Mei หน้าของ

เดิมทีตั้งใจอย่างตื่นเต้นว่าจะถ่ายรูปคู่กับโคมไฟยักษ์ที่ประตูคามินาริมงของวัดเซ็นโซจิสักรูป แต่คนในพื้นที่เยอะจนแทบล้น รออยู่นานก็หาจังหวะไม่ได้จริง ๆ สุดท้ายจึงตัดใจยกเลิก!
แม้จะเสียดายนิดหน่อยที่ไม่ได้ถ่ายรูปคู่ แต่พอลองคิดอีกมุม การถ่ายทิวทัศน์รอบวัดแบบสบาย ๆ ก็ยอดเยี่ยมเหมือนกัน อาคารสีแดงชาดตัดกับท้องฟ้าสีคราม รายละเอียดของชายคาและแสงโคมไฟ ไม่ว่าจะยกกล้องถ่ายมุมไหนก็งดงามจนจิตใจสงบ เมื่อมองบรรยากาศสุขุมสง่างามในภาพ ก็รู้สึกผ่อนคลายและสบายใจไปทั้งตัว การเดินทางก็เป็นแบบนี้ การปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามสถานการณ์ก็ถือเป็นสิ่งดี ๆ ที่ได้รับเช่นกัน!

ดูเหมือนทุกคนจะชอบมาอาเมโยโกะกันตอนเย็น แต่ครั้งนี้ตั้งใจตื่นเช้าแล้วตรงมาเลย ไม่นึกว่าอาเมโยโกะตอนเช้าจะเดินสนุกขนาดนี้!
พอมาถึงก็ทึ่งกับผลไม้ราคาถูกที่มีอยู่เต็มไปหมด ของฝากก็มีให้เลือกเยอะจนตาลาย ที่สำคัญคือราคาคุ้มมากและไม่มีอะไรน่าผิดหวังเลย อดใจไม่ไหวเลยหยิบสตรอว์เบอร์รีมาหนึ่งกล่อง รสเปรี้ยวหวาน ฉ่ำน้ำ และสดมาก แถมยังซื้อขนมขบเคี้ยวซีฟู้ดอบแห้งมาสองสามถุง ทั้งรสชาติและกลิ่นหอมเต็มที่ ยิ่งเคี้ยวยิ่งหอม อร่อยสุดๆ!
ถ้ามาตอนเช้าก็เลี่ยงฝูงชนที่แน่นในตอนเย็นได้ เดินเล่นไปพลางค้นหาของดีไปพลาง ซื้อของจุใจและกินอย่างมีความสุข แนะนำให้ทุกคนลองมาอาเมโยโกะตอนเช้าจริงๆ ความรู้สึกที่ได้ของกลับไปเต็มไม้เต็มมือนี่ดีมาก!

ไม่อยากนั่งรอเที่ยวบินที่สนามบินนาริตะแบบน่าเบื่อใช่ไหม? ก่อนออกเดินทาง แวะไปตระเวนชิมส่งท้ายที่โซนอาหารชั้น 4 ของอาคารผู้โดยสาร 1 หรือ 2! คุณจะได้ลิ้มลองราเม็งญี่ปุ่นแท้ ๆ ซูชิ หรือเทมปุระ เอาใจคนรักอาหาร หลังอิ่มแล้วก็เดินชมย่านร้านค้าบนชั้นเดียวกันต่อได้เลย มีครบตั้งแต่ร้านของฝากชื่อดัง สินค้าอนิเมะ ไปจนถึงของจิปาถะนานาชนิด กินดื่มจนอิ่ม ซื้อของฝากจนเต็มมือ แล้วค่อยไปผ่านพิธีการออกนอกประเทศอย่างสบาย ๆ เปลี่ยนเวลารอให้กลายเป็นทริปชิมอาหารและช้อปปิ้งสไตล์ญี่ปุ่นแบบเต็มอิ่ม!

