ก่อนอื่น เรามาทำความเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในชื่อรัชศกใหม่ พร้อมทั้งที่มาของคำกันก่อน
ที่มาของรัชศกใหม่ “เรวะ (令和)” มาจากบทกวีว่าด้วยดอกบ๊วยจำนวน 32 บท ซึ่งถูกรวบรวมไว้ใน “มันโยชู” กวีนิพนธ์ที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น โดยมีถ้อยคำตอนหนึ่งว่า
“ในต้นฤดูใบไม้ผลิ เดือนอันเป็นมงคล อากาศบริสุทธิ์ ลมพัดอ่อนโยน ดอกบ๊วยโปรยราวแป้งขาวหน้ากระจก และกล้วยไม้ก็ส่งกลิ่นหอมจากเบื้องหลังเครื่องประดับ”
อักษร “令” มาจากคำว่า “令月” และอักษร “和” มาจากวลี “ลมพัดอ่อนโยน” จึงถูกรวมกันเป็นชื่อรัชศก “令和 (เรวะ)”
ที่ผ่านมา รัชศกของญี่ปุ่นทั้งหมดล้วนมีที่มาจากคัมภีร์คลาสสิกของจีน แต่ “เรวะ” เป็นรัชศกแรกที่มีที่มาจากวรรณคดีคลาสสิกของญี่ปุ่นเอง ซึ่งกลายเป็นประเด็นที่ได้รับความสนใจอย่างมาก
ในแถลงการณ์ของนายกรัฐมนตรี ระบุว่า “เรวะ” มีความหมายว่า “ท่ามกลางการที่ผู้คนเอื้ออาทรและผูกใจเข้าหากันอย่างงดงาม วัฒนธรรมจะถือกำเนิดและเติบโต”
นอกจากนี้ กระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่นยังอธิบายความหมายเป็นภาษาอังกฤษแก่ต่างประเทศว่า “Beautiful Harmony (ความกลมกลืนอันงดงาม)”