ครั้งนี้บังเอิญมาทันงาน “โกไดริกิซัง” ประจำปีของวัดไดโกจิ (พิธีโกไดริกิซงนินโนเอะ) พอดี แม้จะไม่ใช่ฤดูซากุระก็ยังตั้งใจจัดเวลาเพื่อมาร่วมงาน เทศกาลนี้ไม่เพียงสืบทอดมายาวนานกว่าพันปี แต่ยังเป็นหนึ่งในงานประจำปีที่สำคัญที่สุดของวัดไดโกจิด้วย ปกติเวลาเที่ยวญี่ปุ่น เทศกาลดั้งเดิมที่ได้สัมผัสส่วนใหญ่มักเป็นพิธีกรรมของศาสนาชินโตที่จัดขึ้นตามศาลเจ้า การได้มาสัมผัสพิธีสวดมนต์ขอพรขนาดใหญ่ซึ่งจัดโดยวัดพุทธด้วยตัวเองเช่นนี้ จึงถือเป็นประสบการณ์ที่หาได้ยากมาก
พิธีโกไดริกิซงนินโนเอะจัดขึ้นเพื่อขอให้ประเทศสงบสุข ประชาชนมีความสุข และแคล้วคลาดจากภัยพิบัติ ก่อนถึงวันจัดพิธีอย่างเป็นทางการ วัดไดโกจิจะประกอบพิธีเตรียมการต่อเนื่องเป็นเวลาเจ็ดวัน โดยพระสงฆ์จะสวดมนต์ขอพร ส่วนในวันงานจะมีการมอบ “โกไดริกิซงมิเอะ” ที่ผ่านการสวดปลุกเสกแล้ว ซึ่งเป็นเครื่องรางที่มีความหมายในการป้องกันภัยและป้องกันขโมย สามารถพบเห็นติดอยู่ตามทางเข้าออกของร้านเก่าแก่และบ้านเรือนหลายแห่งในเกียวโต วันนั้นภายในงานก็มีผู้คนจำนวนมากต่อแถวรอรับเช่นกัน พอเห็นแถวยาวเหยียด เกือบอยากเข้าไปต่อแถวด้วยแล้ว
หนึ่งในกิจกรรมที่โดดเด่นที่สุดของเทศกาลคือ “พิธีถวายพลังยกโมจิ” ซึ่งจัดขึ้นหน้าวิหารคอนโด ผู้เข้าร่วมต้องอุ้มคางามิโมจิสีแดงขาวขนาดยักษ์ แล้วแข่งขันกันว่าสามารถถือไว้ได้นานแค่ไหน เพื่อถวายพลังแด่ราชาวิทยาธรทั้งห้าและขอให้ปราศจากโรคภัย การแข่งขันแบ่งเป็นกลุ่มนักเรียนประถม กลุ่มชาย และกลุ่มหญิง ภายหลังลองค้นดูแล้วพบว่าคางามิโมจิที่ใช้ในงานหนักไม่น้อยจริง ๆ กลุ่มชายหนัก 150 กิโลกรัม ส่วนกลุ่มหญิงหนัก 90 กิโลกรัม แค่ยกขึ้นมาก็ไม่ง่ายแล้ว แต่ไม่แน่ใจว่ากิจกรรมนี้ต้องสมัครล่วงหน้าหรือไม่
นอกจากนี้ บริเวณหน้าวิหารคอนโดยังมีคางามิโมจิขนาดใหญ่ที่ผู้ศรัทธานำมาถวายเป็นพิเศษจำนวนมาก ภาพที่วางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบนั้นอลังการมาก ทั้งหมดนี้เป็นของถวายที่ผู้ศรัทธาเตรียมมาเป็นพิเศษสำหรับพิธีโกไดริกิซงนินโนเอะ เมื่อมองดูคางามิโมจิขนาดน่าทึ่งแต่ละก้อนเรียงอยู่หน้าวิหารคอนโด ก็ทำให้สัมผัสได้ว่าเทศกาลนี้ได้รับความสำคัญจากผู้ศรัทธาในท้องถิ่นมากเพียงใด
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หน้าวิหารฟุโดโดจะมีพิธีสวดอธิษฐานไซโตโกมะ โดยพระสงฆ์ทำพิธีเผาไม้โกมะเพื่อขอพร ตั้งแต่พิธีสวดมนต์ พิธีโกมะ ไปจนถึงกิจกรรมยกโมจิอันคึกคัก การได้ชมพิธีขอพรทางพุทธศาสนาในรูปแบบต่าง ๆ ภายในครั้งเดียว ถือเป็นจุดที่พิเศษมากของเทศกาลนี้
