ช่วงสุดท้ายของการเดินทางคนเดียวครั้งแรก ได้มาที่สวนโอโฮริ ไม่รู้ว่าทำไมถึงทำให้เหม่ออยู่นานมาก ๆ
น้ำสะอาดมาก มีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เยอะ และกว้างมากจริง ๆ แถมยังมีเต่า เป็ด และปลา
ชอบมาก แม้วันนั้นจะร้อนมาก แต่กลับทำให้รู้สึกสงบอย่างคาดไม่ถึง
สวนโอโฮริ | รีวิวของ 雨妤魚
รีวิวอื่นๆ ของ 雨妤魚
-
วัดคัตสึโอจิ
วัดคัตสึโอจิในมิโนะ ซึ่งรายล้อมด้วยอุทยานแห่งชาติรอบด้าน เป็นวัดเก่าแก่ที่ก่อตั้งขึ้นในสมัยนาราและมีประวัติยาวนานประมาณ 1,300 ปี ภายในพื้นที่กว้างใหญ่ประมาณ 80,000 สึโบะ มีทั้งอาคารหลักและประตูซันมงที่สร้างขึ้นใหม่โดยโทโยโตมิ ฮิเดโยริ รวมถึงศาลเจ้าซัมโปโคจินซึ่งเชื่อกันว่าเป็นศาลเจ้าโคจินแห่งแรกของญี่ปุ่น ครั้งหนึ่งที่นี่เคยสวดภาวนาให้จักรพรรดิหายจากพระอาการประชวรและสมดังคำอธิษฐาน จึงได้รับสมญาว่าเป็น “วัดที่ชนะพระราชา” และได้รับความเลื่อมใสจากเหล่าขุนศึกมาอย่างต่อเนื่อง
คนที่ชอบดารุมะต้องมาให้ได้ แต่การเดินทางไม่ค่อยสะดวกนัก เพราะต้องกะเวลาให้ตรงกับตารางรถบัส แต่คิดว่าถือว่าคุ้มมาก
ทั้งบริเวณจัดวางไว้ดีมาก เริ่มแรกก็มีโปสต์การ์ดให้เริ่มตะลุยสะสมตราประทับ ระหว่างทางยังมีเครื่องรางดารุมะน่าซื้อ แบบที่ตาจะเด้งออกมาด้วย! คิดว่าเจ๋งมาก! คุณลุงก็ชอบมาก〜
สุดท้ายยังมีจุดให้ชอปปิงด้วย ถึงขั้นมีตู้ถ่ายสติกเกอร์ ส่วนตัวเที่ยวสนุกมาก⋯
แต่พอรวมค่าเข้ากับค่ารถแล้วก็แพงนิดหน่อย
โดยรวมอาจใช้เวลาไปทั้งช่วงบ่ายเลยนะ!
อ้อ แล้วก็ได้เสี่ยงเซียมซีด้วย เขาจะยัดใบเซียมซีไว้ตรงก้นของดารุมะ ฮ่าๆๆๆ
แล้วก็เอาดารุมะตัวนั้นกลับบ้านมาด้วย⋯
แต่คิดไปคิดมา การเอากลับบ้านดูเหมือนจะไม่ใช่ทางเลือกที่ถูกนะ รู้สึกว่ามันน่าจะอยู่ในทะเลดารุมะผืนนั้นมากกว่า ฮ่าๆๆๆ
สวยมาก แต่วันนั้นร้อนสุดๆ แถมบันไดก็ไม่น้อย
ทำให้ลูกพี่ลูกน้องของฉันหลับสบายมากในคืนนั้น⋯
ที่นี่เป็นสถานที่ที่ถูกนำเสนอทางออนไลน์ แล้วจู่ๆ ก็ดังระเบิดขึ้นมา นักท่องเที่ยวเลยเยอะมาก〜
แต่ตอนประทับตราอย่ารีบร้อน เพราะก่อนหน้านั้นทำได้นิ่งมาก แต่พอครั้งสุดท้ายไม่รู้ว่าจะตื่นเต้นอะไร
ภาพเลื่อนไปหมดเลย⋯เสียใจสุดๆ
แต่ตอนนี้โปสต์การ์ดใบนั้นไม่รู้หายไปไหนแล้ว
อ้อ แล้วก็ยังมีมันฝรั่งทอดกับกัมมีเฉพาะของที่นั่นด้วย〜สุดยอด〜เหมาะมากที่จะซื้อกลับมาเป็นของฝากให้ทุกคน -
-
โมจิโกะเรโทร
ท่าเรือโมจิโกะเปิดให้บริการในช่วงต้นยุคเมจิและรุ่งเรืองในฐานะท่าเรือการค้าระหว่างประเทศ ปัจจุบันยังคงมีอาคารทรงเสน่ห์ที่สร้างขึ้นตั้งแต่ยุคเมจิจนถึงต้นยุคโชวะ เหมาะสำหรับเดินชมสถาปัตยกรรมไปตามเส้นทาง
มาถึงท่าเรือโมจิโกะแล้วต้องถ่ายรูปกับมนุษย์กล้วย!
