วัดเอ็นเรียคุจิ แห่งภูเขาฮิเอ ซัน สำนักงานใหญ่ของนิกายเท็นได
วัดขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่บริเวณภูเขาฮิเอซังซึ่งสูง 848 เมตรเป็นเขตวัดทั้งหมด สร้างขึ้นในปี 788 โดยไซโจ ผู้ก่อตั้งนิกายเท็นได แม้อาคารวัดและกลุ่มสถาปัตยกรรมบนภูเขา รวมถึงที่พักสงฆ์ในซากาโมโตะ จะเคยถูกโอดะ โนบุนางะที่เป็นปฏิปักษ์กับภูเขาฮิเอซังเผาทำลาย แต่ก็ได้รับการฟื้นฟูและสร้างขึ้นใหม่โดยคันนงจิ เซ็นชุง, เซยาคุอิน เซ็นโซ และพระเท็นไค ไดโซโจ วัดแห่งนี้ทำหน้าที่เสมือนมหาวิทยาลัยพุทธศาสนาแบบครบวงจร จนได้รับการขนานนามว่าเป็น “ภูเขาแม่แห่งพุทธศาสนาญี่ปุ่น” และมีอิทธิพลอย่างมากต่อประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น อีกทั้งยังเคยมีบทบาทในการปกปักคุ้มครองเกียวโตซึ่งเป็นเมืองหลวงมายาวนานกว่า 1,000 ปี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี 1994
วัดเอ็นเรียคุจิบนภูเขาฮิเอแบ่งออกเป็น 3 พื้นที่ คือ โทโด ไซโตะ และโยกาวะ โดยโทโดเป็นศูนย์กลางหลัก แม้คอนปอนจูโดจะอยู่ระหว่างการบูรณะครั้งใหญ่ 10 ปี แต่ช่วงก่อสร้างก็ยังเปิดให้เข้าชมและดูงานบูรณะได้ด้วย
ส่วนไซโตะมีพื้นที่เล็กกว่า บรรยากาศโดยรวมเงียบสงบ และตัวอาคารก็สะท้อนให้เห็นประวัติศาสตร์
โยกาวะอยู่ไกลที่สุด ตัวจูโดออกแบบโดยจำลองจากเรือของคณะทูตไปถัง มองจากไกล ๆ เหมือนเรือลำหนึ่งลอยอยู่ท่ามกลางภูเขา
