รีวิวของ 一個漸漸喜歡上慢旅的人 หน้า 2/9

ช่วงบ่ายเดินเล่นที่ “ย่านการค้ามงเซ็นมาจิ” หน้าศาลเจ้าอะโซ สิ่งที่มีเสน่ห์ที่สุดคงหนีไม่พ้น “การเดินชมมิซึกิ” อันเป็นเอกลักษณ์ ริมถนนมีจุดมิซึกิ 14 แห่งกระจายอยู่ ซึ่งมีน้ำพุอะโซรสหวานสดชื่นไหลออกมา และยังได้ลอง “เซียมซีวารีศักดิ์สิทธิ์” แบบพิเศษ เมื่อนำไปจุ่มน้ำ คำทำนายดีร้ายก็จะปรากฏขึ้น ให้ความรู้สึกเหมือนได้ทำพิธีอย่างเต็มที่

ตลอดทางยังเต็มไปด้วยของอร่อย นอกจากชูครีมอะโซอันโด่งดังที่ต้องต่อคิวแล้ว ขอแนะนำร้านเบอร์เกอร์บรรยากาศเรียบง่ายชื่อ “MUSUBIKAZE” ที่นี่สามารถอิ่มอร่อยกับเบอร์เกอร์เนื้อวัวแดงรสเข้มข้นที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำเนื้อ หรือจะเลือกเบนโตะเนื้อวัวแดงก็ได้ ส่วนสุดถนนคือ “ร่องรอยโรงเรียนสตรีเก่า” ที่อบอวลด้วยบรรยากาศย้อนยุคสมัยโชวะแบบมีศิลปะ ภายในมีร้านขายของเก่าและร้านขายสินค้าคัดสรรซ่อนอยู่ คุ้มค่ามากที่จะใช้เวลาทั้งบ่ายค่อยๆ เดินชม

“มิจิโนะเอกิ อาโสะ” ซึ่งอยู่ข้างสถานีอาโสะ เป็นแหล่งขุมทรัพย์สำหรับค้นหาสินค้าท้องถิ่น ครั้งนี้พักที่โรงแรมข้างสถานี จึงแวะมาเดินเลือกซื้อของขึ้นชื่อได้อย่างสบายๆ ก่อนร้านปิด

ภายในมีผักและผลไม้ท้องถิ่นวางเรียงรายเต็มไปหมด ตั้งแต่นมอาโสะรสเข้มข้นหอมมัน พุดดิ้งเนื้อเนียนนุ่ม ไปจนถึงผักผลไม้ส่งตรงจากเกษตรกรและซอฟต์ครีมยอดนิยม ทุกอย่างล้วนน่าลิ้มลองมาก ครั้งนี้โชคดีที่สุดตรงที่มาเจอช่วงลดราคาตอนเย็นพอดี จึงได้ข้าวกล่องเนื้อวากิวที่เนื้อนุ่มและหอมมันในราคาที่น่าประหลาดใจ กลับไปกินที่โรงแรม รสชาติประทับใจจนลืมไม่ลง ไม่ว่าจะแวะระหว่างรอรถหรือตั้งใจมาโดยเฉพาะ ก็คุ้มค่าแก่การเดินชมมาก

นี่คือการเดินทางด้วยรถไฟขบวนพิเศษ จากคุมาโมโตะไปยังอาโสะโดยรถไฟ Aso Boy! ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศสนุกสนานแบบเด็ก ๆ ทิวทัศน์นอกหน้าต่างค่อย ๆ เปลี่ยนจากเขตเมืองเป็นภูเขาและธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ เมื่อถึงสถานีอาโสะแล้วต่อรถบัส ก็จะได้ไปเยือนศาลเจ้าอาโสะซึ่งมีประวัติยาวนานกว่าพันปีแห่งนี้

แม้ศาลเจ้าจะได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวคุมาโมโตะในปี 2016 และยังคงอยู่ระหว่างการบูรณะอันยาวนานและพิถีพิถัน แต่ความศักดิ์สิทธิ์และสง่างามไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย เมื่อยืนอยู่ในบริเวณศาลเจ้าอันเปิดโล่ง เงยหน้ามองเสาคานที่ฟื้นคืนขึ้นมาใหม่และอาคารศาลเจ้าเก่าแก่เรียบขรึมอย่างเงียบ ๆ ก็สัมผัสได้อย่างลึกซึ้งถึงพลังของผืนดินและความแข็งแกร่งของศรัทธา

