ตลาดโอมิโจ | รีวิวของ Norton Liang

โกคายามะเป็นหมู่บ้านกัสโชที่ตั้งอยู่ในเมืองนันโตะ จังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมร่วมกับชิราคาวาโกะ
ประกอบด้วยหมู่บ้านหลัก 2 แห่ง ได้แก่ ไอโนคุระและสึกานุมะ จุดเด่นคือยังคงอนุรักษ์บ้านมุงหญ้าคาแบบ “กัสโชสึคุริ” ที่มีหลังคาลาดชันไว้ สถาปัตยกรรมรูปแบบนี้ถือกำเนิดขึ้นเพื่อรับมือกับหิมะตกหนักในฤดูหนาว เมื่อเทียบกับชิราคาวาโกะที่มีขนาดใหญ่กว่า โกคายามะมีนักท่องเที่ยวค่อนข้างน้อย จึงยิ่งดูเงียบสงบ
จุดเด่นหลัก
มรดกโลก: ในปี 1995 หมู่บ้านกัสโชแห่งโกคายามะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์การยูเนสโกร่วมกับชิราคาวาโกะในจังหวัดกิฟุ
สถาปัตยกรรมกัสโชสึคุริ: มีบ้านมุงหญ้าคาเก่าแก่จำนวนมาก หลังคามีรูปทรงคล้ายมือสองข้างพนมเข้าหากัน การออกแบบนี้ช่วยให้หิมะที่ทับถมไหลลงมาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เหมาะกับสภาพอากาศที่มีหิมะตกมากในท้องถิ่น
หมู่บ้านหลัก 2 แห่ง:
ไอโนคุระ:: มีขนาดใหญ่กว่า มีบ้านกัสโชประมาณ 23 หลัง และเป็นหมู่บ้านกัสโชที่ใหญ่ที่สุดในโกคายามะ
สึกานุมะ:: มีขนาดเล็กกว่า มีบ้านกัสโชประมาณ 9 หลัง และเงียบสงบยิ่งกว่า
บรรยากาศสบายๆ: เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวค่อนข้างน้อย โกคายามะจึงมอบประสบการณ์ท่องเที่ยวที่สงบกว่า
ทิวทัศน์สวยงามทั้งสี่ฤดู: แต่ละฤดูมีความงามแตกต่างกัน เช่น ความเขียวขจีในฤดูใบไม้ผลิ ใบเมเปิลสีแดงในฤดูใบไม้ร่วง และทิวทัศน์หิมะในฤดูหนาว
สถานที่แนะนำให้เยี่ยมชม
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านไอโนคุระ:: สามารถเรียนรู้วิถีชีวิตของหมู่บ้านได้อย่างลึกซึ้ง
บ้านอิวาเสะ:: มีประวัติประมาณ 300 ปี เป็นหนึ่งในอาคารกัสโชสึคุริที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโกคายามะและชิราคาวาโกะ อีกทั้งยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติ สามารถเข้าชมภายในและเรียนรู้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องได้
บ้านฮาบะ:: ยังคงอนุรักษ์รูปแบบสถาปัตยกรรมกัสโชสึคุริในยุคแรกไว้ ปัจจุบันสามารถชมได้จากภายนอก

สวนปราสาทคานาซาวะ

　ในปีเท็นโชที่ 11 (ค.ศ. 1583) มาเอดะ โทชิอิเอะได้เข้าครองปราสาทคานาซาวะ หลังจากนั้นจึงเริ่มก่อสร้างปราสาทอย่างจริงจัง กล่าวกันว่าโทชิอิเอะได้เชิญทาคายามะ อูคง ไดเมียวคริสเตียนผู้มีชื่อเสียงมาเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างปราสาท การย้ายประตูโอเตะจากนิชิโจงูจิไปยังโอซากะงูจิก็เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้โดยประมาณ อย่างไรก็ตาม ขณะนั้นภายในปราสาทมีคฤหาสน์ของขุนนางคนสำคัญอยู่ ทำให้ตัวเขตปราสาทไม่ได้กว้างขวางนัก หลังจากหอปราสาทถูกฟ้าผ่าและไฟไหม้ในปีเคโจที่ 7 (ค.ศ. 1602) ก็ไม่ได้มีการสร้างหอปราสาทขึ้นใหม่อีก ต่อมามีการสร้างหอคอยสามชั้นในเขตฮมมารุ และสร้างพระตำหนักในเขตนิโนะมารุ
　หลังเกิดเพลิงไหม้ในปีคันเอที่ 8 (ค.ศ. 1631) โครงสร้างของปราสาทได้เปลี่ยนไป เนื่องจากมีการขยายเขตนิโนะมารุและผันน้ำทัตสึมิเข้ามา เป็นต้น ส่วนคฤหาสน์ซามูไรก็ถูกย้ายออกไปนอกปราสาท หลังจากนั้นมีการขุดคูน้ำชั้นใน และใช้ดินที่ขุดขึ้นมาจัดวางเขตคุรุวะต่าง ๆ
　เหตุเพลิงไหม้ในปีโฮเรกิที่ 9 (ค.ศ. 1759) เผาทำลายปราสาทไปเกือบทั้งหมด ในการสร้างใหม่หลังจากนั้นได้ให้ความสำคัญกับการใช้งานจริง โดยบูรณะพื้นที่โดยมีนิโนะมารุเป็นศูนย์กลาง และไม่ได้สร้างหอคอยในฮมมารุขึ้นใหม่ ไซกุโช (โรงงานขนาดเล็ก) ก็ถูกย้ายจากชินมารุไปยังโดกาตะในช่วงเวลานี้เช่นกัน ส่วนประตูอิชิคาวะที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันได้รับการสร้างขึ้นใหม่ภายหลังในปีเท็มเมที่ 8 (ค.ศ. 1788)
　หอคอยฮิชิ อาคารนางายะโกจิกเค็น และหอคอยต่อเนื่องประตูฮาชิซูเมะที่ได้รับการบูรณะในปีเฮเซที่ 13 (ค.ศ. 2001) เป็นการจำลองอาคารที่สร้างขึ้นใหม่หลังเหตุเพลิงไหม้ในนิโนะมารุเมื่อปีบุนกะที่ 5 (ค.ศ. 1808) และถูกไฟไหม้ในเหตุเพลิงไหม้ปีเมจิที่ 14 (ค.ศ. 1881) โดยฟื้นคืนทัศนียภาพในสมัยอันเซขึ้นมาอีกครั้ง

โครินโบ (Korinbo) ในคานาซาวะ เป็นย่านการค้าและแหล่งช้อปปิ้งที่คึกคักที่สุดในเมืองคานาซาวะ จังหวัดอิชิกาวะ อยู่ห่างจากสวนเค็นโรคุเอ็น ปราสาทคานาซาวะ และพิพิธภัณฑ์ศิลปะศตวรรษที่ 21 โดยใช้เวลาเดินเพียงประมาณ 10-15 นาที
ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของถนนประดับไฟในโครินโบ: ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายนถึงกลางเดือนกุมภาพันธ์ของปีถัดไป แนวต้นเคยากิริมถนนในย่านโครินโบจะประดับไฟ LED ประมาณ 110,000 ดวง