รีวิวของ 一個漸漸喜歡上慢旅的人 หน้า 12/23

ครั้งนี้นั่งรถไฟจากเซนไดไปยังมัตสึชิมะในภูมิภาคโทโฮคุ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามทิวทัศน์งามของญี่ปุ่น เดิมคิดว่าจะได้เห็นนักท่องเที่ยวเนืองแน่น แต่พอลงจากรถกลับพบกับความเงียบสงบที่หาได้ยาก ระหว่างทางไม่เพียงมีทิวทัศน์อ่าวที่งดงามจนแทบหยุดหายใจ และวัดเก่าแก่ที่เปี่ยมด้วยเรื่องราวทางประวัติศาสตร์เท่านั้น ในอากาศยังอบอวลด้วยกลิ่นหอมยั่วยวนของหอยนางรมย่าง การเดินเล่นในมัตสึชิมะจึงสบายและผ่อนคลายมาก

เมื่อเดินไปถึงสะพานฟุกุอุระสีแดงที่เชื่อมไปยังเกาะเล็ก ๆ ก็บังเอิญเห็นป้ายมิตรภาพไต้หวัน–ญี่ปุ่น เมื่อลองหยุดอ่านข้อความเงียบ ๆ จึงได้รู้ว่า หลังเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ 3.11 ในปีนั้น ผู้ประกอบการเรือท่องเที่ยวที่ทะเลสาบสุริยันจันทราในไต้หวันเคยริเริ่มระดมเงินบริจาคเพื่อช่วยให้การท่องเที่ยวในพื้นที่กลับมาฟื้นตัวอีกครั้ง

การเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการมาชมทิวทัศน์อันงดงามเท่านั้น ระหว่างเดินไปตามถนนและโบราณสถานในมัตสึชิมะ ยังทำให้มองเห็นความลุ่มลึกของประวัติศาสตร์และพลังชีวิตอันเข้มแข็งในการฟื้นฟูหลังภัยพิบัติได้อย่างชัดเจน เรื่องราวที่ถักทอด้วยน้ำใจของผู้คนเช่นนี้ ดูเหมือนจะทำให้ทิวทัศน์ของมัตสึชิมะอบอุ่นและน่าประทับใจเป็นพิเศษ

เมื่อมาเซ็นได อาหารขึ้นชื่อสุดคลาสสิกที่พลาดไม่ได้เลยคือลิ้นวัว ก่อนออกเดินทางหาข้อมูลมาอย่างเต็มที่ จุดหมายแรกจึงเป็นทันยะ เซ็นจิโร สาขาหลักหน้าสถานีเซ็นไดที่เดินทางสะดวก เนื่องจากอยู่ใกล้ที่พักมาก หลังรับบัตรคิวแล้ว ยังสามารถเดินผ่านทางเชื่อมลอยฟ้าที่เชื่อมต่อไปทั่วเพื่อแวะเที่ยวห้างสรรพสินค้าใกล้ ๆ ได้ ทำให้การช้อปปิ้งและการกินของอร่อยต่อเนื่องกันอย่างลงตัว สะดวกมาก

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในร้าน กลิ่นหอมของถ่านที่โชยมาก็กระตุ้นความอยากอาหารในทันที เหล่าเชฟกำลังย่างเนื้อชนิดต่าง ๆ อย่างกระฉับกระเฉงในครัวกึ่งเปิด สั่งลิ้นวัวหั่นหนาเมนูเด่นแบบคลาสสิกมากินคู่กับข้าวญี่ปุ่นสีขาวที่หอมนุ่มหนึบ เพียงปรุงรสด้วยเกลืออย่างเรียบง่าย ก็เก็บทั้งกลิ่นหอมเกรียมจากการย่างถ่านและความหวานสดของน้ำเนื้อไว้ได้อย่างลงตัว สัมผัสเด้งหนึบและชุ่มฉ่ำทำให้กินครั้งเดียวก็ยากจะลืม จนถึงตอนนี้ มื้อเย็นลิ้นวัวที่เซ็นไดมื้อนั้นยังคงครองอันดับหนึ่งในใจ

