วาโกะ สาขาหลัก | รีวิวของ 雨妤魚

โดทงโบริ

โดทงโบริเป็นย่านที่มีป้ายสามมิติขนาดใหญ่รูปปู ปลาหมึก วัว นกกระเรียน และอีกมากมายยื่นออกมาสู่ถนน สร้างบรรยากาศคึกคักอย่างโดดเด่น ตลอดริมคลองโดทงโบริทางฝั่งเหนือและถนนสายหลักทางฝั่งใต้เรียงรายไปด้วยร้านอาหารจำนวนมาก ถนนสายหลักเป็นเขตคนเดิน จึงมักเห็นผู้คนเดินชิมอาหาร โดยเฉพาะทาโกะยากิอยู่เสมอ

• ชินไซบาชิ / นัมบะ / นิปปงบาชิ (มินามิ)
• สถานที่ท่องเที่ยว

เพื่อนของฉันทุกคน ทุกครั้งที่บินไปโอซาก้า รูปแรกจะเป็นป้ายกูลิโกะที่โดทงโบริ ชัดเจน เข้าใจง่าย ฉันว่ากูลิโกะคงดีใจไม่น้อย ทุกคนรู้จักตัวการ์ตูนนี้ แต่จริง ๆ บางคนอาจไม่ค่อยรู้จักแบรนด์นี้หรือเปล่า? (เพราะตอนแรกฉันก็ไม่รู้จัก แต่รู้จักกูลิโกะ...?)
แต่ที่นี่น่ากลัวจริง ๆ นักท่องเที่ยวเยอะล้นสุด ๆ!
แต่แม่น้ำสวยดี โดยเฉพาะตอนกลางคืน〜
เป็นเมืองที่ไม่เคยหลับใหล แต่ฉันไปกินร้านราเมงแถวนั้นมา ธรรมดามากจนออกจะไม่อร่อยนิด ๆ...
จิ๊ ๆ
ฉันรู้สึกว่าใครบินมาโอซาก้าแล้วไม่ได้มาถ่ายรูปที่นี่ ก็เหมือนยังมาไม่ถึง〜แถมมีห้างค่อนข้างเยอะ ถึงจะเดินแล้วรู้สึกว่าคุณภาพไม่ค่อยดีเท่าไร
เพราะคนแน่นจริง ๆ
แต่ฉันก็ยังจะมาเช็กอินอยู่ดี นักท่องเที่ยวมาตรฐาน

วัดคิโยมิสึเดระ แห่งภูเขาโอโตวะ

ก่อตั้งขึ้นในปี 778 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกในปี 1994 ภายในพื้นที่วัดขนาด 130,000 ตารางเมตรบนไหล่เขาโอโตวะ มีอาคารทางศาสนาและศิลาจารึกมากกว่า 30 แห่ง รวมทั้งสมบัติแห่งชาติและทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญ ชมความงามของวัดคิโยมิสึเดระที่เปลี่ยนไปตามฤดูกาล ทั้งซากุระในฤดูใบไม้ผลิ ความเขียวชอุ่มในฤดูร้อน ใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วง และหิมะในฤดูหนาว

• กิอง / ฮิงาชิยามะ / ยามาชินะ
• ศาลเจ้า / วัด

วัดคิโยมิสึเดระ สิ่งแรกที่นึกถึงต้องเป็นยอดนักสืบจิ๋วโคนันแน่นอน ถึงจะเชียร์คู่โคนันกับไฮบาระ แต่ก็ยังดูตอนทัศนศึกษาสีชาด

ครั้งนี้ขึ้นไปวัดคิโยมิสึเดระคนเดียว เพราะครอบครัวไม่ค่อยไหวทั้งเรื่องอากาศและแรงกาย แต่ยืนกรานว่ายังไงก็ต้องไปดูให้ได้ พวกเขาเลยให้เวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งเพื่อขึ้นไปเอง

