วัดโคฟุกุจิ | รีวิวของ wendy

มาถึงโกเบซันโนะมิยะแล้ว แน่นอนว่าต้องจัดอาหารท้องถิ่นสักมื้อ! ครั้งนี้มาที่มิซาคุ ร้านโอโคโนมิยากิที่ชูเมนูขึ้นชื่อของโกเบอย่าง “เนื้อเอ็นวัว”

ร้านนี้ได้รับความนิยมมากในย่านซันโนะมิยะ แม้แต่วันธรรมดาก็มักมีลูกค้าหนึ่งหรือสองกลุ่มรออยู่หน้าร้าน แสดงให้เห็นว่าได้รับความนิยมแค่ไหน

พื้นที่ภายในร้านไม่ใหญ่ มีที่นั่งหลักเป็นเคาน์เตอร์หนึ่งตัวกับโต๊ะสำหรับสี่คนหนึ่งโต๊ะ แม้ที่นั่งจะไม่มาก แต่เพราะลูกค้าหลายคนเลือกนั่งที่เคาน์เตอร์ กินง่าย ๆ หนึ่งจานแล้วออกไป การหมุนเวียนโต๊ะจึงค่อนข้างเร็ว หากมาคนเดียวหรือสองคน ก็มักมีโอกาสได้นั่งเร็วกว่า

โอโคโนมิยากิของที่นี่มีสองแบบ:
- **โอโคโนมิยากิแบบธรรมดา**: เป็นโอโคโนมิยากิรวมสไตล์โอซาก้า
- **โอโคโนมิยากิแบบบางกรอบ**: เป็นโอโคโนมิยากิซ้อนชั้นสไตล์โกเบ ให้สัมผัสที่โดดเด่นกว่า

ทั้งสองแบบมีรสชาติแตกต่างกัน แป้งมีกลิ่นหอมเข้มข้นของน้ำซุป เนื้อสัมผัสฟูนุ่มและมีมิติ จนอดกินต่อคำแล้วคำเล่าไม่ได้

ไม่แปลกใจเลยที่แม้แต่วันธรรมดาก็มีลูกค้าจำนวนไม่น้อยตั้งใจมาที่ร้าน การได้ลิ้มลองโอโคโนมิยากิที่มีเอกลักษณ์ท้องถิ่นแบบนี้ในโกเบ คุ้มค่าที่จะใส่ไว้ในแผนตระเวนกินจริง ๆ

หลังจากเที่ยวเมนไทโกะพาร์กเสร็จ พวกเราก็แวะไปที่โรงงานคิรินเบียร์ โกเบซึ่งอยู่ใกล้ ๆ เนื่องจากสถานที่ทั้งสองแห่งอยู่ไม่ไกลกัน จึงตัดสินใจเพิ่มโรงงานเบียร์เข้าไปในแผนการเดินทางครั้งนี้ด้วย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้มา จึงทั้งอยากรู้และคาดหวังมากขึ้นว่าเบียร์ผลิตขึ้นมาอย่างไร

ครั้งนี้พวกเราจองทัวร์ชมโรงงานไว้ล่วงหน้าแล้ว เมื่อมาถึงก็เดินตามไกด์เพื่อเรียนรู้ขั้นตอนการผลิตเบียร์ทีละขั้น ตั้งแต่วัตถุดิบไปจนถึงการหมัก ทำให้พวกเราที่ปกติเอาแต่ดื่มเบียร์ได้มีโอกาสเรียนรู้ความรู้เบื้องหลังการผลิตด้วย กว่าจะมาเป็นเบียร์หนึ่งแก้ว ที่แท้ก็มีรายละเอียดมากมายขนาดนี้!

