ในที่สุดทริปนี้ก็ได้ใส่ทาเทยามะคุโรเบะไว้ในแผน พอได้เห็นเขื่อนคุโรเบะด้วยตาตัวเองในวินาทีนั้น รู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริงเลย!
ตลอดทางนั่งพาหนะหลากหลายชนิดขึ้นเขา ยิ่งขึ้นสูงอากาศก็ยิ่งหนาว แต่ทิวทัศน์ก็ยิ่งเปิดกว้างขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเดินไปถึงจุดชมวิวแล้วมองลงไปยังทะเลสาบคุโรเบะ หุบเขาทั้งผืนเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลม แม้จะไม่ใช่ฤดูที่หิมะตกหนักแล้ว แต่หิมะที่ยังหลงเหลือเป็นหย่อมๆ บนยอดเขาเมื่อตัดกับพืชพรรณสีเขียว กลับยิ่งทำให้ทิวทัศน์ดูมีมิติมากขึ้น ถ่ายรูปมุมไหนก็ดูเหมือนโปสการ์ด
การได้ยืนรับลมหนาวและมองทิวทัศน์อันกว้างใหญ่ตรงหน้า ทำให้ความเครียดที่สะสมอยู่เหมือนถูกลมพัดหายไปในพริบตา ชอบความสงบที่ธรรมชาติมอบให้แบบนี้มากจริงๆ แนะนำว่าทุกคนควรมาสัมผัสด้วยตัวเองสักครั้งในชีวิต