ตอนมาเยือนยามากาตะในฤดูร้อน ได้เห็น “ซาโตนิชิกิ” สายพันธุ์ชั้นเลิศที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นราชาแห่งเชอร์รีด้วยตาตัวเองเป็นครั้งแรก โชคดีมากที่ได้ซื้อผลไม้สดมาลองชิม เชอร์รีแสนบอบบางชนิดนี้มีเนื้อแน่นเต็มผล รสหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย กลิ่นผลไม้เข้มข้นแผ่ซ่านในปาก มีรสชาติหลายมิติที่น่าหลงใหลมาก

ได้ยินว่าเมืองฮิงาชิเนะในยามากาตะเป็นแหล่งกำเนิดของซาโตนิชิกิ ทำให้อยากหาโอกาสไปสัมผัสความสนุกของการเก็บผลไม้ด้วยตัวเองสักครั้ง หากมาเที่ยวโทโฮคุในฤดูร้อนพอดีเหมือนกัน อย่าพลาดลิ้มลองรสชาติหรูหราที่มีเฉพาะฤดูกาลนี้

การจะได้เห็นโอคามะ สัญลักษณ์สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของซาโอด้วยตาตัวเอง ถือเป็นการเดินทางที่ต้องอาศัยโชคอยู่บ้าง แม้ท้องฟ้าบริเวณเชิงเขาจะแจ่มใส แต่ระหว่างขึ้นเขาก็มักเจอสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็วและมีเมฆหมอกปกคลุม ครั้งนี้โชคดีมากที่มาเที่ยวในฤดูร้อนแล้วเจออากาศดี จึงมองเห็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟสีเขียวอมฟ้าที่ส่องประกายราวกับอัญมณีได้ในพริบตา บนไหล่เขายังมีหิมะสีขาวที่ละลายไม่หมดแต่งแต้มอยู่ ทิวทัศน์อันแปลกตาและยิ่งใหญ่เช่นนี้ หากไม่ได้มาเห็นด้วยตัวเองก็คงยากจะจินตนาการถึงความน่าทึ่งของธรรมชาติที่รังสรรค์ขึ้นมาได้

เมื่อมาถึงโอคามะแล้ว สามารถเดินไปตามทางเดินเล็กๆ ที่ลาดชันไม่มากเพื่อเข้าไปชมใกล้ๆ ได้อย่างสบาย หากอยากชมปล่องภูเขาไฟทั้งปล่องและทิวเขาอันยิ่งใหญ่ได้อย่างเต็มตา ขอแนะนำว่าต้องขึ้นไปยังศาลเจ้าที่อยู่ด้านบนสุด เพราะจุดสูงตรงนั้นมีมุมมองจากด้านบนที่ยอดเยี่ยมมาก เมื่อหยุดยืนนิ่งๆ มองทะเลสาบสีเขียวมรกตซึ่งเกิดจากการปะทุของภูเขาไฟเมื่อหลายสิบล้านปีก่อน ก็รู้สึกตื้นตันและยำเกรงขึ้นมาเต็มหัวใจ เป็นสถานที่งดงามราวกับความฝันที่ต้องมาเยือนอย่างแน่นอนเมื่อเดินทางมาโทโฮคุ

