โมจิโกะเรโทร | รีวิวของ Eddie

ช่วงบ่ายเดินผ่านมินาโตะมิไร โยโกฮามะ สายลมทะเลพัดพาความเย็นเล็กน้อยผ่านเส้นขอบฟ้าของเมือง
ยืนมองไกลออกไปจากระเบียง โยโกฮามะแลนด์มาร์กทาวเวอร์ยังคงมีรูปทรงอันสุขุมที่เป็นเอกลักษณ์ ตั้งตรงทะลุขึ้นสู่ท้องฟ้าที่ครึ้มเล็กน้อย ทริปนี้มีเวลาค่อนข้างจำกัด จึงเพียงเดินผ่านไป ไม่ได้ตั้งใจขึ้นไปยังจุดชมวิวเพื่อมองอ่าวทั้งผืนจากมุมสูง แค่พิงราวแล้วถ่ายภาพตัวอาคารที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางย่านเมืองไว้ตามสะดวก
บางครั้งการท่องเที่ยวก็ไม่จำเป็นต้องเดินชมสถานที่สำคัญทุกแห่งอย่างละเอียด เพียงมองจากไกลๆ เห็นมันเป็นส่วนหนึ่งของทิวทัศน์ธรรมดาตรงหน้า แล้วเก็บความเรียบเฉียบและโปร่งกว้างของเมืองท่าสมัยใหม่นี้ไว้ในอัลบั้ม เท่านี้ก็เป็นการแวะพักสั้นๆ ที่สบายใจมากแล้ว

เมื่อเดินทอดน่องไปตามถนนคุระซึคุริอิจิบังไกในคาวาโกเอะ มักรู้สึกราวกับว่าเวลาแอบเดินช้าลง
สองข้างถนนมีอาคารคุระซึคุริสีดำหนาทึบตั้งเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ หลังคากระเบื้องที่ดูสงบนิ่งและผนังปูนค่อย ๆ แบกรับเสน่ห์ของวิถีเมืองที่หลงเหลือมาตั้งแต่สมัยเอโดะ แสงแดดยามบ่ายไม่แสบตานัก สายลมพัดผ่านกระดิ่งและป้ายใต้ชายคา ข้างกายคือนักเดินทางที่ก้าวไปอย่างสบาย ๆ และบางครั้งก็ได้ยินเสียงม่านผ้าหน้าร้านเก่าแก่พลิ้วไหวอยู่ข้างหู
การเดินเล่นที่นี่ไม่จำเป็นต้องรีบเร่งตามกำหนดการ ลองเลี้ยวไปสำรวจหอระฆังโทคิโนะคาเนที่อยู่ลึกเข้าไปในตรอก หรือแวะร้านเล็ก ๆ ที่ขายดังโงะย่างและขนมมันหวานหอมกรุ่น ทุกครั้งที่เดินผ่านหน้าต่างไม้ระแนงและร้านค้าเก่าแก่ ก็เหมือนกำลังเปิดอ่านความทรงจำอันมีชีวิตชีวาทีละหน้า จนอยากชะลอลมหายใจลงและค่อย ๆ ซึมซับความอบอุ่นในชีวิตประจำวันที่ผสานความเก่ากับความใหม่เข้าด้วยกัน

เมื่อยืนอยู่หน้าอาคารอาเมโยโกะเซ็นเตอร์ ภาพตรงหน้าคือทางแยกรูปตัว Y อันเป็นเอกลักษณ์ ด้านซ้ายคืออาเมโยโกะที่อยู่ชิดทางรถไฟยกระดับ พร้อมเสียงรถไฟดังกึกก้อง ส่วนด้านขวาคือถนนช้อปปิ้งอุเอโนะชูโอ (อุเอจู) ที่มีซุ้มประตูสีแดงสด ป้ายไฟนีออนและจออิเล็กทรอนิกส์ตลอดทั้งถนนสว่างขึ้นพร้อมกัน แต่งแต้มท้องฟ้ายามค่ำคืนให้คึกคักและดูราวกับมีมนตร์ขลังเล็กน้อย
ผู้คนในบริเวณนั้นหนาแน่นกว่าที่คิด มีทั้งพนักงานออฟฟิศที่เพิ่งเลิกงาน หิ้วกระเป๋าเอกสารมาดื่มต่อ นักท่องเที่ยวที่ถือถุงช้อปปิ้งเดินไปมา และนักดื่มที่นั่งบนเก้าอี้สูงกลางแจ้ง ดื่มและพูดคุยกันอย่างออกรส ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมไหม้จากถ่านของไก่ย่างเสียบไม้ ไอร้อนจากน้ำซุปที่ลอยออกมาจากร้านอิซากายะ และเสียงภาษาญี่ปุ่นของพ่อค้าแม่ค้าที่ตะโกนเรียกลูกค้าอย่างเต็มที่ บรรยากาศโดยรวมทั้งอึกทึกและเต็มไปด้วยพลังชีวิตอันเข้มข้นของย่านชิตะมาจิ
เมื่อเดินเข้าไปในถนนอุเอจู ป้ายร้านรองเท้าผ้าใบ ร้านเสื้อผ้ามือสอง ร้านขายยาและเครื่องสำอาง รวมถึงร้านราเม็งเรียงยาวอยู่ทั้งสองฝั่ง ไม่จำเป็นต้องมีแผนเดินเที่ยวอย่างละเอียดเลย แค่เดินเล่นไปเรื่อย ๆ ดูร้านริมทางที่มีคนต่อคิว หรือเลือกร้านอิซากายะที่ถูกใจแล้วเข้าไปดื่มเบียร์สดและสั่งยากิโทริสักสองสามไม้ นี่แหละคือภาพยามค่ำคืนของโตเกียวที่แท้จริงและใกล้ชิดวิถีชีวิตคนท้องถิ่นที่สุด