หลังสักการะเสร็จแล้วจึงเดินเล่นไปยังย่านร้านค้ามงเซ็นมาจิที่อยู่ข้าง ๆ ที่จริงลึกเข้าไปตามถนนมีสถานที่ลับซึ่งเปี่ยมด้วยบรรยากาศศิลปะซ่อนอยู่ นั่นคือบริเวณโรงเรียนสตรีเก่า กลุ่มอาคารไม้เก่าอันเงียบสงบแห่งนี้ไม่ค่อยมีกรุ๊ปทัวร์ และมีร้านต่าง ๆ เข้ามาเปิด เช่น “Kitakaze Shoten” ซึ่งจำหน่ายของใช้ในชีวิตประจำวันที่มีเสน่ห์ ระหว่างพูดคุย เจ้าของร้านบอกอย่างน่าเอ็นดูว่าอีกไม่นานจะไปออกงานที่ไต้หวันด้วย นอกจากนี้ยังมีร้านขายของเก่าและเครื่องใช้โบราณที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลา รวมถึงคาเฟ่เล็ก ๆ ในท้องถิ่นที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมเย้ายวนของขนมอบ เป็นมุมล้ำค่าที่นักเดินทางผู้ชื่นชอบการสำรวจชีวิตประจำวันอันเรียบง่ายของญี่ปุ่นไม่ควรพลาดอย่างยิ่ง

เมื่อนึกย้อนถึงทริปอาโสะเมื่อสองปีก่อน ขาไปได้นั่ง Aso Boy! ส่วนขากลับก็โชคดีได้นั่งรถไฟท่องเที่ยว “Kawasemi Yamasemi” ที่สุขุมและสง่างาม ความเขียวขจีนอกหน้าต่างผสานกับการตกแต่งภายในด้วยไม้ ก่อให้เกิดประสบการณ์การเดินทางอันยอดเยี่ยม การได้พบกับรถไฟขบวนพิเศษทั้งสองอย่างราวกับความฝัน รวมถึงน้ำใจอันเรียบง่ายของผู้คนในอาโสะ ยังคงฝังลึกอยู่ในใจจนถึงทุกวันนี้ หวังอย่างยิ่งว่าผืนแผ่นดินอันงดงามแห่งนี้จะผ่านพ้นบททดสอบจากภัยธรรมชาติ และกลับมารุ่งเรืองคึกคักดังเช่นวันวานได้โดยเร็ว

ก่อนออกเดินทางหนึ่งวัน ตรวจสอบข้อมูลแล้วพบว่าอาจขึ้นเขาไม่ได้เนื่องจากมีการควบคุมพื้นที่ จึงรู้สึกกังวล แต่เช้าวันนั้นได้รับแจ้งว่ายกเลิกข้อจำกัดและเปิดให้เข้าชมแล้ว ความประหลาดใจที่ได้ขึ้นไปถึงปล่องภูเขาไฟนากาดาเกะแห่งอาโสะนั้นยากจะบรรยาย

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยืนใกล้ขอบปล่องภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นขนาดนี้ ลึกลงไปในหลุมขนาดมหึมา แมกมาสีเขียวอมฟ้าราวมรกตกำลังเดือดปุด ๆ พร้อมควันสีขาวหนาทึบที่ปะปนด้วยกลิ่นกำมะถันฉุน เมื่อเทียบกับความสงบนิ่งและห่างไกลของน้ำสีฟ้าใสที่ปล่องโอคามะแห่งซาโอะในภูมิภาคโทโฮคุที่เคยไปมา อาโสะที่กำลังหายใจอย่างรุนแรงตรงหน้าดูคล้ายหัวใจของผืนดินที่กำลังเต้นอยู่ ชวนให้ตกตะลึง

หลุมหลบภัยทรงโดมที่ตั้งเรียงรายอยู่ข้างทางเดิน คอยย้ำเตือนถึงความไม่แน่นอนของธรรมชาติอย่างเงียบงัน หลังเพิ่งชื่นชมความมหัศจรรย์ที่ธรรมชาติรังสรรค์ขึ้นได้ไม่นาน เสียงเตือนก็ดังขึ้นเพราะระดับความเข้มข้นของก๊าซภูเขาไฟพุ่งสูง เราจึงถอยกลับไปยังศูนย์บริการนักท่องเที่ยวทันที เมื่อหันกลับไปเห็นเจ้าหน้าที่ขึงแนวกั้นและปิดทางเข้าอีกครั้ง ก็ยิ่งรู้สึกจากใจว่าโชคดีที่ได้พบกับภาพนั้นในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่พร้อมจะเลือนหายไปทุกเมื่อ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นซึ่งคุ้มค่าแก่การมาเยือนมาก