นอกจากกิจกรรมทางศาสนาแล้ว ภายในบริเวณวัดยังมีสินค้าและร้านอาหารที่เข้ากับเทศกาลอยู่ไม่น้อย เช่น ขนมห้าสี ชาเก็นไมฉะรุ่นพิเศษที่วัดไดโกจิร่วมผลิตกับอิโตเอ็น รวมถึงโจ๊กเฮอันที่แจกให้ผู้มาสักการะรับประทานฟรี ทำให้ทั่วทั้งงานมีบรรยากาศเทศกาลที่คึกคักยิ่งขึ้น สิ่งที่ควรให้ความสนใจมากที่สุดคือโกไดริกิโมจิที่จำหน่ายเฉพาะในช่วงเทศกาล จริง ๆ แล้วมันก็คือโมจิชนิดหนึ่ง ตอนนั้นตั้งใจซื้อถึงสองถุง โดยกะว่าจะนำกลับไปไต้หวันแล้วค่อย ๆ ย่างกิน ถึงขนาดซื้อ網สำหรับย่างโมจิมาโดยเฉพาะ แต่คิดไม่ถึงว่าวันรุ่งขึ้นหลังกลับประเทศ โมจิจะขึ้นราทั้งหมดเสียแล้ว! ถ้ารู้ก่อนก็คงย่างกินในครัวเล็ก ๆ ของโรงแรมที่ญี่ปุ่นไปเลย สุดท้าย網ย่างก็ซื้อมาเสียเปล่า น่าเสียดายจริง ๆ QQ
โดยรวมแล้ว พิธีโกไดริกิซงนินโนเอะเป็นงานขนาดใหญ่ที่ผสมผสานวัฒนธรรมทางศาสนา พิธีกรรมดั้งเดิม และเอกลักษณ์ของเทศกาลท้องถิ่นไว้ด้วยกัน มอบประสบการณ์ที่แตกต่างจากเทศกาลตามศาลเจ้าญี่ปุ่นซึ่งนักท่องเที่ยวทั่วไปคุ้นเคยมากกว่า หากมีโอกาสมาได้ตรงช่วงงาน ก็คุ้มค่ามากที่จะจัดเวลาเดินทางมายังวัดไดโกจิโดยเฉพาะ เพื่อสัมผัสเทศกาลดั้งเดิมที่สืบทอดมายาวนานกว่าพันปีนี้
วัดไดโกจิ | รีวิวของ Holly
รีวิวอื่นๆ ของ Holly
-
ศาลเจ้าซารุตาฮิโกะ
ศาลเจ้าแห่งนี้สักการะซารุตาฮิโกะโอกามิ เทพเจ้าที่กล่าวกันว่าจะปรากฏขึ้นเมื่อสิ่งต่าง ๆ เริ่มต้น และช่วยนำทางทุกอย่างไปในทิศทางที่ดี ทั้งในโคจิกิและนิฮงโชกิก็มีบันทึกว่า “ในยุคเริ่มแรกของแผ่นดิน ท่านได้เบิกทางให้นินงิลงมายังดินแดนแห่งนี้” บนแผ่นป้ายขอพรเอมะยังมีภาพ “ระบำมิจิบิกิ” อันเป็นเอกลักษณ์ของศาลเจ้าซารุตาฮิโกะ ซึ่งสื่อถึงการนำคำอธิษฐานไปสู่ทิศทางที่ดี
ชอบบรรยากาศการสักการะที่นี่มาก
เมื่อเทียบกับศาลเจ้าอิเสะแล้ว ผู้คนที่มาสักการะศาลเจ้าซารุตาฮิโกะค่อนข้างน้อยกว่า แม้จะไม่คึกคัก แต่ก็ทำให้สามารถชมสถาปัตยกรรมและมุมต่าง ๆ ภายในบริเวณศาลเจ้าได้อย่างสบายใจยิ่งขึ้น โดยเฉพาะการออกแบบทรงแปดเหลี่ยมที่พบเห็นได้ยากซึ่งใช้ในหลายจุดของศาลเจ้าซารุตาฮิโกะ รวมถึงอาคารหลักแบบซาดาฮิโกะซึคุริที่มีหน้าจั่วซ้อนสองชั้นอันเป็นเอกลักษณ์ ทั้งหมดนี้สร้างความประทับใจอย่างมาก
