เมื่อมาถึงศาลเจ้าอาราคุระฟูจิเซ็นเก็น สิ่งแรกที่มาต้อนรับเราไม่ใช่วิวสวยๆ แต่เป็นบันไดที่เรียงยาวจนมองไม่เห็นปลายทาง! พอเงยหน้ามอง บันไดก็ทอดยาวขึ้นไปเรื่อยๆ ให้ความรู้สึกเหมือนปีนเท่าไรก็ไม่ถึงปลายทางจริงๆ ตอนแรกยังมั่นใจเต็มที่ คิดว่าค่อยๆ เดินไปก็คงไม่มีปัญหา แต่ปรากฏว่าปีนไปได้ไม่นานก็เริ่มหอบ ขาทั้งสองข้างก็ยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างทางต้องคอยบอกตัวเองตลอดว่าทนอีกหน่อย ปีนอีกไม่กี่ขั้น แต่สุดท้ายก็อดหยุดพักหลายครั้งไม่ได้ ถึงกับเริ่มสงสัยนิดๆ ว่าทำไมตัวเองต้องจัดทริปนี้ไว้ด้วย
แต่ไหนๆ ก็มาแล้ว แน่นอนว่าต้องพยายามปีนขึ้นไปให้ถึงยอดเขา! ในที่สุดเมื่อขึ้นมาถึงที่สูง ทิวทัศน์ตรงหน้าก็ทำให้ลืมความเหนื่อยเมื่อครู่ไปทันที มองเห็นภูเขาไฟฟูจิที่อยู่ไกลออกไปได้อย่างเต็มตา รูปทรงอันยิ่งใหญ่ของภูเขาดูโดดเด่นและงดงามเป็นพิเศษภายใต้ท้องฟ้าสีคราม บ้านเรือนและถนนที่เรียงรายหนาแน่นบริเวณเชิงเขา ผสานกับแนวภูเขาซ้อนกันเป็นชั้นๆ ในระยะไกล กลายเป็นทิวทัศน์ที่สวยมาก ยืนรับลมอ่อนๆ อยู่บนที่สูงและชมความงามของภูเขาไฟฟูจิอย่างเงียบๆ ก็อดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปไม่หยุดไม่ได้ อยากเก็บทุกมุมไว้เป็นที่ระลึก
ที่นี่ยังเป็นจุดถ่ายรูปที่หลายคนต้องมาเยือนเมื่อเดินทางมาบริเวณรอบภูเขาไฟฟูจิ แม้ว่าระหว่างทางที่ปีนขึ้นมาจะเหนื่อยมาก แต่เมื่อได้เห็นภูเขาไฟฟูจิอยู่ตรงหน้าด้วยตาตัวเอง ความรู้สึกตื่นตะลึงนั้นยากจะบรรยายเป็นคำพูดจริงๆ พูดได้เพียงว่าวิวสวยๆ ไม่ได้มาอย่างง่ายดาย ครั้งนี้เป็นทิวทัศน์ที่แลกมาด้วยสองขาอย่างแท้จริง! แนะนำว่าทุกคนควรสวมรองเท้าที่เดินสบาย และเผื่อเวลาให้เพียงพอสำหรับค่อยๆ ปีนขึ้นมา ตอนลงเขาเมื่อมองบันไดยาวเหยียดสายนั้น ถึงได้รู้ว่าเมื่อกี้ปีนขึ้นมาเยอะขนาดนี้จริงๆ ขาทั้งสองข้างเริ่มประท้วงแล้ว!
