เคยมาสถานีขนส่งโคจิมะสองครั้ง
ครั้งแรกตั้งใจจะไปดูพระอาทิตย์ตกที่ภูเขาโอจิกาทาเกะ ตอนนั้นเลือกอยู่ระหว่างภูเขาโอจิกาทาเกะกับภูเขาวาชูซัง สุดท้ายตอนหาข้อมูลวิธีลงจากเขา พบว่าภูเขาโอจิกาทาเกะเดินทางสะดวกกว่า แต่รถบัสหมดแล้ว⋯
ไม่รู้ว่าเตรียมข้อมูลมาไม่ดีเองหรือว่าตอนนั้นพลาดตรงไหนไป สรุปว่าครั้งนั้นก็ไม่ได้ไปภูเขาโอจิกาทาเกะ แถมยังกลัวว่าไปภูเขาวาชูซังแล้วจะกลับไม่ได้⋯
ทำให้อารมณ์เสียสุดๆ ถึงขั้นกินของอร่อยสามมื้อก็ยังช่วยไม่ได้ (ชอบดูพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกมากจริงๆ)
เพราะงั้นครั้งนี้เลยตั้งใจหาข้อมูลการเดินทางสุดๆ แล้วกลับพบว่าภูเขาวาชูซังมีรถบัสดูพระอาทิตย์ตกด้วย!
จึงตัดสินใจว่าจะรีบกลับมาจากทตโตริเพื่อดูพระอาทิตย์ตก ชดเชยความเสียดายจากครั้งก่อน
(ถ้าทตโตริมีจุดที่ดีกว่านี้ก็คงไปแน่นอน แต่ทตโตริอยู่ไกลและเดินทางไม่สะดวกจริงๆ⋯)
เอาล่ะ สุดท้ายก็ได้นั่งรถบัสดูพระอาทิตย์ตกสมใจจริงๆ!
โดยรวมถือว่าดีมาก คุณลุงคนขับก็น่ารักมาก ยังทำมือเป็นรูปหัวใจดวงใหญ่ให้พวกเราด้วย!
ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือถนนบนเขาสั่นสะเทือนมากจริงๆ และตลอดทางก็ไม่มีห้องน้ำ ก่อนออกเดินทางควรไปเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อย แต่คุณลุงคนขับดูเหมือนไม่ค่อยอยากให้ไป อาจกลัวว่าจะทำให้ล่าช้ามั้ง? แต่ตอนนั้นยังเหลือเวลาอีกราวสิบนาที
เพราะงั้นก็ยังไปเข้าห้องน้ำ และโชคดีที่ไป!
พอถึงภูเขาวาชูซัง ทิวทัศน์ตรงหน้าก็ให้ความรู้สึกราวกับภาพวาดและบทกวีจริงๆ โพสต์นี้ขอลงวิวสวยๆ
(ส่วนภาพพระอาทิตย์ตกสวยๆ จะเอาไปลงในโพสต์สะพานเซโตะโอฮาชิ
พูดจริงๆ ว่ารู้สึกตื้นตันนิดหน่อย และความตื้นตันนั้นไม่ใช่แค่รู้สึกว่า ว้าว สวยจัง แต่เป็นเพราะเดินทางวุ่นวายมาตั้งนาน อ้อมมาตั้งไกล รีบกลับมาจากทตโตริ ฝากสัมภาระ หารถด่วนพิเศษ และกังวลจริงๆ ว่าจะมาสาย สุดท้ายก็ได้เห็นพระอาทิตย์ตกที่อยากเห็นมาตลอดเสียที!
โชคดีที่มา คราวนี้ไม่เสียดายแล้ว ٩(˃̶͈̀௰˂̶͈́)و