ความเพลิดเพลินที่สุดของการขับรถเที่ยวอะโซะด้วยตัวเอง คือการได้ดื่มด่ำกับความยิ่งใหญ่ของคุซะเซ็นริอย่างอิสระและเต็มที่ ระหว่างขับรถจากโคเมะซึกะไปยังคุซะเซ็นริ อย่าพลาดจุดชมวิวบนที่สูงระหว่างทาง หลังจอดรถแล้วมองลงมาจากมุมสูง จะเห็นทุ่งหญ้าซูซูกิในฤดูใบไม้ร่วงพลิ้วไหวไปตามสายลมทั่วผืนแผ่นดิน โดยมีปล่องภูเขาไฟนากาดาเกะที่พ่นควันสีขาวอยู่ไกลออกไปเป็นฉากหลัง ภาพตรงหน้ามีมิติชัดเจนและยิ่งใหญ่น่าตื่นตา

เมื่อขับตามถนนบนภูเขาไปถึงคุซะเซ็นริแล้ว แนะนำให้ตรงไปยังร้านอาหารชมวิวบนชั้นสอง เพื่อลิ้มลองเมนูขึ้นชื่อของท้องถิ่นอย่างเนื้อวัวอะโซะย่างบนกระทะร้อน เนื้อวัวสดนุ่มส่งเสียงฉ่าอยู่บนกระทะพร้อมกลิ่นหอมชวนกิน ท่ามกลางสายลมอ่อน ๆ ในฤดูใบไม้ร่วง กลายเป็นรสชาติแสนอบอุ่นที่ช่วยปลอบประโลมหัวใจได้อย่างดี

หลังอิ่มหนำแล้วสามารถลงไปที่ชั้นหนึ่ง ที่นี่ไม่เพียงมีของฝากจากอะโซะและสินค้าคัดสรรคุณภาพดีมากมายให้เลือกซื้อ แต่ยังมี KUSASENRI COFFEE ROASTERY ร้านยอดนิยมซ่อนอยู่ด้วย คนรักกาแฟอย่างฉันย่อมไม่พลาด สั่งลาเต้ร้อนรสเข้มข้นหนึ่งแก้ว จับคู่กับพุดดิ้งอะโซะสูตรคลาสสิกที่ทำจากนมวัวอะโซะบริสุทธิ์ เนื้อเนียนนุ่มละมุน หาที่นั่งริมหน้าต่าง กินพุดดิ้งหนึ่งคำ จิบกาแฟหนึ่งอึก พร้อมทอดสายตามองทุ่งกว้างในฤดูใบไม้ร่วงอันไร้ขอบเขตตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ การได้พบกับทุ่งหญ้าซูซูกิในฤดูใบไม้ร่วงแห่งดินแดนแห่งไฟอะโซะครั้งนี้ ทำให้อิ่มเอมทั้งกายและใจ

ขณะขับรถไปตามถนนบนภูเขาอันคดเคี้ยวของอาโสะ พอผ่านโค้งหนึ่งไป จู่ ๆ “โคเมะซึกะ” ที่ดูเหมือนพุดดิ้งก้อนใหญ่คว่ำอยู่ก็ปรากฏแก่สายตา รูปทรงกรวยภูเขาไฟที่โค้งมนและน่ารักทำให้อดยิ้มออกมาไม่ได้ในทันที

ริมถนนมีการจัดพื้นที่หลบรถไว้หลายจุดอย่างใส่ใจ พอดีสำหรับจอดรถให้เรียบร้อยแล้วลงมายืนมองมันอย่างเงียบ ๆ โคเมะซึกะในฤดูใบไม้ร่วงไม่ได้เขียวขจีอย่างที่มักเห็นกันบนอินเทอร์เน็ต เนินเขาทั้งลูกเปลี่ยนมาสวมอาภรณ์หญ้าซูซูกิสีทอง ส่วนปากปล่องภูเขาไฟที่เว้าเล็กน้อยตรงยอดก็ดูเวิ้งว้าง เงียบสงบ และมีความงามแบบอ้างว้างยิ่งขึ้น

