ริวคาคุซัง ไดเร็กต์ | รีวิวของ 雨妤魚

ISHIYA “ชิโรอิ โคอิบิโตะ”

“ชิโรอิ โคอิบิโตะ” ขนมขึ้นชื่อของฮอกไกโดที่ใคร ๆ ในญี่ปุ่นก็รู้จัก สินค้านี้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อบริษัท อิชิยะ เซกะ จำกัด ซึ่งเดิมผลิตขนมพื้นบ้านแบบดั้งเดิม ตัดสินใจเริ่มผลิตขนมตะวันตกระดับพรีเมียมโดยใช้วัตถุดิบคุณภาพจากฮอกไกโด แม้เวลาจะผ่านมากว่า 40 ปีนับจากวันวางจำหน่าย ก็ยังคงได้รับความนิยมอย่างมั่นคงในฐานะของฝากยอดคลาสสิกจากฮอกไกโด

• ฮอกไกโด
• ขนม

ชิโรอิ โคอิบิโตะ เป็นหนึ่งในของฝากที่ฉันชอบมากตั้งแต่เด็กเหมือนกัน!
เป็นคุกกี้สอดไส้ไวท์ช็อกโกแลตที่อร่อยมาก〜
เป็นตัวเลือกคลาสสิกที่ไม่มีวันพลาดเลย!

เมื่อก่อนเวลาอยากกิน ก็จะไปซื้อ Oreo หรือไม่ก็แบบคล้าย ๆ กันที่ 7-11 มี 4 ชิ้นราคา 25 บาทมากินแก้อยาก แต่สำหรับฉันตอนเด็กคือแพงมากจริง ๆ ฮ่า ๆ
สุดท้ายพอไปญี่ปุ่นเองแล้วซื้อกลับมา กลับปล่อยไว้จนหมดอายุ...? เสียดายมาก...

แต่ชิ้นในรูปนี้คุณป้าที่ที่ทำงานพาร์ตไทม์ให้มา
เขาเอามาให้ฉันกิน เพราะตอนนั้นฉันไม่มีรูปพอดี เลยหน้าด้านไปบอกคุณป้าว่า
ป้าคะ ช่วยเอามาให้หนูกินสักชิ้นได้ไหม แล้วเขาก็ใจดีให้มาจริง ๆ ฮ่า ๆ
หวานจัง... ฉันว่าฉันแก่แล้ว ทนคุกกี้ที่หวานมาก ๆ ไม่ค่อยไหวแล้ว

แต่เกี่ยวกับชิโรอิ โคอิบิโตะ ฉันมีความทรงจำเศร้า ๆ อยู่เรื่องหนึ่ง ตอนประถมไปเล่นบ้านเพื่อน ฉันนึกว่าเพื่อนสนิทที่สุดของฉันกลับมาจากญี่ปุ่น แล้วให้เพื่อนอีกคนหนึ่งทั้งกล่อง พอฉันเห็นก็ไปบ่นว่าทำไมเขาได้ทั้งกล่อง แต่ฉันไม่มี ได้แค่คุกกี้ชิ้นเดียว... ตอนนี้นึกแล้วอายมาก
จริง ๆ ไปเป็นแขกบ้านคนอื่นก็ต้องมีมารยาท，而且ฉันก็ไม่ได้ไม่มีคุกกี้ซะหน่อย เฮ้อ
แต่มันก็เป็นความรู้สึกแบบคิโมจิอะนะ ฮ่า ๆ
แค่รู้สึกว่าฉันสนิทกับเขาที่สุดแท้ ๆ ทำไมฉันถึงไม่ได้ทั้งกล่อง แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงจำเรื่องนี้ได้ตลอดเลยนะ?

ศาลเจ้าอิสึกุชิมะ

ศาลเจ้าอิสึกุชิมะที่สร้างขึ้นบนเกาะอิสึกุชิมะ ซึ่งได้รับสมญาว่าเป็น “เกาะแห่งเทพเจ้า” เชื่อกันว่าเริ่มก่อตั้งโดยไซกิ โนะ คุรามิโมโตะ ในปีแรกของรัชสมัยจักรพรรดินีซุยโกะ (ค.ศ. 593) ประดิษฐานเทพสตรี 3 องค์ ได้แก่ อิจิกิชิมะฮิเมโนะมิโคโตะ, ทาโงริฮิเมโนะมิโคโตะ และทากิตสึฮิเมโนะมิโคโตะ มีชื่อเสียงว่าอำนวยพรและมอบสิริมงคลหลากหลาย โดยเทพสตรีทั้งสามได้รับการนับถือในฐานะเทพแห่งท้องทะเล เทพแห่งการคมนาคมและการขนส่ง เทพแห่งโชคลาภ และเทพแห่งศิลปวิทยาการ