ทริปนี้ถือโอกาสระหว่างไปเยือนยามากาตะ จึงตั้งใจจัดหมู่บ้านสุนัขจิ้งจอกซาโอที่อยู่ลึกเข้าไปในภูเขาไว้ในแผนการเดินทาง เนื่องจากไม่ได้ขับรถมาเอง การเลือกเข้าร่วมทัวร์รถบัสแบบไปเช้าเย็นกลับจึงเป็นทางเลือกที่สะดวกสบายที่สุด เมื่อมาเยือนหมู่บ้านสุนัขจิ้งจอกที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางป่าเขาในช่วงฤดูร้อน ก็ตรงกับช่วงผลัดขนของเหล่าสุนัขจิ้งจอกพอดี ภายนอกจึงดูฟูยุ่งเล็กน้อย และมีกลิ่นค่อนข้างชัดขึ้นนิดหน่อย แต่ช่วงนี้ก็เป็นฤดูที่ลูกสุนัขจิ้งจอกแสนน่ารักถือกำเนิดเช่นกัน โชคดีมากที่มีโอกาสได้ใกล้ชิดและเล่นกับลูกสุนัขจิ้งจอกที่น่ารักเกินต้าน พออุ้มแล้วสัมผัสนุ่มฟูและอบอุ่นเหมือนลูกสุนัข เป็นประสบการณ์ที่หาได้ยากมาก

นอกจากนี้ นักท่องเที่ยวต้องระมัดระวังเป็นพิเศษระหว่างเข้าชม เพราะสุนัขจิ้งจอกตกใจได้ง่าย จึงต้องเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวล ห้ามวิ่งหรือสัมผัสสุนัขจิ้งจอกโตเต็มวัยตามอำเภอใจ เพื่อให้เพลิดเพลินกับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่ช่วยเยียวยาจิตใจครั้งนี้ได้อย่างสบายใจ!

ในหัวมักปรากฏภาพหิมะตกหนักคู่กับสะพานไม้สีแดงอันเป็นภาพหิมะสุดคลาสสิกอยู่เสมอ แต่ในฐานะนักเดินทางที่ไม่ชอบเบียดเสียดกับผู้คน ครั้งนี้เมื่อมาเที่ยวเซนไดในฤดูร้อน จึงตัดสินใจแวะไปเยือน “กินซังออนเซ็น” ในยามากาตะด้วย

การเดินทางครั้งนี้เป็นการผจญภัยที่น่าหลงใหลในตัวเอง ต้องนั่งรถจากยามากาตะไปยังสถานีโออิชิดะก่อน แล้วต่อรถบัสที่มีเพียงไม่กี่เที่ยวขึ้นเขา นี่คงเป็นหนึ่งในความสนุกที่ดึงดูดใจที่สุดของการเที่ยวด้วยตัวเอง เมื่อได้ก้าวเข้าสู่เมืองบนภูเขาในฝันแห่งนี้ในที่สุด ก็ตกหลุมรักอย่างลึกซึ้งในทันที

กินซังออนเซ็นในฤดูร้อนไม่มีความวุ่นวาย มีเพียงนักท่องเที่ยวไม่กี่คนและเสียงลำธารไหลรินอันรื่นรมย์เป็นเพื่อน เลือกร้านโซบะแบบดั้งเดิมแห่งหนึ่ง พลางลิ้มลองอาหารท้องถิ่น พลางชมทิวทัศน์ถนนเก่าแก่เรียบง่ายนอกหน้าต่างอย่างเงียบ ๆ ช่วงบ่ายเดินเล่นเข้าไปจนถึงน้ำตกด้านในเพื่อสัมผัสอากาศจากป่าเขา แล้วขากลับก็ดื่มกาแฟสบาย ๆ หนึ่งแก้ว ที่ยอดเยี่ยมที่สุดคือยังสามารถถ่ายภาพ “สะพานแดง Spirited Away” หน้าโนโตยะโดยไม่มีคนเดินผ่านติดอยู่ในภาพเลย และดื่มด่ำกับความเงียบสงบอย่างถึงที่สุด

แม้จะไม่มีความโรแมนติกของหิมะขาวโพลน แต่ความสงบงดงามที่มีเฉพาะในฤดูร้อนนั้นกลับประทับลึกอยู่ในใจ และกลายเป็นทิวทัศน์ล้ำค่าที่สุดในการเดินทาง

