วัดเซ็นโซจิ | รีวิวของ 雨妤魚

พิพิธภัณฑ์ระเบิดปรมาณูนางาซากิ

พิพิธภัณฑ์ทรงโดมที่ตั้งอยู่บนเนินเตี้ยใกล้จุดศูนย์กลางการระเบิด เก็บรักษาและจัดแสดงเอกสารและสิ่งของของผู้ประสบเหตุประมาณ 1,500 ชิ้น เรียนรู้ได้อย่างเข้าใจง่ายผ่านรูปแบบนิทรรศการที่เล่าเรื่องความโหดร้ายของระเบิดปรมาณู ประวัติศาสตร์อาวุธนิวเคลียร์ และความปรารถนาสันติภาพ

• นางาซากิ
• พิพิธภัณฑ์ศิลป์ / พิพิธภัณฑ์ / สถานที่ทางวัฒนธรรม

เพราะเพื่อนอยากมาพิพิธภัณฑ์ระเบิดปรมาณู ส่วนฉันพอดีไม่ได้จัดแผนไว้เลยตามมาด้วย ถือโอกาสเก็บจุดระเบิดปรมาณูแห่งที่สองด้วย แม้จะไม่ได้สนใจมากนัก แต่เห็นชาวต่างชาติหลายคนตั้งใจดูกันมาก ฉันเลยดูคำแปลตามไปอยู่นาน
ที่ประทับใจที่สุดคือวิดีโอเกี่ยวกับพลังทำลายของระเบิดปรมาณู ดูไป 2-3 รอบแล้วก็ยังรู้สึกสะเทือนใจอยู่บ้าง

ISHIYA “ชิโรอิ โคอิบิโตะ”

“ชิโรอิ โคอิบิโตะ” ขนมขึ้นชื่อของฮอกไกโดที่ใคร ๆ ในญี่ปุ่นก็รู้จัก สินค้านี้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อบริษัท อิชิยะ เซกะ จำกัด ซึ่งเดิมผลิตขนมพื้นบ้านแบบดั้งเดิม ตัดสินใจเริ่มผลิตขนมตะวันตกระดับพรีเมียมโดยใช้วัตถุดิบคุณภาพจากฮอกไกโด แม้เวลาจะผ่านมากว่า 40 ปีนับจากวันวางจำหน่าย ก็ยังคงได้รับความนิยมอย่างมั่นคงในฐานะของฝากยอดคลาสสิกจากฮอกไกโด

• ฮอกไกโด
• ขนม

ชิโรอิ โคอิบิโตะ เป็นหนึ่งในของฝากที่ฉันชอบมากตั้งแต่เด็ก ๆ เลย!
เป็นคุกกี้สอดไส้ไวท์ช็อกโกแลตที่อร่อยมาก〜
เป็นตัวเลือกคลาสสิกที่ไม่มีวันพลาดจริง ๆ!

เมื่อก่อนเวลานึกอยากกิน ก็จะไปซื้อ Oreo หรือแบบที่คล้าย ๆ กันใน 7-11 ที่มี 4 ชิ้น ราคา 25 เยนมากินแก้อยาก แต่สำหรับฉันตอนเด็ก ๆ นี่ถือว่าแพงมากเลย ฮ่า ๆ
สุดท้ายพอไปญี่ปุ่นเองแล้วซื้อกลับมา ดันปล่อยไว้จนหมดอายุ...? เสียดายมาก...

แต่ในรูปนี้เป็นชิ้นที่คุณป้าที่ทำงานพาร์ตไทม์เลี้ยงฉัน เพราะตอนนั้นฉันไม่มีรูปอยู่พอดี เลยหน้าด้านไปบอกคุณป้าว่า
คุณป้าคะ เอามาให้หนูกินสักชิ้นได้ไหม แล้วเขาก็ใจดีให้มาจริง ๆ ฮ่า ๆๆ
หวานจัง... ฉันว่าตัวเองแก่แล้ว ทนคุกกี้ที่หวานมาก ๆ ไม่ค่อยไหวแล้ว

