เพราะตัวเอกในนวนิยายของมिशิมะ ยูกิโอะมองว่าวัดคิงคะคุจิเป็นสัญลักษณ์แห่งความงามอันเป็นนิรันดร์ แต่เพราะชีวิตของตนเองไม่สมบูรณ์ จึงเกิดทั้งความรัก ความเกลียด ความริษยา และความรู้สึกถูกพันธนาการต่อความสมบูรณ์แบบนี้ สุดท้ายจึงตัดสินใจจุดไฟเผาวัดคิงคะคุจิเพื่อปลดปล่อยจิตวิญญาณ
จึงมาดูให้เห็นกับตา:
ใจกลางสวนแบบเดินชมที่โอบล้อมด้วยสระเคียวโกะจิ ในวันที่อากาศแจ่มใสและไร้ลม จะถ่ายภาพเงาสะท้อนอันงดงามของศาลาทองที่ผสานกับผิวน้ำได้
รายล้อมด้วยต้นสนริคุชูโนะมัตสึ: (เล่ากันว่าอาชิคางะ โยชิมิตสึเป็นผู้ปลูกด้วยตนเอง เป็นสนห้าใบอายุหกร้อยปีที่ตัดแต่งเป็นรูปเรือใบ)
ยิ่งขับเน้นรูปแบบสวนญี่ปุ่นที่งดงามอร่ามทอง คุ้มค่าแก่การมาชม