รูปแบบสถาปัตยกรรมที่แตกต่างจากศาลเจ้าทั่วไปนี้ทำให้ศาลเจ้าทั้งแห่งมีเอกลักษณ์โดดเด่น อีกทั้งภายในบริเวณยังมีสถานที่น่าชม เช่น หินบอกทิศ หินทาคาระ และศาลเจ้าซารุเมะ หินบอกทิศเป็นสิ่งหนึ่งที่เชื่อมโยงกับศาลเจ้าอย่างมาก เป็นรูปธรรมของเทพเจ้าหลักที่คอยชี้นำทิศทางให้ผู้คน ทำให้คำอธิษฐานขอโชคลาภที่เดิมเป็นนามธรรมมีวิธีสักการะที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น
ส่วนศาลเจ้าซารุเมะแสดงให้เห็นถึงความเชื่อด้านศิลปะการแสดงและการปลอบประโลมดวงวิญญาณที่แตกต่างจากเทพเจ้าหลัก ทำให้ได้ค้นพบว่าแม้อยู่ภายในบริเวณศาลเจ้าเดียวกัน ก็สามารถทำความรู้จักวัฒนธรรมชินโตของญี่ปุ่นในแง่มุมต่าง ๆ ได้
โดยรวมแล้ว ที่นี่ไม่ใช่ศาลเจ้าที่มีขนาดใหญ่เป็นพิเศษ แต่มีรายละเอียดมากมายที่ควรค่อย ๆ สังเกต หากไม่รีบก็สามารถเดินชมได้เรื่อย ๆ ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากบริเวณศาลเจ้าชั้นในและโอคาเงะโยโกโจ สามารถเดินไปถึงได้ ตอนวางแผนการเดินทางจึงจัดไว้ในโปรแกรมเดียวกันได้ เพื่อมาสัมผัสบรรยากาศของศาลเจ้าที่ไม่ได้สังกัดศาลเจ้าอิเสะซึ่งพบเห็นได้ไม่บ่อยในอิเสะ -
-
ศาลเจ้าโตเกียวไดจิงกู
ก่อตั้งขึ้นในฐานะสถานที่สักการะจากระยะไกลของศาลเจ้าอิเสะในกรุงโตเกียว และเป็นที่รู้จักกันอย่างคุ้นเคยในชื่อ “โออิเสะแห่งโตเกียว” ที่นี่เป็นศาลเจ้าแห่งแรกที่จัดพิธีแต่งงานแบบศาลเจ้า หรือ “ชินเซ็นเค็กกงชิกิ” และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ก็มีผู้หญิงจำนวนมากมาเยี่ยมสักการะเพื่อขอพรเรื่องความรัก
ครั้งนี้วางแผนมาศาลเจ้าโตเกียวไดจิงกู สาเหตุหลักเพราะเป็นศาลเจ้าขอพรเรื่องความรักที่มีชื่อเสียงมากในโตเกียว อีกทั้งยังมีความเกี่ยวพันทางประวัติศาสตร์อย่างลึกซึ้งกับศาลเจ้าอิเสะ เดิมทีมีแผนจะไปสักการะศาลเจ้าอิเสะอยู่แล้ว จึงอยากแวะมาที่นี่ก่อน และถือโอกาสขอให้ได้พบเจอความสัมพันธ์ที่ดีด้วย เนื่องจากวันนั้นยังวางแผนไปเที่ยวตลาดงานแฮนด์เมดที่โซชิงายะ เมื่อพิจารณาเรื่องการเดินทางและทิศทางของแผนเที่ยวแล้ว จึงตัดสินใจมาสักการะที่นี่ในช่วงเช้าก่อน