ผลคือคนเยอะมหาศาลจริง ๆ!!
แถมยังเดินไปไกลมาก สุดท้ายกลับพบว่าตรงนั้นไม่เปิดเสียอย่างนั้น⋯
ตอนเดินอ้อมลงมา บังเอิญพบว่ามีเส้นทางหนึ่งที่ดูเหมือนสถานที่ลับ ๆ มากกว่า แถมไม่ต้องเสียค่าเข้าด้วย!
(แต่ว่าค่อนข้างไกลนิดหน่อย

แต่ก็ถือว่าได้มาตามรอยที่วัดคิโยมิสึเดระแล้ว〜

หวังว่าครั้งหน้าที่มา จะได้เห็นใบเมเปิลคู่กับวัดคิโยมิสึเดระ แบบนั้นก็คงสมบูรณ์ยิ่งขึ้น และก็อยากไปดูสะพานโทเก็ตสึเคียวด้วย อยากเห็นใบเมเปิลเต็มภูเขาจริง ๆ แต่ช่วงนั้นดันตรงกับฤดูงานยุ่งพอดี (ร้องไห้

ศาลเจ้ายาซากะ

เทพเจ้าที่ประดิษฐานคือ ซูซาโนะโอะโนะมิโคโตะ, คุชิอินาดะฮิเมะโนะมิโคโตะ และยะฮาชิระโนะมิโคะกามิ โดยเป็นศาลเจ้าหลักของศาลเจ้ายาซากะและศาลเจ้าที่เกี่ยวข้องกับซูซาโนะโอะซึ่งมีเทพเจ้าประจำศาลเดียวกัน รวมประมาณ 2,300 แห่งทั่วญี่ปุ่น เชื่อกันว่าจุดเริ่มต้นของการก่อตั้งมาจากการอัญเชิญเทพจากภูเขาโกซุซังแห่งอาณาจักรชิลลา มาประดิษฐาน ณ ที่แห่งนี้ในปี 656

• กิอง / ฮิงาชิยามะ / ยามาชินะ
• ศาลเจ้า / วัด

ในฐานะนักท่องเที่ยว ยังไงก็ต้องมาเช็กอินที่ศาลเจ้ายาซากะแห่งเกียวโตสักหน่อย〜

เอ่อ⋯แต่จริง ๆ แล้วความประทับใจที่มีต่อที่นี่ก็คือ ร้อน ร้อนมาก ร้อนสุด ๆ
แถมข้างในเหมือนจะมีหลายบริเวณแยกกันให้สักการะ รู้สึกเหมือนไหว้ยังไงก็ไม่หมด

แต่สิ่งที่ติดตาที่สุดคือ ดันมาเจอรุ่นน้องที่โรงเรียนมัธยมปลายที่นี่!

ตอนนี้สองคนนั้นเป็นแฟนกัน
（เก่งนี่รุ่นน้อง ตอนนั้นตามจีบตั้งนาน แต่ตอนนี้เลิกกันแล้วเหรอ? ขอโทษที ชอบเผือกไปหน่อย）
แล้วความคิดแรกตอนเห็นรุ่นน้องผู้หญิงก็คือ! แต่งหน้าเต็มขนาดนั้นแต่เครื่องสำอางไม่ละลายเลยสักนิด？？？
（ขอโทษนะ พี่คนนี้ทาได้แค่ครีมกันแดด ไม่อย่างนั้นคงน่ากลัวมาก⋯
รู้สึกว่าสุดยอดจริง ๆ 👍

ประเด็นคือ พวกเขาไหว้ขึ้นไปตลอดทางจนถึงวัดคิโยมิซุเดระเสร็จ แล้วเดินลงมาแล้ว⋯⋯

ส่วนตัวเองน่ะเหรอ? เอาแต่เช็ดเหงื่อ
（ร้อนจนทรมานสุด ๆ จริง ๆ

สุดท้ายยังโดนรุ่นน้องแอบถ่ายรูป แล้วส่งรูปให้ครูประจำชั้นตอนมัธยมปลายอีก เกินไปจริง ๆ นะ⋯

ที่แสบยิ่งกว่าคือ หลังจากนั้นครูประจำชั้นยังส่งรูปนั้นกลับมาให้อีก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะก่อนหน้านี้ไปแกล้งครูไว้ก่อนหรือเปล่า นี่ถือเป็นการเอาคืนของครูใช่ไหม?