รายการรีวิวของ วัดยามาเดระ (โฮจุซัง ริชชาคุจิ)

สิ่งที่เหนื่อยที่สุดในการปีนขึ้นวัดยามาเดระไม่ใช่อาการปวดขา แต่เป็นบันไดหินกว่าพันขั้นที่ดูเหมือนจะปีนไม่หมดเสียที! ตลอดทางทั้งสองข้างเต็มไปด้วยต้นสนซีดาร์สูงตระหง่านที่ปกคลุมด้วยหิมะหนาและโคมไฟหินเก่าแก่ ระหว่างปีนไปหอบไปก็ยังต้องคอยระวังว่าหิมะใต้เท้าจะลื่นหรือไม่ แต่ถ้าอดทนจนขึ้นไปถึงได้ วิวตรงหน้าจะทำให้รู้สึกว่าความเหนื่อยยากทั้งหมดนั้นคุ้มค่าอย่างแน่นอน
เมื่อยืนข้างวัดเก่าใกล้ก้อนหินยักษ์แล้วมองลงไป เบื้องไกลคือแนวเทือกเขาสีขาวโพลนที่ทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้า เมืองเล็ก ๆ และหลังคาบ้านด้านล่างถูกหิมะขาวคลุมราวกับเคลือบน้ำตาล เมื่อประกอบกับดวงอาทิตย์ดวงโตเหนือศีรษะและท้องฟ้าสีครามไร้เมฆ ภาพทั้งหมดช่างยิ่งใหญ่อลังการอย่างที่สุด ความรู้สึกที่ได้ผจญภัยไปตามเส้นทางบนภูเขาโบราณท่ามกลางหิมะโปรยปราย พร้อมกับเพลิดเพลินกับวิวไร้สิ่งบดบังบนยอดเขา เป็นความทรงจำในดินแดนหิมะที่สะใจและน่าประทับใจที่สุดตลอดการเดินทางอย่างแน่นอน!
ค่อย ๆ ก้าวขึ้นบันไดทีละขั้น เกล็ดหิมะใต้ฝ่าเท้าส่งเสียงกรอบแกรบ รอบด้านเงียบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงหายใจ ต้นไม้โดยรอบมีรูปร่างแปลกตาเพราะหิมะที่เกาะทับถม ราวกับงานประติมากรรมน้ำแข็งและหิมะจากธรรมชาติ เมื่อปีนจนเริ่มหายใจไม่ทันแล้วหยุดหันกลับไปมอง แสงอาทิตย์สาดลงบนพื้นหิมะและยอดเขาพอดีจนเปล่งประกายเจิดจ้า ความรู้สึกราวกับแยกตัวออกจากโลกภายนอกนั้นทำให้ลืมความกังวลทั้งหมดได้จริง ๆ
แม้กระบวนการที่ต้องทุ่มทั้งแรงกายและกำลังใจไปกับการชมทิวทัศน์อันงดงามนี้จะทำให้ขาล้าไปหมดจริง ๆ แต่เมื่อยืนอยู่บนจุดสูงสุดและมองลงไปทั่วทั้งหุบเขา ความตื่นตะลึงและความปลอดโปร่งในใจก็ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย หากอยากสัมผัสทิวทัศน์หิมะในฤดูหนาวของญี่ปุ่นที่แท้จริงและน่าตื่นตาที่สุด ที่นี่คือสถานที่คลาสสิกที่ต้องมาเยือนอย่างแน่นอน

เมื่อก้าวเข้าสู่ “โฮจุซัง ริชชาคุจิ” (ยามาเดระ) แล้วเดินขึ้นบันไดหินไปเรื่อย ๆ ระหว่างทางจะสัมผัสได้ถึงอารมณ์อันลึกซึ้งจากบทกวีของมัตสึโอะ บาโชที่ว่า “ความเงียบสงัด เสียงจักจั่นซึมลึกเข้าไปในโขดหิน” ตลอดทางมีสะพานเล็กเก่าแก่ พระจิโซ ตลอดจนรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ของมัตสึโอะ บาโชกับโซระ ศิษย์ของเขา ผืนป่าเขียวชอุ่มทำให้การปีนเขาครั้งนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศเงียบสงบ
เมื่อขึ้นไปถึงยอดเขา ศาลาโนเคียวโดและศาลาไคซันโดที่ตั้งตระหง่านอยู่บนหน้าผาก็ปรากฏแก่สายตา เมื่อมองจากที่สูงออกไปยังหุบเขาและแนวเทือกเขาสลับซับซ้อน ทิวทัศน์อันยิ่งใหญ่ก็ช่วยคลายความเหนื่อยล้าจากการขึ้นบันไดได้ในทันที! ไม่ว่าจะอยากทดสอบกำลังขา แสวงหาความสงบทางใจ หรือชมธรรมชาติอันน่าตื่นตา ยามาเดระก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับคลาสสิกของยามากาตะที่ไม่ควรพลาดอย่างแน่นอน!

ท้องฟ้าสีเทาขาวดูต่ำลงมา เมฆหนาทึบทำให้แนวภูเขาไกล ๆ ค่อย ๆ จางเข้าไปในหมอก เหมือนภาพหมึกจีนที่ค่อย ๆ ฟุ้งออกมา ความยิ่งใหญ่แบบไม่อวดตัวนี้กลับให้พลังมากกว่าวันฟ้าใสเสียอีก
เมืองเล็กตรงเชิงเขาถูกหิมะห่อหุ้มไว้อย่างอ่อนโยน หลังคาแต่ละหลังปูด้วยสีขาวอย่างเป็นระเบียบ แม่น้ำและสะพานพาดผ่านอยู่ตรงกลาง ทำให้ภาพไม่เงียบสงบจนเกินไป กลับเพิ่มความรู้สึกอุ่นใจว่าไออุ่นของชีวิตผู้คนยังคงอยู่

ได้สัมผัสเส้นทางฝึกตนแบบพระนักบำเพ็ญอย่างแท้จริง

ถ้ามาวัดยามาเดระในฤดูหนาว ควรใส่รองเท้าที่ยึดเกาะดีและกันลื่น โดยเฉพาะตอนลงเขา มีหลายคนเผลอลื่นล้ม และบางช่วงต้องจับเชือกเดิน

ค่อย ๆ เดินขึ้นแบบไม่รีบ ยิ่งสูงขึ้นวิวก็ยิ่งเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ กว่าจะถึงยอดเขาก็แค่ชั่วโมงนิด ๆ เอง ไม่เหนื่อยอย่างที่คิด

ยามาเดระให้ความรู้สึกเหมือนเป็นสถานที่ฝึกตนของพระสายบำเพ็ญ ต้องใช้ขาเดินปีนขึ้นไปถึงยอดเขาเอง ระหว่างทางค่อนข้างเหนื่อย แต่ก็มีวิวสวย ๆ อยู่รอบตัว ทำให้รู้สึกว่ามาแล้วคุ้ม

ยามาเดระ สมชื่อจริง ๆ เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนภูเขาเลย!

หิมะหนามาก ทำให้การปีนยากขึ้นเยอะ แต่พอขึ้นไปถึงด้านบนแล้วก็รู้สึกว่าคุ้มค่ามาก

ไม่คิดว่าจะเหนื่อยขนาดนี้ เดินขึ้นบันไดเกือบพันขั้น โชคดีที่ยังพยายามต่อจนถึงสุดทาง วิวบนยอดเขาสวยมาก