สิ่งที่ตั้งตารอที่สุดแน่นอนว่าคือช่วงชิมท้ายทัวร์! จ่ายเพียง 500 เยนก็ได้ดื่มเบียร์สามแก้ว สามารถชิมรสชาติที่แตกต่างกันได้ในคราวเดียว ถือว่าดีทีเดียว แต่ครั้งนี้ต้องเป็นคนขับรถ แน่นอนว่าดื่มแอลกอฮอล์ไม่ได้ จึงเลือกเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์แทน ไม่นึกเลยว่าเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ก็เลือกดื่มได้สามแก้วเหมือนกัน จุดนี้ใส่ใจดีจริง ๆ

สิ่งที่ค่อนข้างน่าเสียดายคือครั้งนี้พวกเรามาเที่ยวช่วงสุดสัปดาห์ ซึ่งโรงงานไม่ได้ทำการผลิตพอดี จึงไม่ได้เห็นเครื่องจักรขนาดใหญ่กำลังทำงานและภาพการผลิตเบียร์กับตาตัวเอง เมื่อขาดบรรยากาศของการทำงานจริงไป ก็รู้สึกเหมือนยังไม่เต็มอิ่มเท่าไร และทำให้เริ่มตั้งตารอว่าคราวหน้าถ้ามีโอกาสจะเลือกมาในวันธรรมดา เพื่อดูว่าโรงงานตอนกำลังผลิตจริง ๆ เป็นอย่างไร

ทริปโรงงานเบียร์ที่จัดขึ้นแบบไม่คาดคิดครั้งนี้ ทำให้แผนที่เดิมทีแค่แวะเที่ยวระหว่างทางมีประสบการณ์น่าสนใจเพิ่มขึ้น ทั้งเยี่ยมชม เรียนรู้ และชิม โดยรวมแล้วกิจกรรมค่อนข้างครบถ้วนทีเดียว!

ถ้าชอบเบียร์อยู่แล้ว ตอนมาเที่ยวโกเบก็ลองจัดเวลาแวะมาเดินชมดู อย่าลืมจองล่วงหน้า! คราวหน้าก็อยากเลือกมาในวันธรรมดาอีกครั้ง เพื่อชดเชยส่วนการผลิตจริงที่ครั้งนี้ไม่ได้เห็น!

พอมาถึงนังกินมาจิในโกเบ เดินไปได้สักพักก็เห็นคนต่อแถวยาวมากอยู่หน้าร้านโรโชกิ เนื่องจากเป็นร้านเก่าแก่กว่าร้อยปีที่ก่อตั้งในปี 1915 และซาลาเปาหมูซึ่งเป็นเมนูเด่นก็เป็นของอร่อยที่หลายคนต้องกินเมื่อมานังกินมาจิ เลยอดสงสัยไม่ได้ว่ามีเสน่ห์อะไร จึงไปต่อแถวซื้อมาลองชิมด้วย!

พอได้มาอยู่ในมือถึงเพิ่งรู้ว่าซาลาเปาเล็กกว่าที่คิดไว้มาก เป็นลูกจิ๋ว ๆ จะเรียกว่าซาลาเปาทั่วไปก็ไม่เชิง ดูคล้ายซาลาเปาไส้หมูลูกเล็กมากกว่า ไส้มีกลิ่นหอมของเนื้อหมู รสชาติก็ใช้ได้ แต่ไม่ได้ทำให้รู้สึกทึ่งเป็นพิเศษ

เมื่อดูจากปริมาณและราคาแล้ว หากเทียบกับซาลาเปาไส้หมูของไต้หวัน ก็รู้สึกว่าราคาค่อนข้างแพงจริง ๆ อาจเป็นเพราะชื่อเสียงของร้านเก่าแก่กว่าร้อยปี พอมานังกินมาจิก็มักจะเห็นนักท่องเที่ยวมาต่อแถวเพื่อลองชิมกัน

ครั้งนี้ถือว่าได้ลองของกินชื่อดังของโกเบแล้ว ต้องได้ชิมด้วยตัวเองถึงจะรู้ว่ารสชาติเป็นอย่างไร! แต่สำหรับตัวเอง ลองชิมสักครั้งก็พอแล้ว ถ้าคราวหน้ามานังกินมาจิอีก คงเก็บท้องไว้กินของอร่อยอย่างอื่น!