• มาโอโนะมิจิทั้งที แน่นอนว่าห้ามพลาดอาหารขึ้นชื่อที่เป็นตัวแทนของท้องถิ่นอย่าง “ราเมนโอโนะมิจิ”! จุดเด่นคือซุปโชยุที่เคี่ยวจากกระดูกไก่และปลาตัวเล็กจากทะเลเซโตะใน เสิร์ฟพร้อมเส้นแบนเหนียวนุ่ม ที่พิเศษที่สุดคือมันหมูส่วนหลังที่ลอยเป็นชิ้น ๆ อยู่บนหน้าซุป ช่วยเพิ่มกลิ่นหอมเข้มข้น รสชาติแบบนี้มีที่มาย้อนไปถึงวัฒนธรรมร้านแผงลอยก่อนสงคราม และค่อย ๆ พัฒนากลายเป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่นหลังสงคราม จนถึงปัจจุบันก็มีประวัติศาสตร์เกือบร้อยปีแล้ว

    เดิมทีเล็งร้านอิจิบังคังที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงไว้แล้ว แต่ไม่คิดว่าจะเจอร้านหยุดประจำวันศุกร์ จึงต้องเปลี่ยนแผนกะทันหัน รีบค้นหาร้านอื่นที่รีวิวดีทางออนไลน์ สุดท้ายตัดสินใจไปที่ “คูไค” ซุปโชยุสูตรคลาสสิกเข้มข้นแต่ไม่เลี่ยน หมูชาชูชิ้นหนากินคู่กับหน่อไม้ซอยของโปรด อิ่มอร่อยมาก ภายในร้านยังมีราเมนโอโนะมิจิเลมอนสูตรพิเศษ กลิ่นผลไม้สดชื่นช่วยเพิ่มรสชาติที่แตกต่างให้กับซุปแบบดั้งเดิม จำกัดวันละ 20 ชาม ถ้าอยากลองของแปลกใหม่ต้องรีบมา! ที่ดีที่สุดคือโชคดีได้ที่นั่งริมหน้าต่าง ระหว่างลิ้มรสราเมนร้อน ๆ ก็ชมวิวท่าเรือโอโนะมิจิไปด้วย ใช้เวลามื้อกลางวันอันแสนสุขอย่างเงียบสงบ

  • ตอนไปมีคนต่อคิวยาวแล้ว รอเกือบ 20 นาที สั่งราเมนหมูคาคุนิหนึ่งชามกับเกี๊ยวซ่าทอด หมูคาคุนิคล้ายหมูพะโล้แบบบ้านเรา รสชาติเข้าเนื้อดี แต่เนื้อสัมผัสไม่นุ่มพอ ค่อนข้างแข็ง น้ำซุปก็ใช้ได้ และถือว่าเป็นรสชาติที่ถูกปากคนไต้หวัน