พิพิธภัณฑ์ศิลปะโทคุงาวะ | รีวิวของ 周綿綿

ศาลเจ้านามิโนะอุเอะ

ศาลเจ้าเก่าแก่แห่งนี้ตั้งอยู่บนหน้าผาที่ยื่นออกไปเหนือทะเลสีคราม สมชื่อของสถานที่ และเป็นที่รู้จักในหมู่คนท้องถิ่นด้วยชื่อเล่นว่า “นัมมินซัง” แม้จะไม่ทราบที่มาที่แน่ชัด แต่เชื่อกันว่าจุดเริ่มต้นคือสถานที่สักการะที่ผู้คนใช้สวดภาวนาและขอพรต่อเหล่าเทพแห่ง “นิราอิคาไน” ดินแดนในอุดมคติที่เชื่อกันว่าอยู่ไกลออกไปกลางทะเล เพื่อขอให้จับปลาได้อุดมสมบูรณ์และพืชผลเจริญงอกงาม อาคารสักการะสีแดงชาดที่อบอวลด้วยบรรยากาศเขตร้อนแบบโอกินาวะเป็นไฮไลต์ที่ไม่ควรพลาด

• นะฮะ / ชูริ / อิโตมัง / นังโจ
• ศาลเจ้า / วัด

ศาลเจ้านามิโนะอุเอะตั้งอยู่บนพื้นที่สูงริมทะเลในนาฮะ ภายในบริเวณมีต้นไทรจำนวนมาก กระเบื้องหลังคาแบบโอกินาวะ และพืชพรรณเขตร้อน บรรยากาศโดยรวมแตกต่างจากศาลเจ้าที่พบได้ทั่วไปบนเกาะหลักของญี่ปุ่นอย่างชัดเจน ทั้งต้นไทร ลมทะเล หลังคาแบบโอกินาวะ และภูมิประเทศริมทะเล ทำให้ศาลเจ้าแห่งนี้มีเอกลักษณ์แบบเมืองใต้มากขึ้น

ระหว่างทางต้องเดินขึ้นเนินที่ไม่ค่อยน่าถูกใจนัก แต่ก็ยังรู้สึกว่าดีมาก ไม่น่าแปลกใจที่คนญี่ปุ่นมาโอกินาวะแล้วรู้สึกเหมือนได้ไปต่างประเทศ เพราะบรรยากาศต่างจากศาลเจ้าบนเกาะหลักจริง ๆ

ปราสาทฮิเมจิ

ปราสาทชื่อดังระดับประเทศที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก หอคอยใหญ่ซึ่งสร้างโดยอิเคดะ เทรุมาซะ ในช่วงต้นสมัยเอโดะ มีโครงสร้าง 5 ชั้น 6 ระดับ และชั้นใต้ดิน 1 ชั้น นับเป็นหอคอยปราสาทจากสมัยเอโดะที่ยังคงอยู่และมีขนาดใหญ่ที่สุด อีกทั้งยังเป็นปราสาทแบบ “โซกามาเอะ” ที่รวมย่านเมืองปราสาทไว้ภายในคูเมือง มีขนาดใหญ่ถึงขั้นครอบคลุมใจกลางเมืองฮิเมจิในปัจจุบัน เชื่อกันว่าคูเมืองชั้นนอกเคยอยู่บริเวณสถานีฮิเมจิ

• เฮียวโงะ
• สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม / แลนด์มาร์ก

