โกดังอิฐแดงโยโกฮามะ | รีวิวของ Eddie

เมื่อแหงนมองท้องฟ้าเหนือคาวาโกเอะ เมืองเอโดะน้อย แลนด์มาร์กที่โดดเด่นที่สุดคงหนีไม่พ้นหอระฆังไม้ซึ่งตั้งตระหง่านมานานหลายร้อยปีแห่งนี้—“โทคิโนะคาเนะ” (時の鐘)
อาคารไม้สามชั้นสูงประมาณ 16 เมตรแห่งนี้คอยปกป้องเมืองมาตั้งแต่ช่วงต้นยุคเอโดะ แม้จะผ่านกาลเวลาและได้รับการบูรณะหลังเกิดเพลิงไหม้ แต่ก็ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ข้างถนนสายเก่าอันงดงามที่เรียงรายด้วยอาคารแบบคุระซึคุริ ระฆังจะดังตรงเวลาทุกวันในเวลา 6 โมงเช้า เที่ยงวัน บ่าย 3 โมง และ 6 โมงเย็น เสียงระฆังที่กังวานใสและสุขุมยังได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน “100 ภูมิทัศน์เสียงที่ยังคงหลงเหลืออยู่” ของญี่ปุ่นอีกด้วย
ขณะเดินบนทางเดินหินใต้หอระฆัง เมื่อเงยหน้ามองลวดลายไม้สีน้ำตาลเข้มที่ดูเรียบง่ายและมีเสน่ห์เป็นพิเศษท่ามกลางท้องฟ้าสีคราม รอบด้านรายล้อมด้วยร้านค้าอันมีเอกลักษณ์และกลิ่นหอมของขนมญี่ปุ่น เมื่อเสียงระฆังบอกเวลาค่อย ๆ ดังกังวานขึ้น ก็ราวกับได้ข้ามผ่านกาลเวลาในชั่วขณะ ย้อนกลับไปสู่ยุคเอโดะในอดีตที่ทั้งรุ่งเรืองและดำเนินไปอย่างเนิบช้า หากมาคาวาโกเอะ ต้องหยุดฝีเท้าและลองฟังเสียงระฆังอันสงบที่กังวานผ่านกาลเวลานับร้อยปีนี้สักครั้ง

สตาร์บัคส์ที่ซ่อนตัวอยู่ในย่านเมืองเก่า (สาขาถนนคาเนะสึกิโดริ คาวาโกเอะ) เปลี่ยนภาพจำเดิม ๆ ที่มีต่อร้านกาแฟเชนสมัยใหม่ไปอย่างสิ้นเชิง ตัวอาคารทั้งหลังกลมกลืนเข้ากับสไตล์บ้านมาจิยะ “คุระซึคุริ” ในยุคเอโดะได้อย่างลงตัว หลังคากระเบื้องและโครงสร้างไม้สีเข้มเข้าคู่กับม่านโนเร็นสีขาวแบบญี่ปุ่นที่ห้อยลงมาอย่างเป็นธรรมชาติ แม้แต่ป้ายร้านก็ยังทำให้ดูเก่าเป็นพิเศษ เรียบขรึมแต่มีเสน่ห์มาก
เมื่อถือกาแฟเดินผ่านระเบียงยาวไป ด้านหลังยังมีสวนญี่ปุ่นขนาดเล็กอันเขียวขจีซ่อนอยู่ ความสงบนิ่งของบ้านเก่าแบบดั้งเดิมผสานเข้ากับกลิ่นหอมของกาแฟ ในยามบ่ายที่เดินเล่นบนถนนสายเก่า การนั่งอยู่ที่นี่ทำให้สัมผัสได้เป็นพิเศษถึงความผ่อนคลายราวกับเวลาค่อย ๆ เดินช้าลง

เมื่อเดินเล่นไปตามถนนในเมือง อาคารสถานีฝั่งมารุโนะอุจิของสถานีโตเกียวถือเป็นแลนด์มาร์กสุดคลาสสิกที่ไม่ควรพลาดสำหรับการถ่ายภาพท่องเที่ยว อาคารอิฐแดงสลับหินสีขาวที่มีประวัติยาวนานกว่าร้อยปีแห่งนี้ โดดเด่นด้วยหลังคาทรงโดมอันสง่างามอันเป็นเอกลักษณ์ ตัดกับตึกระฟ้าสมัยใหม่ที่มีผนังกระจกสูงเสียดฟ้าด้านหลังอย่างชัดเจน เกิดเป็นการผสมผสานระหว่างความเก่าและความใหม่ บริเวณลานกว้างหน้าสถานี สายลมอ่อน ๆ พัดธงชาติญี่ปุ่นที่แขวนอยู่หน้าอาคาร ขณะที่นักเดินทางและผู้คนซึ่งสัญจรไปมาช่วยเติมชีวิตชีวาและจังหวะของเมืองให้กับภาพ การหยิบกล้องขึ้นมาบันทึกทิวทัศน์เมืองที่เปี่ยมด้วยเรื่องราวทางประวัติศาสตร์และพลังของความทันสมัยนี้ คือบันทึกภาพวิถีบนท้องถนนที่บริสุทธิ์และสมจริงที่สุดอย่างหนึ่งของการเดินทางในโตเกียว