แต่พอพูดถึงชิโรอิ โคอิบิโตะ ฉันมีความทรงจำเศร้า ๆ อยู่เรื่องหนึ่ง ตอนประถมไปเล่นบ้านเพื่อน ฉันคิดว่าเพื่อนที่สนิทที่สุดกับฉันกลับมาจากญี่ปุ่น แล้วให้เพื่อนอีกคนเป็นกล่องใหญ่ทั้งกล่อง พอฉันเห็นก็โวยวายว่าทำไมเขาได้ทั้งกล่อง แต่ฉันไม่มี ได้แค่คุกกี้ชิ้นเดียว... ตอนนี้นึกย้อนกลับไปแล้วอายมาก
จริง ๆ ไปเป็นแขกบ้านคนอื่นก็ควรมีมารยาท แล้วฉันก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้คุกกี้เลยด้วย เฮ้อ
แต่มันเป็นความรู้สึกแบบคาใจน่ะ ฮ่า ๆ
รู้สึกว่าเราสนิทกับเขาที่สุดแท้ ๆ ทำไมฉันถึงไม่ได้ทั้งกล่อง แต่ไม่รู้ทำไมฉันจำเรื่องนี้ได้ตลอดเลยนะ?

ศาลเจ้าอิสึกุชิมะ

ศาลเจ้าอิสึกุชิมะที่สร้างขึ้นบนเกาะอิสึกุชิมะ ซึ่งได้รับสมญาว่าเป็น “เกาะแห่งเทพเจ้า” เชื่อกันว่าเริ่มก่อตั้งโดยไซกิ โนะ คุรามิโมโตะ ในปีแรกของรัชสมัยจักรพรรดินีซุยโกะ (ค.ศ. 593) ประดิษฐานเทพสตรี 3 องค์ ได้แก่ อิจิกิชิมะฮิเมโนะมิโคโตะ, ทาโงริฮิเมโนะมิโคโตะ และทากิตสึฮิเมโนะมิโคโตะ มีชื่อเสียงว่าอำนวยพรและมอบสิริมงคลหลากหลาย โดยเทพสตรีทั้งสามได้รับการนับถือในฐานะเทพแห่งท้องทะเล เทพแห่งการคมนาคมและการขนส่ง เทพแห่งโชคลาภ และเทพแห่งศิลปวิทยาการ

• ฮิโรชิมะ
• ศาลเจ้า / วัด

สถานที่ที่ทำให้ฉันประทับใจที่สุดและลืมไม่ลงที่สุดในการเที่ยวคนเดียวครั้งแรก ก็คือมิยาจิมะ
ปกติฉันเมาเรือง่ายมาก ก่อนออกเดินทางเลยแอบกังวลนิดหน่อย แต่ไม่รู้ว่าเพราะตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่า ตลอดการนั่งเรือครั้งนั้นกลับไม่เมาเรือเลย วิวทะเลระหว่างทางก็สวยมากอยู่แล้ว แต่พอได้ขึ้นไปบนมิยาจิมะจริง ๆ ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว้าวมาก
พอลงจากเรือก็เห็นกวางเดินเล่นอยู่ทั่วเกาะแบบสบาย ๆ แถมไม่ค่อยกลัวคนเลย ทั้งเกาะทำให้เผลอเดินช้าลงโดยไม่รู้ตัว ฉันเดินเล่นไปตามถนนแล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกอีกใบ แม้นักท่องเที่ยวจะมีไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความเพลิดเพลินของฉันลดลงเลย
ระหว่างทางฉันชอบรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ซ่อนอยู่ในมิยาจิมะมาก รูปปั้นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ในศาลเจ้าดูเหมือนจะมีสีหน้าน่ารักเกินไปหน่อย ยิ้มแบบซื่อ ๆ จนฉันเผลอหัวเราะออกมา ส่วนอีกฝั่งหนึ่งกลับทำหน้าจริงจังมาก เหมือนเป็นตัวที่คอยช่วยเสริมบรรยากาศ
บังเอิญว่าไปตรงกับช่วงน้ำลง เลยได้ชมโทริอิใหญ่ในระยะใกล้ ถึงได้สังเกตว่าเสามีตะไคร่ขึ้นเต็มไปหมด ทำเอาฉันอดขำไม่ได้เหมือนกัน เพราะมันมีอีกมุมที่ต่างออกไป
จนถึงตอนนี้พอนึกย้อนกลับไป ฉันก็ยังรู้สึกชื่นชมตัวเองในตอนนั้น ทั้งที่รู้ว่าเมาเรือง่าย แต่ก็ยังเลือกออกเดินทางครั้งนี้ ต่อให้ปลายกางเกงจะเลอะโคลนทรายก็ไม่เป็นไร เพราะทุกอย่างตรงหน้ามันคุ้มค่าจริง ๆ
และก็เพราะมิยาจิมะนี่เอง ที่ได้เขียนหน้าที่น่าจดจำที่สุดให้กับทริปญี่ปุ่นสุดโชคดีของฉัน