สวนฮิบิยะ | รีวิวของ Linda Liao

เคยไปสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังในญี่ปุ่นมาหลายแห่ง แต่โอโนะมิจิกลับเป็นสถานที่หนึ่งที่ยังคงคิดถึงและชื่นชอบมากเสมอ เมืองเล็กๆ ริมทะเลอันเรียบง่ายแห่งนี้ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาและทะเล ตามเนินลาดที่สูงต่ำมีทั้งบ้านเรือน ร้านเล็กๆ และวัดซ่อนตัวอยู่มากมาย การเดินลัดเลาะไปตามทางเหล่านั้นให้ความรู้สึกราวกับหลุดเข้าไปในเขาวงกต โดยไม่รู้เลยว่าตรงหัวมุมถัดไปจะได้พบกับความประหลาดใจอะไรอีก หากอยากสัมผัสทิวทัศน์อันมีเสน่ห์ของโอโนะมิจิ ลองเริ่มจากสวนเซ็นโคจิ แล้วนั่งกระเช้าเซ็นโคจิค่อยๆ ขึ้นไปยังยอดเขา เมื่อกระเช้าขึ้นสูงเรื่อยๆ ภาพเมืองโอโนะมิจิ ทะเลเซโตะใน และหมู่เกาะที่กระจายตัวอยู่กลางทะเลก็ค่อยๆ ปรากฏสู่สายตา ทิวทัศน์ที่ภูเขาและทะเลสอดประสานกันทำให้รู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย เมื่อถึงยอดเขาแล้ว ยังสามารถเดินเล่นในสวน ชมทิวทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์ของวัดเซ็นโคจิที่สร้างลดหลั่นไปตามภูเขา และสัมผัสบรรยากาศอันเงียบสงบของวัดเก่าแก่แห่งนี้ได้อีกด้วย

เมื่อเดินลงมาตามไหล่เขา สิ่งที่ตั้งตารอมากที่สุดก็คือการตามหา “ตรอกแมว”! คนรักแมวต้องมาลองเดินที่นี่ เพื่อเพลิดเพลินกับการตามหาเหล่าแมว ตามสองข้างทางของตรอกเล็กๆ ที่คดเคี้ยว มีผลงานน่ารักมากมายซ่อนอยู่ ทั้งก้อนหินรูปแมวและภาพวาดบนแผ่นหิน ซึ่งกระจายอยู่ตามตรอกซอกซอยและมุมต่างๆ ทุกครั้งที่เจอสักชิ้นก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ระหว่างทางยังอาจบังเอิญพบแมวตัวจริง บางตัวเป็นมิตรและเข้าหาคนอย่างเปิดเผย บางตัวก็หยิ่งและเย็นชา ราวกับกำลังต้อนรับนักเดินทางในจังหวะของตัวเอง

ระหว่างทางยังสามารถแวะพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองโอโนะมิจิ พื้นที่ศิลปะที่ซ่อนตัวอยู่ภายในสวนเซ็นโคจิแห่งนี้ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดัง อันโดะ ทาดาโอะ สถาปัตยกรรมที่เรียบง่ายและเฉียบคมเข้ากันได้ดีกับธรรมชาติโดยรอบ แค่ได้ชมตัวอาคารก็รู้สึกอิ่มเอมแล้ว พิพิธภัณฑ์ยังมีเรื่องราวการประชันกันอย่างน่ารักที่ดำเนินมานานหลายปีระหว่างเจ้าแมวดำเคนกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ทำให้ที่นี่มีเสน่ห์ที่ทั้งชวนอบอุ่นใจและน่าสนุกยิ่งขึ้น การมาเยือนครั้งนี้ยังบังเอิญตรงกับนิทรรศการผลงานครบชุด “ห้าสิบสามสถานีแห่งโทไกโด” ของอุตางาวะ ฮิโรชิเงะ ถือเป็นความประหลาดใจที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่าเดิม

ตั้งแต่ทิวทัศน์ภูเขาและทะเลอันตระการตาจากบนกระเช้า เสน่ห์ของตรอกซอกซอยบนเนินเขา ไปจนถึงช่วงเวลาแสนสบายที่แมวและศิลปะมาบรรจบกัน โอโนะมิจิมักสร้างความประทับใจที่คาดไม่ถึงให้อยู่เสมอ เชื่อว่าอีกไม่นานคงได้กลับมายังเมืองเล็กๆ อันน่าหลงใหลแห่งนี้อีกครั้ง เพื่อตามหาความประหลาดใจที่ซ่อนอยู่ตรงหัวมุมถนนอีกหน!

ผิวทะเลสาบยามเช้าปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆ อากาศหนาวเย็นจนอดหดคอไม่ได้ ราวกับมีม่านลึกลับคลุมอยู่ หลังจากรออยู่พักใหญ่ ในที่สุดดวงอาทิตย์ก็ค่อย ๆ โผล่พ้นออกมา หมอกยามเช้าค่อย ๆ จางหายไปตามแสง ทิวทัศน์ของทะเลสาบและภูเขาก็ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น เป็ดว่ายไปมาอย่างสบาย ๆ บนผิวน้ำ เป็นภาพที่เงียบสงบและช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายเป็นพิเศษ

ว่ากันว่าที่มาของชื่อทะเลสาบคินรินเกี่ยวข้องกับภาพเกล็ดปลาที่เปล่งประกายเป็นสีทองเมื่อแสงอาทิตย์ยามเย็นส่องกระทบผิวน้ำ นอกจากนี้ยังมีน้ำพุร้อนและน้ำใสไหลขึ้นมาจากก้นทะเลสาบ ทำให้อุณหภูมิน้ำในช่วงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวค่อนข้างสูง จึงเกิดหมอกยามเช้าที่งดงามราวกับความฝันได้ง่าย ซึ่งเป็นอีกหนึ่งเอกลักษณ์สำคัญของที่นี่

ริมทะเลสาบยังมี Cafe La Ruche ให้นั่งดื่มกาแฟพร้อมชมวิวด้านนอกหน้าต่างได้ แนะนำให้เผื่อเวลาสัก 1-2 ชั่วโมง ค่อย ๆ เดินเล่น ถ่ายรูป และเพลิดเพลินกับช่วงเวลาสบาย ๆ โดยไม่ต้องเร่งรีบ~

หลังกลับมาถึงสถานีซัปโปโร ยังเหลือเวลาอีกเล็กน้อยก่อนมื้อเย็น จึงตัดสินใจขึ้นมาที่หอชมวิว JR Tower T38 เพื่อชมทิวทัศน์ตัวเมืองซัปโปโร เมื่อนั่งลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้น 38 ซึ่งสูงจากพื้นดิน 160 เมตร ภาพพาโนรามาแบบ 360 องศาตรงหน้าก็น่าตื่นตาตื่นใจมาก เมื่อมองออกไปจากริมหน้าต่าง จะเห็นทั้งถนนในตัวเมืองซัปโปโรที่เรียงตัวเป็นตาราง อาคารสูง และแนวภูเขาที่อยู่ไกลออกไปได้อย่างชัดเจน อีกทั้งยังมองเห็นมหาวิทยาลัยฮอกไกโดและภูเขาเทเนะด้วย ค่อย ๆ ชมวิวอยู่สักครึ่งชั่วโมงก็ไม่มีปัญหา หอชมวิวเปิดถึง 22:00 น. ครั้งหน้าที่มาเที่ยวซัปโปโร อยากเลือกมาช่วงกลางคืนเพื่อชมทิวทัศน์ยามค่ำคืนอันเจิดจรัสของซัปโปโรให้เต็มตาอีกครั้ง!