ตอนแรกคิดว่าความแตกต่างของปราสาทฮิเมจิกับปราสาทญี่ปุ่นแห่งอื่นคงมีแค่รูปลักษณ์สีขาวสะอาดที่สวยงาม แต่พอได้เข้าไปจริง ๆ ถึงได้รู้ว่าขนาด สภาพการอนุรักษ์ และรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมล้วนเกินกว่าที่คาดไว้มาก หลังจากข้ามสะพานซากุระมงเข้าไป แค่เดินผ่านลานซันโนะมารุไปถึงจุดขายตั๋วก็มีระยะทางพอสมควรแล้ว พอเข้าเขตปราสาทจริง ๆ ก็ถูกดึงดูดด้วยภาพของหอคอยหลักและหอคอยย่อย ทางเดินเชื่อม และประตูป้อมหลายชั้นที่ซ้อนทับกัน เดินไปหยุดถ่ายรูปไปสังเกตไปตลอดทาง จึงแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเที่ยวให้จบตามแผนเดิมที่ตั้งไว้ 2 ชั่วโมง
เมื่อเทียบกับหอคอยปราสาทที่ได้รับความสนใจมากที่สุด ฉันชอบระเบียงเฮียคเคนโระกะของนิชิโนะมารุและเคโชยากุระมาก ที่นี่เก็บรักษาพื้นที่ใช้ชีวิตของผู้หญิงซึ่งพบได้ไม่บ่อยในปราสาทญี่ปุ่นไว้ได้เป็นอย่างดี เดินไปตามระเบียงไม้ มองดูห้องเล็ก ๆ ที่สาวใช้เคยใช้ ข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน และนิทรรศการที่เกี่ยวข้องกับเจ้าหญิงเซ็น ถึงได้รู้ว่าในปราสาทไม่ได้มีเพียงเจ้าเมือง ซามูไร และสงครามเท่านั้น แต่ยังเคยมีชีวิตประจำวันของฝ่ายหญิงอยู่ด้วย เจ้าหญิงเซ็นเคยใช้เวลาที่สงบสุขหาได้ยากในปราสาทฮิเมจิ แต่สุดท้ายก็ยังต้องสูญเสียทั้งลูกและสามีต่อเนื่องกัน ทำให้ชีวิตที่ดูงดงามช่วงนั้นแฝงความเศร้าคล้ายโชคชะตา
บริเวณหอคอยปราสาทกลับให้บรรยากาศอีกแบบอย่างสิ้นเชิง ประตูเตี้ย ๆ ขั้นบันไดหินชัน ทางเดินคดเคี้ยว และมุมเลี้ยวที่โผล่มาอย่างกะทันหัน แค่นักท่องเที่ยวทั่วไปเดินก็ใช้แรงไม่น้อยแล้ว ยิ่งนึกไม่ออกว่ากองทัพศัตรูที่สวมชุดเกราะจะเดินหน้าได้อย่างไร พอเข้าไปในหอคอย เห็นชั้นวางอาวุธจำนวนมาก ช่องยิงปืน ช่องทิ้งหิน และห้องลับ จึงเข้าใจอย่างแท้จริงว่าภายใต้รูปลักษณ์สีขาวงดงามสง่างามของปราสาทฮิเมจิ แท้จริงแล้วซ่อนแก่นแท้ของสงครามที่เยือกเย็นมากเอาไว้ และก็รู้สึกดีใจที่ปัจจุบันเราอยู่ในยุคสันติภาพ ปราสาทที่ถือกำเนิดขึ้นเพื่อการป้องกันแห่งนี้ ในที่สุดก็เหลือไว้เพียงด้านที่งดงามที่สุดให้เราได้ชม

สวนโทกุงาวะ

สวนญี่ปุ่นที่สร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของที่พำนักหลังเกษียณ “โอโซเนะยาชิกิ” ซึ่งมิตสึโทโมะ เจ้าแคว้นโอวาริรุ่นที่ 2 โปรดให้สร้างขึ้นในปี 1695 ว่ากันว่าในสมัยนั้นพื้นที่มีขนาดประมาณ 130,000 สึโบะ (ประมาณ 44 เฮกตาร์) รูปแบบสวนเป็นสวนไดเมียวสมัยเอโดะแบบบ่อน้ำเดินชมรอบสวน ซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุดในยุคนั้น ภาพลำธารใสไหลจากน้ำตกผ่านหุบเขาลงสู่สระที่เปรียบเสมือนท้องทะเล สื่อถึงทิวทัศน์ธรรมชาติของญี่ปุ่นได้อย่างเป็นสัญลักษณ์

• นาโกยะ
• สวนญี่ปุ่น / สวนสาธารณะ

เพราะไปกินอาหารเช้าสไตล์นาโกย่าแบบคลาสสิกที่ร้านคิสสะใกล้ ๆ ก่อน ก็เลยแวะเข้าไปที่สวนโทกุงาวะก่อน ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญเจอนิทรรศการโบตั๋นฤดูหนาวพอดี เลยรู้สึกประหลาดใจนิดหน่อย ไม่คิดว่าหน้าหนาวจะได้เห็นดอกโบตั๋นเยอะขนาดนี้ กลีบดอกโบตั๋นอันบอบบางซ้อนกันเป็นชั้น ๆ สีสันอิ่มแน่น พอเดินดูครบหนึ่งรอบก็ทำให้เข้าใจเลยว่าทำไมคนสมัยก่อนถึงหลงใหลดอกโบตั๋นกันนัก

บังเอิญได้เจอพิธีนางาชิบินะด้วย ทำให้เทศกาลเด็กผู้หญิงที่ปกติเป็นภาพนิ่ง ๆ ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมา ไม่คิดว่านอกจากศาลเจ้าชิโมกาโมะแล้ว ยังจะได้เจอพิธีนางาชิบินะที่นี่ด้วย แถมพิธีนี้คนทั่วไปก็เข้าร่วมได้ น่าเสียดายที่อยากไปชมตุ๊กตาฮินะในพิพิธภัณฑ์ เลยไม่ทันได้เข้าร่วม

ตอนแรกคิดว่าสวนในฤดูหนาวคงดูเรียบ ๆ ไม่ค่อยมีอะไร แต่จริง ๆ แล้วน้ำตก ทิวทัศน์ริมน้ำ และดอกโบตั๋น ทำให้สวนหน้าหนาวดูมีชีวิตชีวา และยังทำให้ฉันได้เห็นชัดขึ้นว่าสิ่งที่เคยอ่านในหนังสือเกี่ยวกับการควบคุมเทคนิค ทรัพยากร และพื้นที่เบื้องหลังสวนไดเมียวนั้น เป็นอย่างไรจริง ๆ