นหาเมืองเล็ก ๆ ในญี่ปุ่น