เมื่อมาถึงจริงๆ พบว่าบริเวณศาลเจ้าเล็กกว่าที่คิดไว้เล็กน้อย แต่กลับมีผู้มาสักการะค่อนข้างมาก วันนั้นยังบังเอิญเจอคู่บ่าวสาวกำลังจัดพิธีแต่งงานแบบชินโตด้วย ถือเป็นสิ่งที่ได้พบโดยไม่คาดคิด ภายในศาลเจ้ามีเซียมซีความรักให้เลือกหลากหลายมาก นอกจากเซียมซีความรักและเซียมซีขอพรเรื่องคู่แล้ว ยังมีเซียมซีดอกไม้ เซียมซีกรุ๊ปเลือด และเซียมซีเสริมโชคด้านความสัมพันธ์ เป็นต้น สามารถเลือกได้ตามความชอบ เครื่องรางที่สำนักงานศาลเจ้าจำหน่ายก็มีหลากหลายเช่นกัน ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ “เอ็นมุซุบิซูซูรันมาโมริ” แต่หลังจากดูอยู่นาน สุดท้ายก็เลือก “เอ็นจูมาโมริ” ที่ชอบมากกว่า เครื่องรางรุ่นนี้หุ้มด้านนอกด้วยผ้าไหมที่ทำจากเส้นใยรังไหมชนิดพิเศษ เนื้อสัมผัสละเอียดประณีตมาก และตรงกับความชอบมากกว่าเครื่องรางดอกซูซูรันที่มีรูปลักษณ์น่ารัก
นอกจากนี้ ข้างจุดรับเครื่องรางยังมีที่นั่งทำจากท่อนไม้ไว้ให้ผู้มาสักการะนั่งพัก ถือเป็นการออกแบบที่ใส่ใจมาก อาจเพราะวันนั้นเป็นวันหยุด ผู้มาสักการะจึงมีจำนวนมากตลอด พอตอนที่กำลังจะกลับ แถวสักการะหน้าอาคารหลักยาวกว่าตอนที่เพิ่งมาถึงหลายเท่า แสดงให้เห็นว่าที่นี่ได้รับความนิยมสูงจริงๆ
สิ่งที่ค่อนข้างพิเศษคือ แม้พื้นที่ของศาลเจ้าจะไม่ใหญ่ แต่อาคารศาลเจ้าสร้างในรูปแบบสถาปัตยกรรมชินเมซูกูริ หลังคาและตัวอาคารดูโดดเด่นมาก จนรู้สึกว่ามองแล้วให้ความรู้สึกกดดันเล็กน้อย หากอาคารขนาดเดียวกันนี้ตั้งอยู่ในสภาพแวดล้อมอันกว้างขวางอย่างศาลเจ้าอิเสะ ก็คงไม่รู้สึกชัดเจนขนาดนี้
อีกอย่าง ช่วงที่ไปครั้งนี้บังเอิญใกล้กับวันปีใหม่ญี่ปุ่น จึงได้เห็นช่างฝีมือกำลังทำต้นสนประดับปีใหม่อยู่บริเวณใกล้เคียงโดยไม่คาดคิด นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นขั้นตอนการทำของประดับเทศกาลปีใหม่แบบดั้งเดิมด้วยตาตัวเอง จึงรู้สึกแปลกใหม่มาก โดยรวมแล้วพื้นที่ของศาลเจ้าโตเกียวไดจิงกูไม่ใหญ่ ใช้เวลาประมาณ 20〜40 นาทีสำหรับสักการะ ชมบรรยากาศ และเลือกซื้อเครื่องรางก็เพียงพอ หากมีแผนเที่ยวแถวย่านอีดาบาชิ ก็ลองแวะมาเดินชมได้ -
-
ปราสาทโอกายามะ
อูกิตะ ฮิเดอิเอะ ขุนศึกไดเมียวแห่งยุคเซ็นโกกุเป็นผู้สร้างปราสาทแห่งนี้ และก่อสร้างเสร็จในปี 1597 โดยสร้างเขตฮมมารุบนเนินเขาที่เรียกว่าโอกายามะ และตั้งหอคอยปราสาทไว้ด้านหลังแม่น้ำอาซาฮีที่มีการเปลี่ยนเส้นทางน้ำไปพร้อมกัน เมืองรอบปราสาทที่ได้รับการพัฒนาโดยรวบรวมพ่อค้าและช่างฝีมือได้กลายเป็นศูนย์กลางของตัวเมืองในปัจจุบัน การสร้างปราสาทโอกายามะจึงเป็นรากฐานของทั้งชื่อสถานที่และตัวเมือง หลังศึกเซกิงาฮาระ ผู้ครองปราสาทเปลี่ยนมาเป็นโคบายาคาวะ ฮิเดอากิ และต่อมาคือตระกูลอิเคดะ จนถึงปลายยุคเอโดะ