หลังจากนั่งรถไฟรีเลย์คาโมเมะที่มีดีไซน์โดดเด่นจากฮากาตะมาถึงสถานีปลายทางแล้ว อย่าพลาดตลาดคาโมงะที่อยู่ภายในสถานีนางาซากิ ที่นี่รวบรวมทั้งอาหารท้องถิ่นและของฝากจากทั่วนางาซากิไว้ครบ จึงตอบโจทย์ทั้งเรื่องของกินและการช้อปปิ้งได้ในคราวเดียว

สำหรับคนที่ชื่นชอบคาสเทลลานางาซากิ ที่นี่เรียกได้ว่าเป็นแหล่งตามหาของดีในฝันเลยทีเดียว ครั้งนี้ซื้อรวดเดียวจากร้านเก่าแก่ในท้องถิ่นทั้งโชโอเค็น ฟุคุซายะที่ชาวไต้หวันคุ้นชื่อกันดี และบุนเมโดอันคลาสสิก แล้วนำกลับไปค่อย ๆ ชิมและเปรียบเทียบกันที่ที่พัก สำหรับฟุคุซายะ ที่นี่ไม่ได้มีแค่รสชาติคลาสสิก แต่ยังมีแพ็กเกจกล่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กแบบพิเศษที่มีจำหน่ายเฉพาะที่นี่ ทั้งประณีต น่ารัก และพกพาสะดวก เหมาะมากสำหรับซื้อกลับไปไต้หวันเป็นของฝากให้ญาติมิตร ส่วนเรื่องรสชาติ ชอบมิติของรสชาติจากโชโอเค็นเป็นพิเศษ หากมีโอกาสมาตลาดคาโมงะ อย่าพลาดเด็ดขาด

ไม่ว่าจะอยากเร่งตระเวนกินของอร่อยเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเดินทางกลับ หรือพิถีพิถันเลือกของฝากท้องถิ่นที่แสดงถึงความตั้งใจ ตลาดคาโมงะ ไคโด นางาซากิก็เป็นจุดแวะที่สมบูรณ์แบบและขาดไม่ได้ในแผนการเดินทางอย่างแน่นอน

วิวกลางคืนจากภูเขาอินาซะในนางาซากิ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน “สามวิวกลางคืนที่สวยที่สุดในโลก” ถือเป็นภาพอันงดงามตระการตาที่ทำให้แทบหยุดหายใจมากที่สุดตลอดการเดินทางครั้งนี้อย่างแน่นอน

แม้การเดินทางขึ้นไปยังยอดเขาจะไม่ค่อยตรงไปตรงมานัก โดยต้องนั่งรถบัสไปลงใกล้ศาลเจ้าก่อน แล้วจึงต่อกระเช้าขึ้นเขา โดยเฉพาะเมื่อต้องคลำทางไปท่ามกลางฟ้าที่มืดสลัวและรอบข้างมืดสนิท ก็ย่อมรู้สึกกังวลอยู่บ้าง แต่จริงๆ แล้วมีนักท่องเที่ยวตลอดทางเป็นจำนวนมาก แค่เดินตามฝูงชนไปก็ค่อนข้างปลอดภัย เมื่อกระเช้าค่อยๆ ลอยสูงขึ้น ทัศนียภาพก็เปิดกว้างตามไปด้วย

เมื่อได้ก้าวขึ้นไปบนจุดชมวิวภูเขาอินาซะในที่สุด ทิวทัศน์ตรงหน้าก็ทำให้เข้าใจทันทีว่าชื่อเสียงระดับโลกนี้คู่ควรอย่างแท้จริง แสงไฟระยิบระยับจากบ้านเรือนนับหมื่นผสานเข้ากับภูมิประเทศของอ่าวอันเป็นเอกลักษณ์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับทั้งเมืองถูกปูด้วยพรมอัญมณีที่ส่องประกาย วิวกลางคืนอันงดงามและน่าหลงใหลนี้ตราตรึงใจอย่างยิ่ง และเป็นไฮไลต์ปิดท้ายของทริปนางาซากิที่ไม่ควรพลาดอย่างแน่นอน