• ฮิโรชิมะ
• ศาลเจ้า / วัด

สถานที่ที่ทำให้ฉันประทับใจที่สุดและลืมไม่ลงที่สุดในการเที่ยวคนเดียวครั้งแรก ก็คือมิยาจิมะ
ปกติฉันเมาเรือง่ายมาก ก่อนออกเดินทางเลยแอบกังวลนิดหน่อย แต่ไม่รู้ว่าเพราะตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่า ตลอดการนั่งเรือครั้งนั้นกลับไม่เมาเรือเลย วิวทะเลระหว่างทางก็สวยมากอยู่แล้ว แต่พอได้ขึ้นไปบนมิยาจิมะจริง ๆ ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว้าวมาก
พอลงจากเรือก็เห็นกวางเดินเล่นอยู่ทั่วเกาะแบบสบาย ๆ แถมไม่ค่อยกลัวคนเลย ทั้งเกาะทำให้เผลอเดินช้าลงโดยไม่รู้ตัว ฉันเดินเล่นไปตามถนนแล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกอีกใบ แม้นักท่องเที่ยวจะมีไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความเพลิดเพลินของฉันลดลงเลย
ระหว่างทางฉันชอบรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ซ่อนอยู่ในมิยาจิมะมาก รูปปั้นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ในศาลเจ้าดูเหมือนจะมีสีหน้าน่ารักเกินไปหน่อย ยิ้มแบบซื่อ ๆ จนฉันเผลอหัวเราะออกมา ส่วนอีกฝั่งหนึ่งกลับทำหน้าจริงจังมาก เหมือนเป็นตัวที่คอยช่วยเสริมบรรยากาศ
บังเอิญว่าไปตรงกับช่วงน้ำลง เลยได้ชมโทริอิใหญ่ในระยะใกล้ ถึงได้สังเกตว่าเสามีตะไคร่ขึ้นเต็มไปหมด ทำเอาฉันอดขำไม่ได้เหมือนกัน เพราะมันมีอีกมุมที่ต่างออกไป
จนถึงตอนนี้พอนึกย้อนกลับไป ฉันก็ยังรู้สึกชื่นชมตัวเองในตอนนั้น ทั้งที่รู้ว่าเมาเรือง่าย แต่ก็ยังเลือกออกเดินทางครั้งนี้ ต่อให้ปลายกางเกงจะเลอะโคลนทรายก็ไม่เป็นไร เพราะทุกอย่างตรงหน้ามันคุ้มค่าจริง ๆ
และก็เพราะมิยาจิมะนี่เอง ที่ได้เขียนหน้าที่น่าจดจำที่สุดให้กับทริปญี่ปุ่นสุดโชคดีของฉัน

สะพานแว่นตา

แม่น้ำนากาชิมะที่ไหลผ่านใจกลางเมืองนางาซากิมีสะพานหินบรรยากาศงดงามพาดผ่านอยู่มากกว่า 10 แห่ง และสะพานแว่นตาก็เป็นหนึ่งในนั้น โดยถือเป็นสะพานหินที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1634 โดยพระเซน โมกุสุ โจเทอิ แห่งวัดโคฟุกุจิ เป็นสะพานหินยาว 22 เมตร กว้าง 3.65 เมตร และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของชาติ

• นางาซากิ
• สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม / แลนด์มาร์ก

นี่คือสะพานแว่นตา เรามาจากที่เห็นคนแนะนำใน YT นะ แต่ส่วนตัวรู้สึกว่าค่อนข้างธรรมดานิดหน่อย เป็นสะพานที่ดูเหมือนแว่นตาเท่านั้นเอง〜
ฉันยังรู้สึกว่าดอกไม้ข้างทางสวยกว่าด้วย แล้ววันนั้นก็เห็นมีทีมกรีฑาคล้าย ๆ ของโรงเรียนหลายทีมมาฝึกตะโกนนับจังหวะกันตรงนั้น รู้สึกว่าเท่มาก ฮ่าๆ
พูดนอกเรื่องนิดนึงคือฉันค่อนข้างชอบการจัดภูมิทัศน์โดยรวมค่ะ