ในที่สุดทริปนี้ก็ได้ใส่ทาเทยามะคุโรเบะไว้ในแผน พอได้เห็นเขื่อนคุโรเบะด้วยตาตัวเองในวินาทีนั้น รู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริงเลย!
ตลอดทางนั่งพาหนะหลากหลายชนิดขึ้นเขา ยิ่งขึ้นสูงอากาศก็ยิ่งหนาว แต่ทิวทัศน์ก็ยิ่งเปิดกว้างขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเดินไปถึงจุดชมวิวแล้วมองลงไปยังทะเลสาบคุโรเบะ หุบเขาทั้งผืนเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลม แม้จะไม่ใช่ฤดูที่หิมะตกหนักแล้ว แต่หิมะที่ยังหลงเหลือเป็นหย่อมๆ บนยอดเขาเมื่อตัดกับพืชพรรณสีเขียว กลับยิ่งทำให้ทิวทัศน์ดูมีมิติมากขึ้น ถ่ายรูปมุมไหนก็ดูเหมือนโปสการ์ด
การได้ยืนรับลมหนาวและมองทิวทัศน์อันกว้างใหญ่ตรงหน้า ทำให้ความเครียดที่สะสมอยู่เหมือนถูกลมพัดหายไปในพริบตา ชอบความสงบที่ธรรมชาติมอบให้แบบนี้มากจริงๆ แนะนำว่าทุกคนควรมาสัมผัสด้วยตัวเองสักครั้งในชีวิต

คุมาโมโตะในเดือนธันวาคม อากาศเย็นสบาย พอออกจากสถานี ก็มองเห็นปราสาทคุมาโมโตะตั้งตระหง่านอยู่ไกลๆ เหมือนในรูปไม่มีผิดเลย--ตัวปราสาททั้งหลังดำทะมึนและดูเคร่งขรึม ทรงพลังจนอดหยุดมองไม่ได้
สิ่งที่อยากมาดูที่สุดในครั้งนี้คือกำแพงหิน “มุฉะกาเอชิ” ในตำนาน เมื่อได้เห็นกับตาว่ากำแพงหินที่ช่วงแรกค่อยๆ ลาดชันกลับตั้งตรงขึ้นอย่างฉับพลัน ก็ต้องยอมทึ่งกับเทคนิคการสร้างปราสาทในยุคเซ็งโงกุ แค่ยืนแหงนมองจากด้านล่างก็สัมผัสได้ถึงความกดดันเต็มๆ
ภายในหอปราสาทจัดแสดงในรูปแบบสมัยใหม่ บอกเล่าตั้งแต่สงครามที่ปราสาทแห่งนี้เคยเผชิญ ไปจนถึงกระบวนการบูรณะหลังแผ่นดินไหวรุนแรงในปี 2016 ช่วงที่ดีที่สุดคือตอนขึ้นไปถึงชั้นบนสุด อากาศที่ปลอดโปร่งในเดือนธันวาคมทำให้ทัศนวิสัยดีมาก มองเห็นทั้งตัวเมืองคุมาโมโตะและแนวเทือกเขาอาโซะที่อยู่ไกลออกไปได้อย่างทั่วถึง พร้อมรับลมเย็นๆ รู้สึกผ่อนคลายมาก
หลังเดินชมบริเวณปราสาทเสร็จ ก็แวะไปเดินเล่นที่โจไซเอ็น เหยียบย่ำไปบนใบแปะก๊วยสีเหลืองทองที่ร่วงเต็มพื้น แล้วซื้อขนมท้องถิ่นร้อนๆ มารองท้อง แม้จะขาดความเขียวชอุ่มแบบฤดูร้อน แต่อากาศต้นฤดูหนาวที่เงียบสงบและแจ่มใสแบบนี้ กลับทำให้ทริปเที่ยวปราสาทครั้งนี้มีบรรยากาศสุขุมขึ้นอีกระดับ