แม้จะไม่มีชีวิตชีวาเหมือนในฤดูร้อน แต่เมื่อสายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านหญ้าซูซูกิสีทอง ความกว้างใหญ่และเดียวดายที่ผืนดินเผยออกมากลับยิ่งจับใจ การได้พบเจอทิวทัศน์ฤดูใบไม้ร่วงจากมุมที่ต่างไปจากภาพคุ้นตาครั้งนี้ สำหรับฉันแล้วมีเสน่ห์เฉพาะตัวที่ชวนหลงใหลและปลอบประโลมจิตใจ

หินคู่สามีภรรยาแห่งซากุราอิ ฟุตามิงาอุระ ซึ่งติดอันดับ 100 จุดชมพระอาทิตย์ตกที่งดงามของญี่ปุ่น เป็นแลนด์มาร์กที่โดดเด่นที่สุดแห่งหนึ่งของอิโตชิมะ

ต่างจากเสาโทริอิสีแดงชาดทั่วไป เสาโทริอิสีขาวบริสุทธิ์ตั้งอยู่ริมชายหาด โดยมีหินคู่สามีภรรยาที่ผูกเชื่อมกันแน่นด้วยเชือกชิเมนาวะเส้นใหญ่ตั้งเด่นอยู่ไกลออกไป เป็นสัญลักษณ์ของสายสัมพันธ์ชั่วชีวิตอันสมบูรณ์และการคุ้มครองอันศักดิ์สิทธิ์

แม้อากาศจะครึ้ม แต่ผืนน้ำทะเลใสสะอาดซัดเบา ๆ ลงบนทรายละเอียด พร้อมสายลมทะเลที่พัดเอื่อย ๆ เพียงนั่งมองจากริมฝั่งก็รู้สึกผ่อนคลายมาก หากมาในช่วงพระอาทิตย์ตก จะได้เห็นทิวทัศน์อันงดงามของดวงอาทิตย์ที่ค่อย ๆ ลับลงระหว่างหินทั้งสอง เป็นชายหาดที่ควรค่าแก่การนั่งชมอย่างสงบ

อิโตชิมะซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสวนหลังบ้านของชาวฟุกุโอกะ แม้ไม่ได้ขับรถมาเองก็สามารถเพลิดเพลินกับช่วงเวลาสบาย ๆ ริมชายฝั่งได้ ครั้งนี้นั่งรถบัสโชวะจากสถานีขนส่งฮากาตะตรงไปยังโขดหินคู่สามีภรรยา ไม่ต้องวุ่นวายต่อรถ การเดินทางสะดวกกว่าที่คิด

ก่อนออกเดินทาง แนะนำให้ซื้อของว่างสำหรับปิกนิกจากสถานีฮากาตะเตรียมไว้ก่อน และนำไก่ชื่อดังของฮากาตะ “นุนุโดริ” สักกล่องไปด้วย ซึ่งเมื่อกินแบบเย็นจะยิ่งกรอบ พร้อมรสหวานเผ็ดเป็นพิเศษ เมื่อไปถึงโขดหินคู่สามีภรรยาแล้ว ก็เลือกพื้นที่บนชายหาดนั่งลง ตรงหน้าคือเสาโทริอิสีขาวบริสุทธิ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางน้ำทะเลสีครามและเชือกชิเมนาวะที่ผูกเชื่อมโขดหินไว้ เพลิดเพลินกับปิกนิกท่ามกลางสายลมทะเลและเสียงคลื่นซัดฝั่ง

เนื่องจากรถบัสเลียบชายฝั่งมีรอบให้บริการตายตัว หากไม่ได้ขับรถมาเองก็เลือกเที่ยวช้า ๆ เพียงหนึ่งถึงสองจุดแบบเดียวกันได้ ครั้งนี้เลือกไปดื่มชายามบ่ายที่ Itoshima Sabo ซึ่งหันหน้าออกสู่ทะเล ช่วงนั้นเป็นฤดูใบไม้ร่วงพอดี จึงสั่งมงบล็องเกาลัดเมนูตามฤดูกาลหนึ่งที่ กลิ่นหอมของเกาลัดเข้ากันกับกาแฟดำ นั่งปล่อยใจเงียบ ๆ ริมหน้าต่าง มองทะเลและเพลิดเพลินกับช่วงบ่ายอันเนิบช้าอย่างไร้ข้อผูกมัด พอถึงช่วงเย็นก็ค่อย ๆ ขึ้นรถบัสกลับไปยังสถานีฮากาตะอันคึกคัก เติมพลังให้ทั้งกายและใจอย่างเต็มเปี่ยม