เอาจริง ๆ รู้สึกว่าทำออกมาเหมือนจริงมาก
สวยมาก สามารถนั่งเรือไปชิโมโนเซกิและตลาดคาราโตะเพื่อกินอาหารทะเลได้〜
แต่ครั้งนี้บังเอิญไม่ได้มาตรงวันหยุดเลยไปไม่ได้ สิ่งที่ได้เรียนรู้ที่สุดคือถ้าอยากเดินดูอะไรก็รีบดู อยากซื้ออะไรก็ซื้อไว้ก่อน ไม่งั้นพอไม่มีเวลาก็ได้แต่รีบ ๆ เดินดู
ถึงอากาศจะไม่ค่อยดี แต่เดินเที่ยวแล้วชอบมากจริง ๆ
แถมยังมีผลิตภัณฑ์จากกล้วยเยอะมาก ที่ถ่ายมานั่นคือมิลค์เชคกล้วย〜ใช้ได้เลยนะ มีชิ้นกล้วยจริง ๆ
หวานจนรู้สึกว่ามนุษย์มดคงหลงรักสุด ๆ
ป้ายสีเหลืองนั่นเห็นคนอื่นถ่ายกัน ก็เลยอยากไปดูว่าคืออะไร
เจ๋งมาก〜นักเรียนเขียนแบบต้องเข้าใจแน่ ๆ ฮ่า ๆๆ
ค่อนข้างชอบโคมไฟแก้วนั่น
คล้าย ๆ โคมไฟตุรกี〜ชอบความโปร่งใสแบบนั้น พอมีแสงหักเหแล้วก็ดูวิบวับ -
-
ร้านสึคุโมะชิมะ เซ็มเป ฮมโปะ “สึคุโมะชิมะ เซ็มเป”
ของฝากขึ้นชื่อจากนางาซากิที่ได้รับความนิยมมาอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่ถือกำเนิดในปีโชวะ 26 (1951) โดยเริ่มต้นจากร้านขนมเล็ก ๆ ที่ก่อตั้งในเมืองซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ ในปีโชวะ 23 (1948) ไม่นานหลังสงคราม และถือกำเนิดขึ้นจากความพยายามลองผิดลองถูกเพื่อสร้างขนมท้องถิ่นแบบใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน ลวดลายทรงหกเหลี่ยมได้แรงบันดาลใจจากกระดองเต่าซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์มงคล ส่วนถั่วลิสงที่โรยอยู่ทั่วแป้งสื่อถึงเงาเกาะอันงดงามของหมู่เกาะสึคุโมะชิมะ
ชอบภาพวาดนี้มาก〜สวยจัง
เป็นเซ็มเบ้ถั่วลิสง〜ค่อนข้างหวาน
กินได้ครั้งละแค่ชิ้นเดียว
ข้างในมีเม็ดถั่วลิสง (จริง ๆ)
ขนมกรอบมาก ๆ
รู้สึกว่าเหมาะกับการทำ asmr มาก
ซื้อกลับมาเป็นของฝากให้ทุกคน -

