เดจิมะเป็นเกาะเทียมที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์ และเก็บรักษาความทรงจำของการเป็นสถานที่เพียงแห่งเดียวที่ทำการค้ากับต่างประเทศในช่วงที่ญี่ปุ่นปิดประเทศ เมื่อเดินชมภายใน นอกจากจะได้เยี่ยมชมสถานีการค้าของชาวดัตช์ โกดัง และวิถีชีวิตของผู้คนในสมัยนั้นที่จำลองขึ้นใหม่อย่างสมบูรณ์แล้ว ภายในบริเวณยังมีเจ้าหน้าที่สวมชุดโบราณเดินไปมา ทำให้รู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปในทันทีและดื่มด่ำกับบรรยากาศอย่างเต็มที่

หลังจากเที่ยวชมประวัติศาสตร์แล้ว ได้แวะไปยังร้านลับเล็ก ๆ ใกล้กันชื่อ「雪氷らんかん」ซึ่งมีคุณตาชาวญี่ปุ่นเป็นเจ้าของ เนื่องจากภูมิประเทศของนางาซากิเป็นเมืองบนภูเขาที่มีทางสูงต่ำสลับกัน ร้านที่ดูเหมือนอยู่ใกล้บนแผนที่จึงทำให้ต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะหาเจออย่างหวุดหวิด ภายในร้านขายน้ำแข็งไสผลไม้ที่ใช้วัตถุดิบจริง วันนั้นโชคดีที่ได้ลองน้ำแข็งไสมงบล็องรสชาติเข้มข้น ระหว่างมองคุณตาค่อย ๆ ทำน้ำแข็งไสอย่างไม่รีบร้อน พร้อมฟังเสียงข่าวญี่ปุ่นที่เปิดคลออยู่ ในพื้นที่เล็ก ๆ แสนอบอุ่นนี้สัมผัสได้ถึงไมตรีจิตของคนท้องถิ่นอย่างเต็มเปี่ยม ขอแนะนำว่าหากมาเดจิมะ สามารถจัดทริปแวะชิมอาหารไปพร้อมกันได้

เคยไปนางาซากิมา 2 ครั้ง และทั้งสองครั้งได้มาเยือนเมืองนี้เพราะโดยสารรถไฟ Two Stars 4047 โดยมีสะพานแว่นตาอันโด่งดังรวมอยู่ในแผนการเดินทางทั้งสองครั้ง ครั้งแรกไปช่วงเย็น สะพานหินโค้งใต้แสงอาทิตย์ยามเย็นสะท้อนลงบนผิวน้ำ เมื่อประกอบกับตอม่อสะพานจึงเกิดเป็นรูปแว่นตาที่งดงามราวกับความฝัน และยังสามารถตามหาหินรูปหัวใจที่ซ่อนอยู่ในกำแพงหินข้าง ๆ ได้ด้วย สนุกมาก ส่วนครั้งที่สองเลือกไปตอนกลางวัน จึงได้สัมผัสบรรยากาศสดชื่นอีกรูปแบบจากสายน้ำใสสะอาดที่สะท้อนความงามคู่กับสะพานหินเก่าแก่

แม้สะพานแว่นตาจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวขนาดเล็ก แต่บริเวณรอบ ๆ กลับมีแหล่งอาหารชั้นเยี่ยมซ่อนอยู่ นอกจากจะแวะไปชิมขนมหวานโปรดที่โชโอเค็น ร้านเค้กนางาซากิชื่อดังซึ่งตั้งอยู่ใกล้ ๆ ได้แล้ว ก็อย่าพลาดโยสโซ ร้านเก่าแก่ที่ภายนอกอาคารดูคล้ายโรงอาบน้ำในเรื่อง Spirited Away และมีชื่อเสียงจากชาวันมูชิสูตรที่สืบทอดมานานนับร้อยปี ที่นี่ผสมผสานการเดินเที่ยวชมเมืองเข้ากับอาหารท้องถิ่นระดับตำนานได้อย่างลงตัว เป็นความอร่อยสองต่อที่ไม่ควรพลาดเมื่อมานางาซากิ