นานมาแล้วเคยชม “เทศกาลโคมไฟยามากะ” เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้จึงฝังลึกอยู่ในใจมาตลอด ครั้งนี้ถือโอกาสมาเยือนคุมาโมโตะ นั่งรถบัส Sanko จากบริเวณรอบปราสาทคุมาโมโตะประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า ๆ ในที่สุดความฝันที่จะได้มาเยือนยามากะก็เป็นจริง

เพียงเลี้ยวผ่านไม่กี่โค้งก็ห่างไกลจากความอึกทึกของเมือง ยามากะเผยให้เห็นถึงความเรียบง่ายและเงียบสงบ เมื่อเดินเล่นไปตามถนนสายเก่าแก่ จะพบงานประดับโคมไฟอันประณีตอยู่ทั่วทุกแห่ง พอเดินเที่ยวจนเหนื่อย ด้านหน้าศูนย์ข้อมูลนักท่องเที่ยวมีบ่อแช่เท้าฟรีให้แช่น้ำร่วมกับคุมะมงได้ อากาศชื้นเล็กน้อยในวันฝนตกเหมาะที่สุดกับราเม็งสักชาม จึงแวะเข้า “ไดจินราเม็ง” ร้านยอดนิยมของคนท้องถิ่น น้ำซุปเข้มข้นกลมกล่อมช่วยให้ท้องอุ่น เป็นรสชาติแบบชีวิตประจำวันของท้องถิ่นอย่างแท้จริง

ในฐานะคนรักกาแฟ การพบเจอที่น่าประทับใจที่สุดคงหนีไม่พ้น “BANANA CAFE” เจ้าของร้านตัดสินใจกลับบ้านเกิดเพื่อรับช่วงต่อร้านผลไม้ของครอบครัว และผสมผสานร้านผลไม้เข้ากับกาแฟที่ตัวเองชื่นชอบได้อย่างลงตัว ขณะนั่งลิ้มลองเครื่องดื่มพิเศษนี้ในร้าน ก็ได้ยินเสียงคุณยายชาวญี่ปุ่นละแวกใกล้เคียงพูดคุยทักทายกันอย่างเป็นกันเองระหว่างมาเลือกซื้อผลไม้สดตามฤดูกาล ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมละมุนของกาแฟและผลไม้ ความอบอุ่นและน้ำใจที่เป็นกันเองเช่นนี้เอง คือเหตุผลที่ทำให้หลงใหลเมืองเล็ก ๆ อันล้ำค่าของญี่ปุ่นอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ขอแนะนำอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการออกค้นหาเมืองเล็ก ๆ ในญี่ปุ่น

เมื่อเทียบกับย่านการค้าชิโมโทริที่คึกคักและจอแจแล้ว “ย่านการค้าคามิโทริ” ให้ความรู้สึกถึงวิถีชีวิตที่สง่างามและผ่อนคลายมากกว่า ทางเดินอาเขตเพดานสูงที่นี่กว้างขวางและสว่างไสว นักท่องเที่ยวค่อนข้างน้อย เดินเล่นได้อย่างสบายและเพลิดเพลินมาก

ภายในย่านการค้ามีร้านดี ๆ ซ่อนอยู่มากมาย เช่น “ร้านหนังสือนางาซากิ” ร้านเก่าแก่ที่เปิดมานานกว่าร้อยปี และ “หมู่บ้านร้านแผงลอยคุมาโมโตะ” ที่รวมอาหารท้องถิ่นกับบรรยากาศอันคึกคักไว้ด้วยกัน ทั้งสองแห่งเหมาะมากสำหรับการค่อย ๆ เดินเที่ยวชมอย่างสบาย ๆ ในช่วงเย็น

ครั้งนี้บังเอิญได้พักที่โรงแรมอพาร์ตเมนต์แสนสบายพร้อมวิวปราสาทคุมาโมโตะ ซึ่งอยู่ติดกับย่านการค้า แค่เลี้ยวตรงหัวมุมก็ถึงแล้ว บนดาดฟ้าของโรงแรมนอกจากจะมองเห็นทิวทัศน์ยามเย็นอันงดงามที่แสงอาทิตย์อัสดงย้อมตัวเมืองคุมาโมโตะเป็นสีแดงแล้ว หลังค่ำยังสามารถนั่งชมปราสาทคุมาโมโตะที่ส่องสว่างด้วยแสงไฟนุ่มนวลได้อย่างเงียบสงบ ขอแนะนำให้พักใกล้ย่านการค้าคามิมาจิ เป็นประสบการณ์การเข้าพักที่ยอดเยี่ยมมาก