ครั้งนี้มาปราสาทโอกายามะเพื่อเข้าร่วมงานสาเกท้องถิ่นที่จัดขึ้นภายในปราสาทช่วงค่ำเป็นหลัก นั่งรถรางมาลงที่สถานี “Shiroshita” แล้วเดินต่อประมาณ 10 นาทีก็ถึงปราสาทโอกายามะ แต่ถ้ามาตอนกลางคืน แสงสว่างตลอดเส้นทางจากสถานี Shiroshita ไปยังปราสาทโอกายามะไม่ค่อยเพียงพอเท่าไร รู้สึกว่าช่วงนี้ค่อนข้างน่ากลัว จนเมื่อเข้าเขตปราสาทโอกายามะและสวนอูโจแล้ว ไฟจึงเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หากจะมาตอนกลางคืน แนะนำให้เตรียมเปิดฟังก์ชันไฟฉายบนโทรศัพท์ไว้ก่อน อย่างน้อยก็ช่วยให้รู้สึกสบายใจขึ้นเวลาเดิน
หอคอยปราสาทที่เห็นในปัจจุบันเป็นอาคารที่สร้างขึ้นใหม่ หอคอยเดิมถูกเผาทำลายในการทิ้งระเบิดครั้งใหญ่ที่โอกายามะเมื่อปี 1945 และเพิ่งสร้างขึ้นใหม่ในปี 1966 ดังนั้นเมื่อเข้าไปข้างในจริงๆ จึงรู้สึกว่าที่นี่คล้ายพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในธีมปราสาทโอกายามะมากกว่า นอกจากนิทรรศการประวัติศาสตร์แล้ว ภายในยังมีกิจกรรมแบบมีส่วนร่วมและประสบการณ์ต่างๆ มากมาย เช่น การลองสวมชุดย้อนยุคของซามูไรและเจ้าหญิง รวมถึงทดลองนั่งเกี้ยวสมัยเอโดะได้ด้วย
หากสะสมตราประทับ 100 ปราสาทชื่อดังของญี่ปุ่น ก็สามารถมาเก็บตราของปราสาทโอกายามะได้เช่นกัน ปัจจุบันจุดประทับตราอยู่ใกล้จุดต้อนรับที่ชั้นใต้ดิน 1 แต่เนื่องจากตั้งอยู่ในเขตที่ต้องเสียค่าเข้าชม จึงยังต้องซื้อตั๋วก่อนจึงจะประทับตราได้ หากมีบัตร Okayama Enjoy Pass สามารถใช้บัตรท่องเที่ยว Okayama Enjoy Pass ที่นี่เพื่อแลกรับสิทธิพิเศษ ซึ่งรวม “ค่าเข้าชมหอคอยปราสาทโอกายามะ” และ “พาร์เฟต์ผลไม้ตามฤดูกาลของคาเฟ่อูโจ”
แต่เมื่อเทียบกับตัวหอคอยปราสาทแล้ว กลับรู้สึกว่าสิ่งที่น่าสนใจอย่างแท้จริงของปราสาทโอกายามะคือกำแพงหินและซากโครงสร้างปราสาทที่หลงเหลืออยู่รอบนอก บริเวณฮมมารุยังคงมีกำแพงหินจากยุคต่างๆ ให้เห็น ทั้งร่องรอยการสร้างปราสาทในสมัยอูกิตะ ฮิเดอิเอะ ส่วนที่ตระกูลอิเคดะต่อเติมในภายหลัง รวมถึงกำแพงหินที่ถูกขุดค้นพบอีกครั้งหลังการสำรวจทางโบราณคดี และรอยสลักที่ช่างหินทิ้งไว้ เมื่อพิจารณากำแพงหินอย่างละเอียด กลับยิ่งสัมผัสได้ถึงร่องรอยการเปลี่ยนผ่านของยุคสมัยและเจ้าของปราสาทแต่ละคน เมื่อเทียบกับหอคอยที่สร้างขึ้นใหม่ โดยส่วนตัวกลับรู้สึกว่ากำแพงหินและซากโครงสร้างที่ไม่สะดุดตาเหล่านี้สะท้อนเอกลักษณ์ของปราสาทโอกายามะได้มากกว่า -
