ประตูกลองสึสึมิ และโดมโมเตนาชิ (สถานีคานาซาวะ) | รีวิวของ Norton Liang

โครินโบ (Korinbo) ในคานาซาวะ เป็นย่านการค้าและแหล่งช้อปปิ้งที่คึกคักที่สุดในเมืองคานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ อยู่ห่างจากสวนเค็นโรคุเอ็น ปราสาทคานาซาวะ และพิพิธภัณฑ์ศิลปะศตวรรษที่ 21 โดยใช้เวลาเดินเพียงประมาณ 10-15 นาที
ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของถนนประดับไฟในโครินโบ: ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายนถึงกลางเดือนกุมภาพันธ์ของปีถัดไป แนวต้นเคยากิริมถนนในย่านโครินโบจะประดับไฟ LED ประมาณ 110,000 ดวง

บนถนนฮิงาชิชายะแห่งคานาซาวะ “ชิมะ” หมายถึง “โรงน้ำชาเกอิชาชิมะ” (Ochaya Shima) ซึ่งเป็นอาคารประวัติศาสตร์ที่รัฐบาลญี่ปุ่นกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ
โรงน้ำชาแห่งนี้สร้างขึ้นในปีบุนเซที่ 3 (ค.ศ. 1820) เป็นหนึ่งในอาคารที่มีมาตั้งแต่ช่วงเริ่มก่อตั้งย่านฮิงาชิชายะ และเป็นหนึ่งในอาคารโรงน้ำชาเพียงไม่กี่แห่งในพื้นที่ที่ยังคงรักษาสภาพดั้งเดิมจากช่วงปลายสมัยเอโดะไว้ได้อย่างสมบูรณ์ ในสมัยเอโดะ โรงน้ำชาเป็นสถานบันเทิงหรูหราสำหรับพ่อค้าผู้มั่งคั่งและชนชั้นสูงโดยเฉพาะ เพื่อชมการแสดงของเกอิชา (การร้องรำและดนตรี) โดยห้ามประชาชนทั่วไปเข้า
จุดเด่นของการเยี่ยมชม “ชิมะ”:
สัมผัสบรรยากาศสมัยเอโดะ: ภายในอาคารแทบไม่ได้รับการดัดแปลง และยังคงการจัดสรรพื้นที่ในสมัยนั้นไว้ เช่น ห้องจัดเลี้ยงบนชั้นสอง ห้องรับรองที่ไม่มีตู้เสื้อผ้า ห้องเตรียมตัวของเกอิชา และสวนขนาดเล็กอันประณีต
นิทรรศการทางวัฒนธรรม: ภายในจัดแสดงเครื่องดนตรีที่เกอิชาใช้ (เช่น ชามิเซ็น) อุปกรณ์แต่งหน้า เครื่องเรือนเครื่องเขินในสมัยนั้น และสิ่งของอื่น ๆ ทำให้ได้สัมผัสส่วนหนึ่งของโลกวัฒนธรรมเกอิชาอันหรูหราในยุคนั้น
ลิ้มรสมัทฉะ: ผู้เข้าชมสามารถลิ้มรสมัทฉะและวากาชิที่ห้องน้ำชา “คันซงอัน” บนชั้นหนึ่ง พร้อมชมสวนขนาดเล็กและเพลิดเพลินกับช่วงบ่ายอันเงียบสงบ (มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม)
ข้อมูลที่เป็นประโยชน์:
เวลาเปิด: โดยทั่วไปประมาณ 09:30 ถึง 17:30 น. เปิดตลอดทั้งปี
ค่าเข้าชม: ราคาบัตรทั่วไปประมาณ 500 เยน
ที่อยู่: 1-13-21 ฮิงาชิยามะ เมืองคานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ
การเยี่ยมชม “ชิมะ” เป็นหนึ่งในวิธีที่ดีที่สุดในการทำความรู้จักวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์โรงน้ำชาอันเป็นเอกลักษณ์ของคานาซาวะอย่างลึกซึ้ง

ย่านฮิงาชิชายะ (Higashi Chaya District) เป็นย่านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่เป็นตัวแทนของเมืองคานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น และยังเป็นย่านที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาย่านโรงน้ำชาหลักทั้งสามแห่งของคานาซาวะ
ลักษณะเด่นและประวัติศาสตร์
• ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์: ก่อตั้งขึ้นในปี 1820 (ปีบุนเซที่ 3) เมื่อรัฐบาลแคว้นรวบรวมโรงน้ำชาที่กระจัดกระจายอยู่รอบเมืองปราสาทมาบริหารจัดการร่วมกัน ปัจจุบันได้รับการกำหนดให้เป็น “เขตอนุรักษ์กลุ่มอาคารแบบดั้งเดิมที่สำคัญของชาติ”
• รูปแบบสถาปัตยกรรม: สองข้างทางยังคงมีบ้านมาจิยะไม้สองชั้นที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยเอโดะ ชั้นหนึ่งมีหน้าต่างไม้ระแนงถี่ละเอียด (เรียกว่า “คิมุสุโกะ”) ส่วนชั้นสองเป็นห้องแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม