รีวิวของ Gina C หน้า 10/12

สะพานชินเคียวในฤดูใบไม้ร่วงสวยเหมือนโปสต์การ์ดจริงๆ! ตัวสะพานสีแดงสดตัดกับใบเมเปิลทั่วภูเขา สีแดง เหลือง และส้มผสานกัน ถ่ายมุมไหนก็สวยมาก

ยืนชมวิวอยู่ข้างสะพาน มองสายน้ำไหลเอื่อยๆ ทำให้รู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว แม้นักท่องเที่ยวจะไม่น้อย แต่เมื่อได้เห็นทิวทัศน์ตรงหน้าก็ยังรู้สึกว่าคุ้มค่ามาก

ถ้ามานิกโก้เพื่อชมใบไม้เปลี่ยนสี ต้องใส่สะพานชินเคียวไว้ในแผนการเดินทาง ไม่ว่าจะถ่ายจากไกลๆ หรือใกล้ๆ ก็เก็บความทรงจำอันงดงามของฤดูใบไม้ร่วงไว้ได้

สวนซากปราสาทโทยามะในฤดูหนาวมีความงามอันเงียบสงบที่แตกต่างจากฤดูซากุระ อากาศหนาวเย็น ผู้คนในสวนน้อยลง จึงให้ความรู้สึกสบายๆ และสงบมากขึ้น การเดินเล่นเลียบคูเมือง ชมปราสาทโทยามะและทิวทัศน์โดยรอบก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบ

แม้ต้นไม้ในฤดูหนาวจะไร้ใบ แต่กลับยิ่งขับให้รูปลักษณ์อันสง่างามของปราสาทโดดเด่นขึ้น ถ่ายรูปมุมไหนก็ได้บรรยากาศของฤดูหนาว สวนแห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองโทยามะ เดินทางสะดวก เหมาะมากสำหรับการเดินเล่นสบายๆ ถ่ายรูป และสัมผัสเสน่ห์ของเมืองโทยามะในฤดูหนาวที่สุขุมและน่าอยู่

ไทโฮ ราเมง สาขาใหญ่เป็นร้านดังที่เป็นตัวแทนของราเมงทงคตสึแห่งคุรุเมะ และยังเป็นต้นกำเนิดของซุปแบบ “โยบิโมโดชิ” จึงมักมีคิวยาวทั้งวันธรรมดาและวันหยุด

ทริปขับรถเที่ยวคิวชูครั้งนี้มีโอกาสมาต่อคิวที่สาขาใหญ่ ในที่สุดก็ได้ลองราเมงทงคตสึสูตรคลาสสิกที่สืบทอดกันมายาวนาน ซุปเข้มข้นแต่ไม่เค็มจัด หอมกลิ่นกระดูกหมู กินคู่กับเส้นเล็กเหนียวนุ่มแล้วลงตัวมาก

สิ่งที่ประทับใจที่สุดคือชาเซนฉะที่ร้านมีให้ รสชาติสดชื่นและหวานติดปลายลิ้น ช่วยตัดความเข้มข้นของซุปทงคตสึได้พอดี ทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นทันที กินเสร็จแล้วรู้สึกว่าคุ้มค่ากับการต่อคิวจริง ๆ ถ้ามาฟุกุโอกะหรือคุรุเมะ ขอแนะนำให้มาลองสักครั้ง!

ตอนที่ไปเที่ยวเกียวโตเคยกินฮากาตะ อิกโคฉะที่ Kyoto Ramen Koji และยังคงคิดถึงราเมงทงคตสึแบบมีฟองที่เข้มข้นชามนั้นอยู่เสมอ

ครั้งนี้ได้มาฟุกุโอกะและในที่สุดก็ได้มาลองถึงสาขาหลัก รู้สึกตื่นเต้นมาก! ซุปที่ได้ลิ้มลองที่ร้านหอมและเข้มข้นกว่าที่จำได้ ฟองเนื้อละเอียดโอบอุ้มกลิ่นหอมของกระดูกหมูไว้อย่างเต็มที่ แต่กลับสดชื่นและไม่เลี่ยนอย่างน่าประหลาด เมื่อกินคู่กับเส้นเล็กและหมูชาชูนุ่ม ๆ ทุกคำก็อร่อยเต็มอิ่มมาก

จากที่เคยกินสาขาเกียวโตจนได้มาลองสาขาหลักที่ฟุกุโอกะ นอกจากจะได้สัมผัสรสชาติที่คุ้นเคยอีกครั้งแล้ว ยังได้พบเสน่ห์ที่ละเอียดและเป็นต้นตำรับยิ่งกว่า สมกับที่ตั้งใจเดินทางมาลองจริง ๆ

ชิโรอิ โคอิบิโตะเป็นของฝากสุดคลาสสิกที่ต้องซื้อเมื่อไปฮอกไกโดจริง ๆ!

คุกกี้ลิ้นแมวกรอบ ๆ สอดไส้ไวท์ช็อกโกแลตเข้มข้น หอมนม เนื้อสัมผัสละเอียดและหวานกำลังดี ไม่เลี่ยนเลย แช่เย็นแล้วยิ่งอร่อย ช็อกโกแลตจะเนียนลื่นขึ้น เหมาะกับกินในหน้าร้อนด้วย

แม้จะวางขายมาหลายปีแล้ว แต่ทุกครั้งที่ไปญี่ปุ่นก็ยังอยากซื้อกลับมาหลายกล่อง จะซื้อกินเองหรือเป็นของฝากก็ดูดีมีคุณภาพ สำหรับฉันนี่คือขนมตัวแทนฮอกไกโดที่ไม่มีอะไรมาแทนได้

ขากลับครั้งนี้ซื้อจากะพ็อกคุรุรสหอยเชลล์จากร้านปลอดภาษีที่สนามบินนาริตะ รสชาติและเนื้อสัมผัสน่าประทับใจเกินคาดจริง ๆ! ยังคงความกรอบอร่อยแบบจากะพ็อกคุรุไว้ และทุกคำได้รสอูมามิเข้มข้นของหอยเชลล์ฮอกไกโด มีทั้งความเค็มหอมและรสหวานจากอาหารทะเล ยิ่งกินยิ่งเพลินจนหยุดไม่ได้ เมื่อเทียบกับรสดั้งเดิมแล้วมีมิติความหอมสดใหม่เพิ่มขึ้น เหมาะมากสำหรับกินคู่กับเครื่องดื่ม

ใครชอบอาหารทะเลหรืออยากลองรสลิมิเต็ด แนะนำให้ซื้อกลับบ้านสักหลายกล่องเลย จะให้เป็นของฝากหรือกินเองก็ถูกใจแน่นอน!

ของฝากที่มาเที่ยวญี่ปุ่นแล้วต้องซื้อ คงขาด Sugar Butter Tree ไปไม่ได้! บิสกิตธัญพืชกรอบเคลือบเนยและน้ำตาล สอดไส้ไวท์ช็อกโกแลตเข้มข้น กัดแล้วกรอบนอกหอมข้างใน หวานกำลังดีไม่เลี่ยน จนอดหยิบกินต่อเรื่อย ๆ ไม่ได้เลย

ครั้งนี้ซื้อกลับไต้หวันหลายกล่องเพื่อแจกญาติและเพื่อน ทุกคนชมกันไม่หยุด ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหน้าร้านถึงมีคนต่อแถวยาวทุกครั้ง ใครชอบบิสกิตต้องใส่ Sugar Butter Tree ไว้ในลิสต์ของที่ต้องซื้อจากญี่ปุ่น!

