สวนปราสาทคานาซาวะ
ในปีเท็นโชที่ 11 (ค.ศ. 1583) มาเอดะ โทชิอิเอะได้เข้าครองปราสาทคานาซาวะ หลังจากนั้นจึงเริ่มก่อสร้างปราสาทอย่างจริงจัง กล่าวกันว่าโทชิอิเอะได้เชิญทาคายามะ อูคง ไดเมียวคริสเตียนผู้มีชื่อเสียงมาเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างปราสาท การย้ายประตูโอเตะจากนิชิโจงูจิไปยังโอซากะงูจิก็เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้โดยประมาณ อย่างไรก็ตาม ขณะนั้นภายในปราสาทมีคฤหาสน์ของขุนนางคนสำคัญอยู่ ทำให้ตัวเขตปราสาทไม่ได้กว้างขวางนัก หลังจากหอปราสาทถูกฟ้าผ่าและไฟไหม้ในปีเคโจที่ 7 (ค.ศ. 1602) ก็ไม่ได้มีการสร้างหอปราสาทขึ้นใหม่อีก ต่อมามีการสร้างหอคอยสามชั้นในเขตฮมมารุ และสร้างพระตำหนักในเขตนิโนะมารุ
หลังเกิดเพลิงไหม้ในปีคันเอที่ 8 (ค.ศ. 1631) โครงสร้างของปราสาทได้เปลี่ยนไป เนื่องจากมีการขยายเขตนิโนะมารุและผันน้ำทัตสึมิเข้ามา เป็นต้น ส่วนคฤหาสน์ซามูไรก็ถูกย้ายออกไปนอกปราสาท หลังจากนั้นมีการขุดคูน้ำชั้นใน และใช้ดินที่ขุดขึ้นมาจัดวางเขตคุรุวะต่าง ๆ
เหตุเพลิงไหม้ในปีโฮเรกิที่ 9 (ค.ศ. 1759) เผาทำลายปราสาทไปเกือบทั้งหมด ในการสร้างใหม่หลังจากนั้นได้ให้ความสำคัญกับการใช้งานจริง โดยบูรณะพื้นที่โดยมีนิโนะมารุเป็นศูนย์กลาง และไม่ได้สร้างหอคอยในฮมมารุขึ้นใหม่ ไซกุโช (โรงงานขนาดเล็ก) ก็ถูกย้ายจากชินมารุไปยังโดกาตะในช่วงเวลานี้เช่นกัน ส่วนประตูอิชิคาวะที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันได้รับการสร้างขึ้นใหม่ภายหลังในปีเท็มเมที่ 8 (ค.ศ. 1788)
หอคอยฮิชิ อาคารนางายะโกจิกเค็น และหอคอยต่อเนื่องประตูฮาชิซูเมะที่ได้รับการบูรณะในปีเฮเซที่ 13 (ค.ศ. 2001) เป็นการจำลองอาคารที่สร้างขึ้นใหม่หลังเหตุเพลิงไหม้ในนิโนะมารุเมื่อปีบุนกะที่ 5 (ค.ศ. 1808) และถูกไฟไหม้ในเหตุเพลิงไหม้ปีเมจิที่ 14 (ค.ศ. 1881) โดยฟื้นคืนทัศนียภาพในสมัยอันเซขึ้นมาอีกครั้ง
