มาโอไดบะแล้วอย่าเอาแต่เดินห้าง “ย่านช้อปปิ้งไดบะ อิจโจเมะ” ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายย้อนยุคแห่งนี้ก็คุ้มค่าแก่การมาเดินเที่ยว!
ทั้งย่านจำลองบรรยากาศย้อนยุคของสมัยโชวะช่วงทศวรรษ 1950 ทั้งป้ายร้านเก่า ๆ ร้านค้าย้อนยุค และการตกแต่งถนนล้วนมีเสน่ห์มาก ถ่ายรูปตรงไหนก็เหมือนได้ย้อนเวลา
เดินไปจนสุดยังมีโซนอาหาร โดยเฉพาะโซนทาโกะยากิ สามารถเลือกร้านมาลองได้ แต่รสชาติอาหารญี่ปุ่นโดยทั่วไปค่อนข้างเค็ม คนที่ชอบรสอ่อนอาจรู้สึกว่าเค็มไปหน่อย
ใครที่ชอบสไตล์ย้อนยุคและวัฒนธรรมโชวะ มาโอไดบะแล้วอย่าพลาดโซนนี้!
ปราสาทนิโจ อดีตพระราชวังแยก
ปราสาทนิโจซึ่งโทกูงาวะ อิเอยาซุ ผู้มีชัยในศึกเซกิงาฮาระเมื่อปี 1600 และสามารถรวมแผ่นดินได้สำเร็จ สร้างเสร็จในปี 1603 เพื่อใช้เป็นฐานที่มั่นในเกียวโต เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์ที่มีประวัติยาวนานกว่า 410 ปีในฐานะปราสาทกลางเมืองในย่านใจกลางนครหลวงเดิม และในปี 1994 ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมของยูเนสโก ในฐานะหนึ่งใน “สมบัติทางวัฒนธรรมแห่งเมืองเกียวโตโบราณ”
เกียวโตมีวัดและศาลเจ้ามากมาย แต่ปราสาทนิโจกลับมีบรรยากาศที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ที่นี่คือเวทีสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่โทกูงาวะ อิเอยาซุทิ้งไว้ในเกียวโต เมื่อเดินเข้าไปในปราสาท สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือพระราชวังนิโนมารุซึ่งเป็นสมบัติแห่งชาติและยังคงได้รับการอนุรักษ์มาจนถึงปัจจุบัน สถาปัตยกรรมและสวนอันงดงามทำให้สัมผัสได้ถึงร่องรอยทางประวัติศาสตร์ของยุคเอโดะในทุกมุม
วันนั้นอากาศดีมาก ท้องฟ้าสีคราม แสงแดด และสวนเขียวขจี เมื่ออยู่คู่กับกำแพงปราสาทและอาคารเก่าแก่ ภาพทั้งหมดจึงสวยเป็นพิเศษ ค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ ชมโดยไม่เร่งรีบตามตาราง กลับยิ่งทำให้สัมผัสเสน่ห์ของปราสาทนิโจได้มากขึ้น
ค่าเข้าชม: 1,300 เยน หากชอบประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นและสถาปัตยกรรมโบราณ ปราสาทนิโจก็คุ้มค่ามากที่จะใส่ไว้ในแผนเที่ยวเกียวโต แทนที่จะรีบถ่ายรูปเช็กอิน แนะนำให้เผื่อเวลาไว้สักหน่อย เดินชมให้ทั่ว และสัมผัสกลิ่นอายประวัติศาสตร์ของปราสาทเก่าแก่แห่งนี้
นีเดค เกียวโตทาวเวอร์
ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าทันทีเมื่อออกจากประตูตรวจตั๋วของสถานีเกียวโต สร้างขึ้นโดยได้แรงบันดาลใจจากประภาคารที่ส่องสว่างให้เมืองเกียวโต มีความสูง 131 เมตร และเป็นอาคารที่สูงที่สุดในเขตเมืองเกียวโต นับตั้งแต่เปิดให้บริการในปี 1964 มีผู้มาเยือนแล้วมากกว่า 32 ล้านคน
เกียวโตทาวเวอร์ในตอนกลางวันดูสดชื่นเป็นพิเศษเมื่อมีท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาวเป็นฉากหลัง ตัวหอคอยสีขาวกับจุดชมวิวที่มีรูปทรงเป็นเอกลักษณ์ทำให้มองออกได้ทันทีแม้อยู่ไกลๆ เมื่อยืนอยู่บริเวณรอบสถานีเกียวโต จะสัมผัสได้ถึงเสน่ห์เฉพาะตัวที่หอคอยผสานเข้ากับทิวทัศน์ของเมืองเกียวโต ตอนกลางวันจะได้เห็นรูปลักษณ์ที่ดูเรียบคมและสดใส
พอตกกลางคืน เมื่อเปิดไฟแล้วก็เปลี่ยนเป็นทิวทัศน์ที่มีเสน่ห์ไปอีกแบบ เกียวโตทาวเวอร์แห่งเดียวกันมีความงามแตกต่างกันในเวลากลางวันและกลางคืน
หนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของเกียวโต ตอนกลางวันเหมาะกับการถ่ายรูปและชมทิวทัศน์ของเมือง ส่วนตอนกลางคืนก็สามารถดื่มด่ำกับบรรยากาศโรแมนติกหลังเปิดไฟประดับ
ซันเซ็นอิน
หนึ่งในสามวัดมงเซกิของนิกายเท็นได เชื่อกันว่ามีจุดเริ่มต้นจากการที่เด็งเงียว ไดชิ สร้างสำนักสงฆ์ที่หุบเขามินามิดานิ ฝั่งตะวันออกของภูเขาฮิเอซัง ระหว่างการก่อตั้งวัดเอ็นเรียคุจิ วัดมงเซกิคือวัดชั้นสูงที่เชื้อพระวงศ์และพระโอรสทรงดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสสืบต่อกันมา หลังจากนั้นวัดได้ย้ายที่ตั้งหลายครั้ง เช่น ซากาโมโตะในโอมิ และย่านใจกลางเกียวโต ก่อนจะย้ายมายังสถานที่ปัจจุบันในสมัยเมจิ ชื่อวัดก็เปลี่ยนไปตามแต่ละครั้ง จนมาเป็น “ซันเซ็นอิน” ที่โอฮาระ
ถ้าในเกียวโตมีสถานที่สักแห่งที่เหมาะกับการไม่ต้องรีบร้อนทำอะไรเลย คงเลือกซันเซ็นอิน เมื่อเดินเข้าสู่ป่าเขาในโอฮาระ เบื้องหน้าไม่มีความวุ่นวายของเมือง มีเพียงวัดเก่าแก่ มอส ขั้นบันไดหิน และความเขียวขจีสุดสายตา แสงแดดส่องลอดยอดไม้ลงมาในสวน ราวกับว่าแม้แต่อากาศก็สงบนิ่งลง
ชอบสวนมอสที่นี่ที่สุด มอสสีเขียวสดปกคลุมพื้นดิน เมื่ออยู่คู่กับอาคารไม้เก่าแก่แล้ว ให้ความรู้สึกถึงความอ่อนโยนและสงบนิ่งที่หลงเหลือผ่านกาลเวลา แม้จะต้องใช้เวลาเดินทางจากตัวเมืองเกียวโตอยู่บ้าง แต่เพราะระยะห่างนี้เอง จึงยิ่งทำให้ซันเซ็นอินมีความงามแบบห่างไกลจากความวุ่นวายเพิ่มขึ้นอีกส่วนหนึ่ง
