ถนนหินปูชูริคินโจโจ | รีวิวของ 一個漸漸喜歡上慢旅的人

ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่มาเที่ยวชมวิวยามค่ำคืนบนภูเขาอินาซายามะในนางาซากิ โดยขึ้นกระเช้าจากศาลเจ้าที่อยู่เชิงเขา ด้วยประสบการณ์จากครั้งแรก ครั้งนี้จึงรู้สึกสบายใจขึ้นมาก ไม่อย่างนั้นระหว่างเดินจากจุดลงรถบัสไปยังศาลเจ้า การหาทางท่ามกลางความมืดคงทำให้รู้สึกกังวลอยู่เล็กน้อยจริงๆ

เมื่อนั่งกระเช้าถึงยอดเขาก็จะมาถึงสวนสาธารณะอินาซายามะ เดินตามทางไปเพียงเล็กน้อยก็จะพบกับจุดชมวิวที่มองเห็นทัศนียภาพได้ยอดเยี่ยม หลังค่ำลงในเดือนพฤศจิกายน ลมบนภูเขาเริ่มเย็นอย่างเห็นได้ชัด โชคดีที่เตรียมกาแฟร้อนๆ ไว้หนึ่งแก้ว ท่ามกลางอากาศเย็นเล็กน้อย ได้นั่งจิบกาแฟร้อนพร้อมกับชมวิวยามค่ำคืนมูลค่าล้านดอลลาร์ตรงหน้าอย่างเงียบๆ เป็นช่วงเวลาที่เพลิดเพลินมากจริงๆ สมกับที่เป็น “สามวิวยามค่ำคืนแห่งใหม่” ที่มีชื่อเสียงระดับโลก เมื่อได้เห็นแสงไฟระยิบระยับที่ทอดตัวตามภูเขาและริมทะเลด้วยตาตัวเอง แสงไฟจากอาคารที่เรียงรายอย่างหนาแน่นบนเนินเขาสอดประสานกับผิวน้ำบริเวณท่าเรือเป็นผืนเดียวกัน เป็นทิวทัศน์ที่ทั้งยิ่งใหญ่และโรแมนติกจริงๆ และได้ทิ้งความทรงจำจากการเดินทางที่แตกต่างออกไป

เพราะชอบแพนด้าแดงมาก แทบทุกครั้งที่ไปเที่ยวญี่ปุ่นจึงมักค้นหาเป็นพิเศษว่าเมืองนั้นมีสวนสัตว์ให้ไปตามหาพวกมันหรือไม่ ครั้งนี้เมื่อมาฟุกุโอกะ แน่นอนว่าจัดเวลาไว้ครึ่งวันโดยไม่ลังเล เพื่อไปเยียวยากายใจที่สวนสัตว์และสวนพฤกษศาสตร์เมืองฟุกุโอกะ

ที่นี่อยู่ใกล้ตัวเมืองมาก นั่งรถบัสมาก็ถึงได้ง่าย อีกทั้งสวนสัตว์กับสวนพฤกษศาสตร์ยังเชื่อมถึงกัน บรรยากาศเขียวขจี เดินเที่ยวได้อย่างสบาย สิ่งที่โชคดีที่สุดคือวันที่ไปตรงกับช่วงที่ผู้ดูแลกำลังฝึกแพนด้าแดงพอดี จึงมีโอกาสได้ชมพวกมันมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ดูแลอย่างใกล้ชิด และปีนขึ้นลงโครงไม้อย่างคล่องแคล่ว น่ารักสุดๆ แบบไม่มีอะไรเทียบได้ ทางสวนยังใส่ใจจัดม้านั่งไว้ข้างพื้นที่จัดแสดง จึงได้นั่งบนม้านั่งเงียบๆ มองพวกมันนั่งเหม่อและกินอาหาร เพลิดเพลินกับช่วงเวลาเยียวยาที่เป็นของตัวเอง การได้ถูกสิ่งมีชีวิตตัวน้อยแสนน่ารักเหล่านี้ละลายหัวใจระหว่างการเดินทาง เป็นเรื่องที่มีความสุขมากจริงๆ บางทีนี่อาจเป็นความหมายของการเดินทางก็ได้

นี่เป็นครั้งที่สองที่มาเยือนนางาซากิ ครั้งก่อนพลาดเพราะเวลาไม่พอ จึงอยากมาเที่ยวชมไชน่าทาวน์นางาซากิที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในสามไชน่าทาวน์ใหญ่ของญี่ปุ่นมาตลอด ครั้งนี้ตั้งใจนั่งรถรางมาโดยเฉพาะ หลังจากเที่ยวชมเดจิมะที่อยู่ใกล้ ๆ เสร็จแล้วก็แวะมาเดินเล่นเช็กอินด้วย

เมื่อเดินผ่านซุ้มประตูสีแดงอันโดดเด่น ก็จะพบร้านเล็ก ๆ มากมายที่ขายอาหารจีนและของฝาก เช่น ร้านชื่อดังอย่างโซชูรินที่พบได้ตามสถานีรถไฟ หรือโคซันโรที่ได้รับความนิยมมาก แต่พูดตามตรง เนื่องจากถนนไม่ได้กว้างมาก พอคนมารวมตัวกันก็รู้สึกแออัดเล็กน้อย ประกอบกับปกติไม่ค่อยชอบเบียดเสียดกับผู้คนอยู่แล้ว จึงเดินชมบรรยากาศต่างแดนเพียงรอบสั้น ๆ ก่อนตัดสินใจไปต่อที่โยสโซ ร้านเก่าแก่ในท้องถิ่น เพื่อรับประทานชาวันมูชิเมนูขึ้นชื่อกับกุ้งทอดแสนอร่อย

แม้ไชน่าทาวน์นางาซากิจะไม่ได้มีขนาดใหญ่เท่าที่จินตนาการไว้ แต่หากกำลังเที่ยวชมบริเวณเดจิมะใกล้ ๆ การแวะมาสัมผัสบรรยากาศประวัติศาสตร์ชาวจีนในท้องถิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่ไม่เลว