เมื่อก้าวเข้าสู่เมืองโชวะแห่งบุงโกะทาคาดะในจังหวัดโออิตะ ก็ราวกับได้นั่งไทม์แมชชีนย้อนกลับไปยังช่วงทศวรรษที่ 30 แห่งยุคโชวะ

สองข้างถนนยังคงมีร้านค้าสไตล์เรโทร ป้ายชวนให้นึกถึงวันวาน และอาคารเก่า ทุกมุมอบอวลไปด้วยบรรยากาศยุคโชวะอย่างเข้มข้น ขณะเดินเล่นอยู่ที่นี่ ไม่เพียงได้สัมผัสไมตรีจิตอันเรียบง่ายของผู้คน แต่ยังได้ชมรถบัสเรโทรสุดคลาสสิกและของสะสมย้อนยุคนานาชนิด จนอดหยุดถ่ายรูปไม่ได้

ที่นี่ไม่มีความวุ่นวายของเมืองใหญ่ มีเพียงจังหวะชีวิตที่เนิบชวนผ่อนคลาย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวอันโดดเด่นที่เต็มไปด้วยความทรงจำและความอบอุ่น คุ้มค่าแก่การค่อยๆ ซึมซับ

ฤดูหนาวของสวนเค็นโรคุเอนสวยราวกับภาพวาดทิวทัศน์หมึกจีน

สิ่งที่น่าตื่นตาที่สุดคือ “ยูกิสึริ” ขนาดใหญ่บนต้นสนเก่าแก่ภายในสวน เพื่อป้องกันไม่ให้หิมะหนักกดทับกิ่งไม้ ช่างจะใช้เชือกดึงกิ่งแต่ละกิ่งเป็นแนวรัศมีจากยอดลงมา มองไกลๆ เหมือนเต็นท์ทรงเรขาคณิตคล้ายพีระมิด เมื่อหิมะสีขาวปกคลุมบนใบสนสีเขียวเข้มและเชือก สวนที่เดิมงดงามอ่อนช้อยก็เพิ่มความรู้สึกเวิ้งว้างและมีเส้นสายขึ้นมาทันที

เดินเหยียบหิมะบางๆ ริมสระคาสุมิงะอิเกะ รอบตัวเงียบจนได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าของตัวเอง มองโคโตจิโทโร ผิวน้ำที่จับน้ำแข็งบางๆ และต้นสนเก่าแก่ที่ยังยืนสง่าในหิมะ ทำให้รู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความพิถีพิถันในรายละเอียดของญี่ปุ่น ที่นี่ไม่ใช่วิวคึกคักสีสันฉูดฉาด แต่เป็นความงามที่เย็น สงบ และสะเทือนใจได้อย่างลึกซึ้ง

มาถึงแม่น้ำคาโมงาวะที่เกียวโตแล้ว ต้องลองกิจกรรมยอดฮิต “กระโดดข้ามหินเต่า” ให้ได้!

แถวสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคาโมงาวะ ใกล้สถานีเดมาจิยานางิ เดินออกมาไม่กี่นาทีก็ถึง น้ำใสมากจนมองเห็นก้นลำธาร บนผิวน้ำมีหินก้อนใหญ่เรียงกันเป็นระเบียบ นอกจากหินทรงเหลี่ยมทั่วไปแล้ว ที่น่ารักที่สุดคือหินสำหรับเหยียบที่แกะเป็นรูปเต่าและนกชิโดริ

กางแขนแล้วค่อยๆ กระโดดข้ามแม่น้ำไปบนหินเต่าก้อนใหญ่ ลมเย็นจากลำธารพัดปะทะหน้า ใต้เท้ามีเสียงน้ำไหลเอื่อยๆ สนุกมากและช่วยคลายร้อนได้ดีสุดๆ คนท้องถิ่นหลายคนก็นั่งรับลมและปิกนิกริมแม่น้ำ มองผู้คนกระโดดเล่นในน้ำ ไม่ว่าจะผู้ใหญ่หรือเด็ก พอได้ขึ้นไปยืนบนหินเต่าน่ารักๆ เหล่านี้ อารมณ์ก็ดีขึ้นทันที เป็นทริปเล็กๆ ในเกียวโตที่ผ่อนคลายและใกล้ชิดวิถีชีวิตคนท้องถิ่นมาก