• มาดาไซฟุแล้ว แน่นอนว่าต้องไม่พลาดขนมอุเมะกาเอะโมจิชื่อดังของท้องถิ่น! ครั้งนี้ได้ลองที่ร้าน “อุเมะกาเอะโมจิ ยาสุทาเกะ สาขาหลัก” ขนมที่ทำสดใหม่ยังอุ่นอยู่ตอนรับมา แค่ได้กลิ่นหอมก็อดใจไม่ไหว อยากกัดกินทันที

    แป้งด้านนอกมีเนื้อสัมผัสเบา ไม่รู้สึกหนาหนัก มีกลิ่นหอมไหม้อ่อนๆ กัดแล้วนุ่มหนึบและกรอบหอมเล็กน้อย ไส้ถั่วแดงด้านในเนียนละเอียด หอมหวาน แต่ไม่หวานเลี่ยนจนเกินไป เข้ากับแป้งด้านนอกได้พอดี

  • ขณะเดินเล่นบนถนนโอโมเตะซันโดแห่งดาไซฟุที่คึกคัก กลิ่นหอมของขนมหวานที่ลอยมาเป็นระยะทำให้อดหยุดเดินไม่ได้ ครั้งนี้เลือกแวะร้าน “太宰府梅ヶ枝餅 かのや(KANOYA)” บนถนนสายนี้ เพื่อลิ้มลองขนมพื้นเมืองแบบดั้งเดิม

    แม้จะชื่อว่าอุเมะกาเอะโมจิ แต่จริง ๆ แล้วข้างในไม่มีบ๊วย เป็นแป้งบางเหนียวนุ่มที่นำไปย่างจนกรอบแล้วสอดไส้ถั่วแดงกวน เมื่อกัดตอนเพิ่งทำเสร็จร้อน ๆ แป้งด้านนอกจะกรอบเล็กน้อย ส่วนไส้ด้านในเนื้อเนียนละเอียด กินคู่กับชาร้อนสักถ้วยเข้ากันอย่างลงตัว บนถนนโอโมเตะซันโดมีร้านเก่าแก่ที่ขายอุเมะกาเอะโมจิอยู่หลายร้าน แต่ละร้านมีจุดเด่นแตกต่างกัน เมื่อมาที่นี่อย่าพลาดโอกาสลิ้มลองขนมทำมืออุ่น ๆ ชิ้นนี้

  • มาไดไซฟุแล้วถ้าไม่ได้กินอุเมะกาเอะโมจิสักชิ้น ก็เหมือนยังมาไม่ถึงจริง ๆ!

    เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ ร้อน ๆ กัดเข้าไปแล้วผิวนอกกรอบนิด ๆ ด้านในเป็นโมจิเหนียวนุ่มเด้ง ๆ เข้ากับไส้ถั่วแดงหวานหอมแต่ไม่เลี่ยน ยิ่งเคี้ยวยิ่งอร่อยจนอดไม่ได้ต้องซื้อเพิ่มอีกชิ้น เดินเล่นที่โอโมเตะซันโดไป กินอุเมะกาเอะโมจิไป นี่แหละจังหวะเที่ยวไดไซฟุที่มีความสุขที่สุด ครั้งหน้าลองชิมรสชาติจากร้านอื่น ๆ ดูด้วยก็ได้ ไม่แน่ว่าคุณอาจเจอร้านอันดับหนึ่งในใจของตัวเอง!